Lib. X. Cap . 21. 22. [U. C. 456. A. C. agf,.] 201

cendis creare: nec, qui nomina darent, facile inve-niebantur, quia in stationem se prope perpetuam in-festae regionis, non in agros, mitti rcliantur. Aver-tit ab iis curis senatum Etruriae ingravescens bel-lum, et crebrae literae Appii, monentis, ne regioniseius motum negligerent: quattuor gentes conferrearma, Efruscos, Samnites, Umbros, Gallos. lam ca-stra bifariam facta esse, quia unus locus capere tan-tam multitudinem non possit. Obhaec, et (iam ap-petebat tempus) comitiorum causa L. Volumniusconsul Romam revocatus: qui prius, quam ad suffra-gium centurias vocaret, in concionem advocato po-pulo , multa de magnitudine belli Etrusci disseruit.lam tum, quum ipse ibi cum collega rem pariter ges-serit, fuisse tantum bellum, ut nec duce uno, nec exer-citu geri potuerit: accessisse postea dici Umbros, etingentem exercitum Gallorum. Adversus quattuorpopulos duces consules illo die deligi meminissent. Se,nisi confideret, eum consensu populi Romani consu-lem declaratum iri, qui haud dubie tum primusomnium ductor habeatur, dictatorem fuisse extemplodicturum.

XXII. Nemini dubium erat, quin Q,. Fabiusomnium consensu destinaretur; eumque et praero-gativa, et primo vocatae omnes centuriae consulemcum L. Volumnio dicebant. Fabii oratio fuit, qualisbiennio ante : deinde, ut vincebatur consensu, versapostremo ad collegam P. Decium poscendum. Idsenectuti suae adminiculum fore: censura duobusqueconsulatibus simul gestis expertum se, nil concordicollegio firmius ad rempublicam tuendam esse. Novoimperii socio vix iam assuescere senilem animum pos-se: cum moribus nolis facilius se communicaturumconsilia. Subscripsit orationi eius consul, quum me-ritis P. Decii laudibus, tum, quae ex concordia con-sulum bona, quaeque ex discordia mala in admini-