116

T. L1 VII [U. C. 433. A. C. 3ig.]

rum fetialium, non exstarent. Et propter necessa-riam foederis dilationem obsides etiam sexcentiequites imperati, qui capite luerent, si pacto hon sta-retur. Tempus inde statutum tradendis obsidibusexercituque inermi mittendo. Redintegravit luctumin castris consulum adventus, ut vix ab iis abstine-rent manus, quorum temeritate in eum locum dedu-cti essent; quorum ignavia foedius inde, quam ve-nissent, abituri. Illis non ducem locorum, non explo-ratorem fuisse: belluarum modo caecos in foveammissos. Alii alios intueri, contemplari arma moxtradenda, et inermes futuras dextras, obnoxiaquecorpora hosti: proponere sibimet ipsi ante oculus iu-gum hostile, et ludibria victoris, et vultus superbos,et per armatos inermium iter: inde foedi agminis mi-serabilem viam, per sociorum urbes reditum in pa-triam ad parentes, quo saepe ipsi maioresque eorumtriumphantes venissent. Se solos sine vulnere, sineferro, sine acie victos: sibi noti stringere licuisse gla-dios, nonmanumcum /toste conferre: sibi nequicquamarma, nequicquam vires, nequicquam animos datos.Haec frementibus hora fatalis ignominiae advenit,omnia tristiora experiundo factura, quam quae prae-ceperant animis. Iam primum cum singylis vesti-mentis inermes extra vallum exire iussi, et primi tra-diti obsides, atque in custodiam abducti. Tumacon-sulibus abire lictores iussi paludamentaque detracta;tantam inter ipsos, qui, paullo ante eos exsecrantes,dedendos lacerandosque censuerant, miserationemfecit, ut, suae quisque conditionis oblitus, ab illa de-formatione tantae maiestatis, velut ab nefando spe-ctaculo, averteret oculos. 1

VI. Primi consules prope seminudi sub iugummissi: tum, ut quisque gradu proximus erat, itaignominiae obiectus: tum deinceps singulae legio-nes Circumstabant armati hostes, exprobrantes elu-