278

T. LIVII [TJ. C. 534. A. C. 218 .]

genu se adiurissent, ipsis adminiculis prolapsi si ite-rum corruerent, nec stirpes circa radicesve, ad quaspede aut manu quisquam eniti posset, erant; ita inlevi tantum glacie tabidaque nive volutabantur. Iu-menta secabant interdum etiam tum infimam ingre-dientia nivem, et prolapsa iactandis gravius in eon-nitendo ungulis penitus perfringebant: ut pleraque,velut pedica capta, haererent in durata et alte con-creta glacie.

XXXVII. Tandem, nequicquam iumentis atquehominibus fatigatis, castra in iugo posita, aegerrimead id ipsum loco purgato: tantum nivis fodiendumatque egerendum fuit. Inde ad rupem muniendam,per quam unam via esse poterat, milites ducti, quumcaedendum esset saxum, arboribus circa immanibusdeicctis detruncatisque, struem ingentem lignorumfaciunt: eamque, quum et vis venti apta faciendoigni coorta esset, succendunt, ardentiaque saxa infu-so aceto putrefaciunt. Ita torridam incendio rupemferro pandunt, molliuntque anfractibus modicis cli-vos, ut non iumenta solum, sed elephanti etiam, de-duci possent. Quatriduum circa rupem consumptum,iumentis prope fame absumptis: nuda enim fere ca-cumina sunt, ct, si quid est pabuli, obruunt nives.Inferiora valles et apricos quosdam colles habent,rivosque prope silvas, et iam humano cultu dignioraloca. Ibi iumenta in pabulum missa, et quies mu-niendo fessis hominibus data triduo. Inde ad planumdescensum, etiam locis mollioribus et accolarum in-geniis.

XXXVin. Hoc maxime modo in Italiam perven-tum est, quinto mense a Carthagine nova, ut quidamauctores sunt, quinto decimo die Alpibus superatis.Quantae copiae transgresso in Italiam Hannibali fu-erint, nequaquam inter auctores constat. Qui pluri-mum, centum millia peditum, viginti equitum fuisse