Clerici d̓ tēporalibꝰIlecti filij.ꝯpromintē pn̄t ī muliere al̓s de ꝯſuetudine iudicantē. ul̓ ſūmalatiꝰ ⁊ clariꝰ fic. In mulierē ſingularē tāꝙͣī arbſtratricē ꝯpromitti pt̄. ſecus ſi mulier hꝫ al̓s iuriſditionē de iure cōi uel ꝯſuetudīe. nā tūc ēt ſuꝑ rebustꝑalibꝰ pt̄ ī eaꝫ ualide ꝯpromitti. h̓. d. p̄ma ꝑs narratſcm̄. ẜa dat iudicē ibi ꝙͣuis. ¶ Nō prīo ꝙ femina hn̄siuriſditionē d̓ iure cōi uel ꝯſuetudīe pt̄ ꝑ ſe ī iuriſditōeſua iudicare. Itē ꝑ ſe de meritis cāe cognoſcē. pt̄ .n.qͥs eē iudex lꝫ nō hēat ſcientiā iuris dūmodo al̓s hēatꝑitiā cārū forte ex ꝯſuetudīe. ut ē tex. in. l. certi. C. deiudi. Et ex h̓ ⁊ ex tex. īfert̉ ꝙ mulier hn̄s regnū ul̓ comitatū pt̄ ſi uult ꝑ ſe cognoſce̓ d̓ aliqͣ cā ⁊ ferre ſnīam.¶ Nō 2ª ꝙ regulariter feīa ē remota ab oī offō publico. ⁊ ītellige de officijs uirilibꝰ. nā ad offā nō uirilia q̄ꝯſiſtūt in republica tenet̉ ml̓r ſubire ſic̄ maſculus. dequo tn̄ dicēduꝫ ut pl̓e nō. Bar. ī. l. i. C. d̓ mulie. ⁊ quemu. ſubē. li. x. ¶ Nota tertio ꝙ ſuſcipe̓ ī ſe arbitriū eſtoffm̄ uirile. nā arbitria ſūt r̄dacta ad īſtar iudicioꝝ uti. l. i. ff. d̓ arbitris. ſꝫ mulier n̄ ualet iudicare ita nec arbitrari. ut hic ⁊ ī. l. fi. C. e. ſecus dic ſi fieret ꝯpromiſſūī mulierē tāꝙͣ ī cōem amicā ⁊ amicabilē ꝯpoſitricē. nātale ꝯpromiſſū pōt mulier acceptare. qꝛ coraꝫ arbitratore nō ē iudiciū ſꝫ ꝓcedit exiudicialit̓. ad hoc adducotex. aꝑtū ī muliere ī. c. qͥntauall̓ d̓ iureiurā. jͣ. ⁊ fac̄ iſtetex. a ꝯͣrio ſēſu ibi ab oī iudiciali exaīe ⁊c̄. ſecꝰ aūt ſi cognoſcūt exͣ iudiciū. uide ī ſpe. e. ti. §. ij. circa pͥn. ubi ētquerit̉ nūqͥd cū iuramēto poſſit ꝯpromitti ī mulierē.Et ꝯclude ꝙ n̄. qꝛ cōtribuē h̓ offm̄ mulieri n̄ depēdeta ꝯſenſu ꝑtiū ut h̓ gª ip̄arū iuramētū nihil oꝑat̉. ut īc. ſi diligenti de fo. ꝯpe. ¶ Nō ulteriꝰ ꝙ ꝯſuetudo pōtdare iuriſditionē mulieri. exquo inſert̉ ꝙ mulier ꝓhibet̉ iudicare n̄ rōne īcapacitatꝭ qꝛ tūc ꝯſuetudo n̄ poſſet eas habilitare ar. in. c. ꝙͣto de fo. ꝯpe. ⁊ in. c. cāmde preſcrip. ſed ꝓhibetur ꝓpter honeſtatem. qꝛ nō eſthoneſtum ut mulier officijs uirilibus ſe implicet. dequo uide quod noͣ. in. c. ſciſcitatus. sͣ. de reſcrip. Etex h̓ ⁊ ex tex. collige unum mirabile ꝙ ualeat cōſuetudo ꝯͣ honeſtatē. qd̓ ur̄ ꝯͣ. c. cū decore ⁊. c. cū ab oī d̓ui. ⁊ ho. cle. ſꝫ pōt dici ꝙ iſtd̓ admittit̉ h̓ rōe dignitat̉quā iſte ml̓ieres p̄cellētes hn̄t ſic̄ admittit̉ ī abbatiſſaq̄ rōe dignitatꝭ hꝫ iuriſditionē. ut ī. c. dilecta. ⁊ qd̓ ibinō. de exceſ. p̄la. ¶ Itē noͣ ꝙ ml̓ieres p̄cellētes n̄ hn̄de iure iuriſditionē ī ſubiectos pn̄t tn̄ hr̄e ex ꝯſuetudine. ⁊ ītelligo tex. ī iſtis mulieribꝰ p̄cellētibꝰ .