1

I-rn. VII. Cap. 39.40. '[U. C. 4i5. A. C. 33g.] 53

men mei dederam, ea aetate consulat um adeptus eram,ut potuerim, tres et viginti annos natus, consul Patribus quoque ferox esse, sion solum plebi. Quod meumfacium dictumve consulis gravius, quam tribuni, audi-stis? Eodem tenore duo insequentes consulatus gessi;eodem haec imperiosa dictatura geretur: ut neque inhos meos et patriae meae milites mitior, quam in vos,horreo dicere, hostes. Ergo vos prius in me strinxe-ritis ferrum, quam in vos ego. Istinc signa canent,istinc clamor prius incipiet atque impetus, si dimican-dum est. Inducite in animum, quod non induxeruntpatres avique vestri: non illi, qui in Sacrum montemsecesserunt; non hi, qui postea Aventinum insederunt.Exspectate, dum vobis singulis, ut olim Coriolano,matres coniugesque crinibus passis obviae ab urbe ve-niant. Tum Volscorum legiones, quia Romanum ha-bebant ducem, quieverunt; vos, Romanus exercitus,ne destiteritis impio bello ? T. Quincti, quocunque isticloco, seu volens, seu invitus, constitisti, si dimicandumerit, tum tu in novissimos te recipito: fugeris etiamhonestius, tergumque civi dederis, quam pugnaveriscontra patriam. Nunc ad pacificandum bene atquehoneste inter primos stabis, et colloquii huius salutarisinterpres fueris. Poslulaleaequa, et ferte: quanquamvel iniquis standum est potius, quam impias inter nosconseramus manus. T. Quinctius plenus laevi marum,ad suos versus, Me quoque, inquit, milites, si quisusus mei est, meliorem pacis, quam belli, habetis du-cem. Non enim illa modo Volscus aut Samnis, sed Ro-manus, verba fecit; vester consul, vester imperator,milites: cuius auspicia pro vobis experti nolite adver-sus vos velle experiri. Qui pugnarent vobiscum infe-stius, et alios duces senatus habuit: qui maxime vobis,suis militibus, parceret, cui plurimum vos imperatorivestro crederetis, eum elegit. Pacem, etiam qui vin-cere possunt, volunt• quid nos velle oportet? Quin