ib
Lier. I. Sect. I.
Dc indagatione aequationis centri maximae pauca adiecisse haud poenitehit.Primo sponte obuium est, differentiam inter anomaliam excentricam et mediammaximum esse pro E — go°, rbi fit — e (in gradibus etc. exprimenda); radius ve-ctor in hoc puncto est = a , vnde p = 0°° + 'p5 adeoque aequatio centri tota= (f + e > quae tamen hic non est maximum, quoniam differentia inter v et E ad-huc vitra cp crescere potest. Ilaecce differentia lit maximum pro d (p — E) — osiue pro dp = dE, vbi excentricitas manifesto vt constans spectanda est. Qua
dp d E
suppositione quum generaliter fiat
— • , patet, in eo puncto vbi diffe-
smn smE ’ 1 ’ L
rentia inter v et E maximum est, esse debere sili ♦> = sin £; vnde erit, per ae-
~ a cos cp, e cos E— i — cos cp , siue cos E — + tang i cp. Perinde
tan gi<p, quapropter erit *) v=zqo°-\- arc. sin tang \ cp, E — qo° —
\/cos cp
quatt. VIII, III, r
muenitur cos v —
'arc. sin tangi yi; hinc porro sin E—y\i —tan gicp z ')
ita vt aequatio
cos i cp
centri tota in hoc puncto fiat = 2 arc sin tang \ cp -j- 2 sin \cp\J cos cp , par te secunda ingradibus etc. expressa. — I11 eo denique puncto, vbi tota aequatio centri ipsa
maximum est, fieri debet dp—dM, adeoque secundum art. i5, r — a \/ cos cp ; hinc
3
1—\/cos cp 1—cos cp tang \cp
fit cos v
1 - cos
V
cos
s £:
c ' e «(i + V^ cos c f) 1 -f \/ cos cp ’
per quam formulam E vltima praecisione determinare licet. Inuenta E , erit per
sin i q> sin£
•+ e sin E. Expressioni ae-
aequ. X, XII aequatio centri = 2 arc sin
y cos cp
quationis centri maximae per seriem secundum potestates excentricitatis progredien-tem, quam plurcs auctores tradiderunt, hic non immoramur. Vt exemplum habea-tur, conspectum trium maximorum, quae liic contemplati sumus, pro Iunone ad-vbi excentricitas secundum elementa nonissima = o,2554gg6 supposita est.
Maximum
E
E—M
v — E
v — M
E — M
v — E
v — M
O /11
90 O O
82 02 g86 i4 4o
i4°58' 20" 57i4 5o 54, 01i4 56 27, 5g
i4° 48' 11" 48i4 55 4i, 79i4 55 4g, 57
2 g° 26' 52“ o 5
2 9 26 35, 802g 5o 16, g6
*) Ad e;l maxima, quae inter aphelimn et perihelium iacent, non o])us est respicere, quummanifesto ab iis, quae inter periliclium et aplielium sita sunt, in signis tantum differant.