Lic. X. Cap. 19. 20, [U. C. 456. A. C. 296 .] 199

' micationi committant. Ea, quanquam similia a eris| erant, certius tamen exploranda ratus, dimittit equi-! tes, qui vagos praedatores in agros palantes exci-I piant: ex quibus inquirendo cognoscit, ad Vultur-| num flumen sedere hostem; inde tertia vigilia motu-rum: iter in Samnium esse. His satis exploratis pro-fectus, tanto intervallo ab hostibus consedit, ut necadventus suus propinquitate nimia nosci posset, etogredientem e castris hostem opprimeret. Aliquan-to ante lucem ad castra accessit; gnarosque Oscaelinguae, exploratum quid agatur, mittit. Intermixtihostibus (quod facile erat in nocturna trepidatione)cognoscunt, infrequentia armatis signa egressa,praedam praedaeque custodes exire; ignobile agmen,et sua quemque molientem, nullo inter alios consen-su, nec satis certo imperio. Tempus aggrediendiaptissimum visum est: et iam lux appetebat. Itaquesigna canere iussit; agmenque hostium aggreditur.I Samnites, praeda impediti, infrequentes armati, pars! addere gradum, ac prae se agere praedam, pars■ stare; incerti utrum progredi, an regredi in castratutius foret, inter cunctationem opprimuntur. EtI Romani iam transcenderant vallum, caedesque actumultus erat in castris. Samnitium agmen, prae-!• terquam hostili tumultu, captivorum etiam repentina' defectione turbatum erat: qui partim ipsi soluti vin-ctos solvebant: partim arma in sarcinis deligata ra-piebant, tumultumque, proelio ipso terribiliorem, in-termixti agmini praebebant. Memorandum deindeedidere facinus: nam Staium Minacium ducem, ad-euntem ordines hortantemque, invadunt: dissipatisinde equitibus, qui rnm eo aderant, ipsum circumsi-stunt, insidentemque equo captum ad consulem Ho-minum rapiunt. Revocata eo tumultu prima signaSamnitium: proeliumque iam profligatum integra-tum est, nec diutius sustineri potuit. Caesa ad sex