DETERMINATIO ORBlTAtl E TRIRVS OBSER V ATIONIB VS COMPERTIS.
l4“
designatoque analogice per /7' quotiente orto ex cliuisione sectoris inter duos radios
/x t f* W' r
n 0 r/ n 0 r)
vectores contenti per aream trianguli inter eosdem, erit r—* —, — r=^~r ,—v ?
1 ° 7 ri u 1/ 7 n (j i)
patetque facile, si n, n, n° tamquam quantitates paruae primi ordinis spectentur,
esse generaliter loquendo 17—1,
■1, if —1 quantitates secundi ordinis, adeo-0 6 "
que valores ipsarum x, y approxiinatos •> a veris differre tantummodo quan-
titatibus secundi ordinis. Nihilominus re propius considerata methodus haecceomnino inepta inuenitur, cuius phaenomeni rationem paucis explicabimus. Leuiscilicet negotio perspicitur, quantitatem (0,1,2), per quam distantiae in formulisg, 10, ii art. 1 14 multiplicatae sunt, ad minimum tertii ordinis fieri, contra e. g.in aequ. 9 quantitates ( 0 .1.2), ( 1 .1.2), (II. 1.2) primi ordinis; hinc autem facile
n n
sequitur, errorem secundi ordinis in valoribus quantitatum ~r, commissum pro-
ducere in valoribus distantiarum errorem ordinis o. Quamobrem, secundum vul-garem loquendi vsuin, distantiae tunc quoque errore finito affectae prodirent, quandotemporum interualla infinite parua sunt, adeoque neque has distantias neque reli-quas quantitates inde cleriuandas ne pro approximatis quidem habere liceret, me-thodusque conditioni secundae art. praec. aduersarelur.
102.
Statuendo breuitatis gratia (o. 1.2) = a, (o. I. 2) D ’—— b, (o. 0.2)7)=—c,
,, n n "
(o. TI. 2) D =—c?, ita vt aequatio 10 art. 11 4 fiat ad = b + e. jy -j- d.~r, coefli-
cientes c et d quidem erunt primi ordinis, facile vero ostendi potest, differentiamc — d ad secundum ordinem referendam esse. Ilinc vero sequitur, valorem quan-cn 4- dn
titatis
t "
n -f- n
ex suppositione approximata n : tt = 0 : 6 '' prodeuntem errore quarti
tantum ordinis affectum esse, quin adeo quinti tantum, quoties obseruatio inediaab extremis aequalibus interuallis distat. Fit enim iste errorc 6 + d 6 " cn -f- dn 60 ' (d — c) (// — //)
= 8 + 0 " n + n “ ~(0 + InWO + i)#)
vbi denominator secundi ordinis est, numeratoris que factor alter 66 " (d —c) quarti,alter r)" — 77 secundi, vel in casu isto speciali tertii ordinis. Exhibita itaque aequa-
tione illa in hacce forma a$' = b 4-
cn + dn n + n'
n + n
n
manifestum est, vitium