330

T. LIVII [U. C. 5 C 2 . A. C. 190 .]

una voce exclamavere omnes, ut sequerentur. IpsiusEudami multis ictibus vulnerata navis erat. Pam-philidam et Chariclitum insequi, quoad putarent tu-tum, inssit. Aliquamdiu secuti sunt: postquam ter-rae appropinquabat Hannibal, veriti ne includeren-tur vento in hostium ora, ad Eudamuni revecti, he-pterem captam, quae primo concursu icta erat, aegrePhaselidem pertraxerunt. Indellhodum, non tamvictoria laeti, quam alius alium accusantes, quod,quum potuisset, non omnis submersa aut capta clas-sis hostium foret, redierunt. Hannibal, ictus unoproelio adverso, ne tum quidem praetervehi Lyciamaudebat, quum coniungi veteri regiae classi quamprimum cuperet. Et, id ne ei facere liberum esset,Rhodii Chariclitum cum viginti navibus rostratis adPatara et Megisten portum miserunt. Eudamumcum septem navibus maximis ex ea classe, cui prae-fuerat, Samum redire ad Romanos iusserunt; ut,quantum consilio, quantum auctoritate valeret, com-pelleret Romanos ad Patara oppugnanda.

XXV. Magnam laetitiam Romanis iam priusnuntius victoriae, deinde adventus attulit Rhodio-rum: et apparebat, si ea cura Rhodiis dempta esset,vacuos eos tuta eius regionis maria praestaturos.Sed profectio Antiochi ab Sardibus, ne opprimeren-tur urbes maritimae,abscedere custodialoniae atqueAeolidis prohibuit. Pamphilidam cum quattuor na-vibus tectis ad eam classem, quae circa Patara erat,miserunt. Antiochus non civitatium modo, quaecirca se erant, contrahebat praesidia; sed ad Pru-siam, Bithyniae regem, miserat legatos literasque,quibus transitum in Asiam Romanorum increpabat:Venire eos ad omnia regna tollenda, ut nullum usquamorbis terrarum, nisi Romanum, imperium esset. Phi-lippum et Nabin expugnatos; se tertium peti. Utquisque proximus ab oppresso sit,per omnes velut con-