Lin. AHII. Cap. S. [U. C. 4i5. A. C. 557 .] 07

px vexillis constabat: vexillum centum octoginta sexhomines erant. Primum vexillum triarios ducebat,veteranum militem spectatae virtutis: secundum ro-rarios, minus roboris aetate factisque: tertium ac-censos, minimae fiduciae manum. Eo ct in postre-mam aciem reiiciebantur. Ubi his ordinibus exerci-tus instructus esset, hastati omnium primi pugnaminibant. Si hastati profligare hostem non possent,pede presso cos retrocedentes in intervalla ordinumprincipes recipiebant. Tum principum pugna erat-hastati sequebantur. Triarii sub vexillis conside-bant, sinistro crure porrecto, scuta innisa humeris,hastas subrecta cuspide in terra fixas, haud secusquam vallo saepta inhorreret acies, tenentes. Si apudprincipes quoque haud satis prospere esset pugna-tum, a prima acie ad triarios sensim referebantur,inde rem ad triarios redisse, quum laboratur, prover-bio increbuit. Triarii consurgentes, ubi in intervallaordinum suorum principes et hastatos recepissent,extemplo compressis ordinibus velutclaudebant vias:unoque continenti agmine, iam nulla spe post relicta,in hostem incedebant: id erat formidolosissimum ho-sti, quum, velut victos insecuti, novam repente aciemexsurgentem auctam numero cernebant. Scribeban-tur autem quattuor fere legiones quinis millibus pe-ditum, equitibus in singulas legiones trecenis. Alte-rum tantum cx Latino delectu adiiciebatur, qui catempestate hostes erant Romanis, eodemque ordineinstruxerant aciem : nec vexilla cum vexillis tantum,universi hastati cum hastatis, principes cum princi-pibus; sed centurio quoque cum centurione, si ordi-nes turbati non essent, concurrendum sibi esse scie-bant. Duo primipili ex utraque acie inter triarioserant: Romanus corpore baudquaquamsatis validus,ceterum strenuus vir peritusque militiae: Latinus'iribus ingens bellatorque primus ; notissimi inter

E 2