Postquam arcus v"aequationum

r sin (y — v) = -

— v inuentus est, v'—v et r eruentur e combinationo

// • / rr f\

r sm (p — p)

p r

• / f , rf

r sm ( p — p + p — p)et perinde r" atque v“

i +P' r sin (y" — v)

P' ‘ Q'

1 4 - r j

I r i

i” • / m r/\

r sin (y — v ) =

m •/ m n,i

t sm [y — v + v

v' e combinatione harumr sm (■ v — v )

P

<0 =

i + P" t " sin (v” — v')

p"

1 + " 3

Omnes numeri hoc modo inuenti exacti forent, si ab initio a valoribus reris ipsa-rum P ’, P ”, Q', Q" proficisci licuisset: tumque situm plani orbitae perinde vt inart. i4g vel ex yfC', u et y\ vel ex A"C ", u" et y" determinare conueniret, ip-sasque orbitae 'dimensiones vel ex r , /•", t', i", et v" — v , vel, quod exactius

esi, ex r, r'", t, i “, et v" - v. Sed in calculo primo haec omnia praeteribimus,

atque in id potissimum incumbemus, vt valores magis approximatos pro quanti-tatibus P', P", Q' , Q" obtineamus. Hunc finem assequemur, gi per methoduminde ab art. 88 expositam

— t eliciamus (7701)t" — t' . [r/ 12 )

ex r , r , v — v , t

r n tr

r , r , v ■

v

■(j) 23 )

Has quantitates, nec non valores ipsarum r, r } r", r 0 , cos?(v' — v) etc. in formu^lis III-VI substituemus, vnde valores ipsarum P\ Q', P”, Q" resultabunt multo ma-gis exacti quam ii, quibus hypothesis prima superstructa erat. Cum illis itaquehypothesis secunda formabitur, quae si prorsus eodem modo vt prima ad finemperducitur, valores ipsarum P', Q', P", Q" multo adhuc exactiores suppeditabit, at-que sic ad hypothesin tertiam deducet. Hae operationes tam diu iterabuntur, do-nec valores ipsarum P ', Q ', P", Q" nulla amplius correctione opus habere videantur,quod recte indicare exercitatio frequens mox docebit. Quoties motus heliocentricusparuus est, plerumque prima hypothesis illos valores iam satis exacte subministrat:si vero ille arcum maiorem complectitur, si insuper temporum interualla ab aequa-litate notabiliter recedunt, hypotliesibus pluries repetitis opus erit; in tali vero casu