22S

X. LIVII [IJ. C. 45g. A. C. 293 .]

que attonitos metu. Repugnatur segniter, ut ab iis,quos timor moraretur a fuga. Iam prope ad signa !caedes pervenerat, quum ex transverso pulvis, velutingentis agminis incessu motus, apparuit. Sp. Nau-tius, (Octavium Metium quidam eum tradunt) dux valaribus cohortibus, erat. Pulverem maiorem, quam 1pro numero, excitabant: insidentes inulis calonesfrondosos ramos per terram trahebant: arma signa- |que per turbidam lucem in primo apparebant: postaltior densiorque pulvis equitum speciem cogentiumagmen dabat. Fefellitque non Samnites modo, sedetiam Romanos: et consul affirmavit errorem, clami-tans inter prima signa, ita ut vox etiam ad hostes ac-cideret, captum Cominium, victorem collegam adesse;annitereniur vincere prius, quam gloria alterius exer-citus fieret. Haec insidens equo. Inde tribunis cen- ;turionibusque imperat, ut viam equitibus patefaciant. !Ipse l'rebonio Caedicioque praedixerat, ut, ubi secuspidem erectam quatientem vidissent, quanta ma- 1xima vi possent, concitarent equites in hostem. Adnutum omnia, ut ex ante praeparato, fiunt. Pandun-tur inter ordines viae: provolat eques, atque infestiscuspidibus in medium agmen hostium ruit; perrum-pitque ordines, quacunque impetum dedit. InstantVolumnius et Scipio, et perculsos sternunt. Tum,iam deorum hominumque victa vi, funduntur lintea- !tae cohortes: pariter iurati iniuratique fugiunt, necquem quam, praeter hostes, metuunt. Peditum agmen, ,

quod superfuit pugnae,in castra adAquiloniam compulsum est. Nobilitas equites que Bovianum perfu- 1gerunt: equites eques sequitur, peditem pedes: acdiversa cornua, dextrum ad castra Samnitium, lacvum ad urbem tendit. Prior aliquanto Volumnius jcastra cepit: ad urbem Scipioni maiore resistiturvi; non quia plus animi rictis est, sed melius muri,quam vallum, armatos arcent. Inde lapidibus pro- |