204

l

T. LIVII [U. C. 559.A. C. i 9 3.] |

deferrent, placuit; simul qui de iniuriis Masinissaequererentur.

LXII. Masinissa postquam et infames Carthagi-nienses, et inter se ipsos discordes sensit, principespropter coIloquiaAristonis senatui,senatum propteiindicium eiusdem Aristonis populo suspectum; locuminiuriae esse ratus, agrum maritimum eorum et de- ipopulatus est, et quasdam urbes vectigales Cartha-giniensium sibi coegit stipendium pendere. Empo-ria vocant eam regiunem. Ora est minoris Syrtis, ctagri uberis; una civitas eius Leptis: ea singula iadies talenta vectigal Carthaginiensibus dedit. Hanctum regionem et totam infestam Masinissa, et exquadam parte dubiae possessionis, sui regni, an Car-thaginiensium esset, effecerat: et quia simul ad pur-ganda crimina, et questum de se Komam eos ituroscomperit; qui et illa onerarent suspiciouibus, et dc yiure vectigalium disceptarent, legatos et ipse Ro-mam mittit. Auditi dc Tyrio advena primum Car- jthaginienses curam inieoere Patribus, ne cum Antio- 'cho simul et Poenis bellandum esset. Maxime ea 'suspicio crimen urgebat, quod, quem comprehensum |Romam mitti placuisset, nec ipsum, nec navem eiuscustodissent. De agro deinde cum regis legatis dis-ceptari coeptum. Carthaginienses iure finium cau-sam tutabantur: quod intra eos terminos esset, quibusl 3 . Scipio vietor agrum, qui iuris esset Carthaginien- Isium, Jinissct: et confessione regis: qui, quum Aphi-rem profugum ex regno suo, cum parte Numidarumvagantem circa Cyrenas, persequeretur, precario abse iter per eum ipsum agrum, lanquam haud dubieCarthaginiensium iuris, pelisset. Numidae et de ter-minatione Scipionis mentiri eos arguebant: et, si quisveram originem iuris exigere vellet, quem propriumagrum Carthaginiensium in Africa esse? Advenis,quantum secto bovis tergo amplecti loci potuerint,