160

T. LIVII [tr. C. 444. A. C. 3o8.]

XXXVIII. Dum haec iu Etruria geruntur, consulalter C. Marcius Rutilus Allifas cie Samnitibus vi cepit.Multa alia castella vicique, aut deleta hostiliter, aut iintegra in potestatem venere. Per idem tempus et iclassis Romana a P. Cornelio, quem senatus mariti- 1mae orae praefecerat, in Campaniam acta, quum ap-pulsa Pompeios esset; socii inde navales ad depopu-landum agrum Nucerinum profecti, proximis raptimvastatis, unde reditus tutus ad naves esset, dulcedi-ne, ut fit, praedae longius progressi,excivere hostes.Palatis per agros nemo obvius fuit, quum occidioiieoccidi possent: redeuntes agmine incauto haud pro-cul navibus assecuti agrestes exuerunt praeda, par-tem etiam occiderunt: quae superfuit caedi, trepidamultitudo ad naves compulsa est. Profectio Q. Fa-bii trans Ciminiam silvam quantum Romae terroremfecerat , tam laetam famam in Samnium ad hostestulerat: interclusum Romanum exercitum obsideri, .cladisque imaginem Furculas Caudinas memorabant.Eadem temeritate acidam ulteriorum semper gentemin saltus invios deductam,saeptam non hostium magisarmis, quam locorum iniquitatibus esse. Iam gau-dium invidia quadam miscebatur, quod belli Romanidecus ab Samnitibus fortuna ad Etruscos avertisset.Itaque armis virisque ad obterendum C. Marciumconsulem concurrunt; protinus ind.l Etruriam per ,Marsos ac Sabinos petituri, si Marcius dimicandipotestatem non faciat. Obvius iis consul fuit. Di- \micatum proelio utrimque atroci, atque incerto teventu est: et quum anceps caedes fuisset, adversae Itamen rei fama in Romanos vertit, ob amissos quos- idam equestris ordinis, tribunosque militum, atqueunum legatum, et (quod insigne maxime fuit) con- jsulis ipsius vulnus. Ob haec etiam aucta fama, ut [solet, ingens terror Patres invasit, dictatoremque 1dici placebat: nec, quin Cursor Papirius diceretur, I