ſ. que ſūtnupte aliꝗbꝰ prīcipibꝰ ita ꝙ principatꝰ ꝑtinct ad uiꝝ⁊ nō ad mulierē. un̄ mulier p̄cellere dr̄. qꝛ hꝫ dignitatē nō iure ꝓprio ſꝫ ex radijs mariti. ad h̓ qd̓ le. ⁊ nō.i. l. ſi auguſte. ff. de le. ij. un̄ largo mō oēs ſubiecti mariti dicūt̉ ſubiecti uxoris nō tn̄ pōt uxor iuriſditionemexercere ī iſtos ſubiectos ſꝫ ꝯſuetudo pōt ſibi tribuere iuriſditionē. ⁊ ī h̓ caſu ego ītelligo iſtū tex. nā al̓ fimulier hēret iuriſditionē uel comitatū uel aliū principatū poſſet de iure cōi oī ꝯſuetudinę ceſſāte exercereiuriſditionē ī ſubiectos ut uoluit h̓ Inno. ⁊ bn̄. ⁊ facittex. ī. c. cū deuotiſſimā. xij. q. ij. ⁊. c. ex ꝑte el. iij. jͣ. depriuile. ⁊ ꝑ hoc tollit̉ ꝯtrariuꝫ qd̓ potuiſſet formari ꝯͣiſtā ſcd̓aꝫ litterā que p̄ſupponit ꝙ iſte mulicres p̄cellētes hēbant ſubiectos ⁊ ꝙ ex ſola ꝯſuetudine poterātexercere iuriſditionē. nā ītelligo ut predixi ī ſubiectislargo mō ſumptis. ¶ Item nō ar. ex tex. ꝙ dn̄s hꝫius ī libertos. nam cuꝫ mulieres ſolū excludant̉ ut h̓.ergo ſecus ī maſculo. ⁊ circa h̓ inſtat h̓ Inno. ſed ꝯͣrium credo de iure uerius. qꝛ iure nō reꝑit̉ īter iuraq̄ ſūt r̄ſeruata patrono circa libertatē īter qn̄ ꝯputat̉iuriſditō. ⁊ d̓ his iuribꝰ uid̓ ꝑ gl. inſti. d̓ ſucceſ. liber.§. ſꝫ nr̄a. ¶ Nō ꝙ data potentia iudiciali etiā ex ſolaꝯſuetudine acceſſorie uidet̉ ꝯpetere ptās arbitriū ſuſcipiēdi. ut h̓ noͣ. ꝓbat̉ ⁊c̄. Et ex hoc collige alid̓ notabile dictū ꝙ ꝯſuetudo circa unū actū ꝯͣ ius extēdit̉ adaliū actū q̄ quodāmodo ꝑ ſimilitudinē ur̄ īcludi ſubpͥori ſeu īcludit̉ tāꝙͣ ꝑs ſub ſuo toto. ad h̓. fac̄ qd̓ noͣ.Ci. ī. l. ij. C. q̄ ſit lō. ꝯſue. It̓ noͣ ī fi. lr̄e ꝙ pēa pōt apponi ī ꝯpromiſſo ēt īter religioſas perſonas. qꝛ licitepn̄t clerici ēt religioſi exigere penā. d̓ quo latiꝰ uide cūglo. ¶ Ultīo no ꝙ ēt d̓ iure canōico n̄ ꝯpellit̉ ꝯpromittēs obſeruare ſimplicit̓ laudū ſꝫ cōpellit̉ ꝑ exactioneꝫpene appoſite ī ꝯpromiſſo. Quid aūt ſi n̄ īterueniſſꝫpena. uoluerūt ꝗdā dicē ut h̓ refert Inn. ꝙ ī ſpūalibꝰtenet̉ ꝑs obẜuare ſimplicit̓ laudū. qꝛ nō pōt agi ad ītereſſe cū ſpūalia nō recipiāt eſtimationē. Idē dixerūtqn̄ interuenit iuramētū. ar. ī. c. ſe. ⁊ ī. c. ij. sͣ. e. Alij v̓odixerūt ꝙ nūqͣ pōt agi ad obſeruātiaꝫ laudi niſi fue̓itapprobatū exp̄ſſe l̓ taciturnitate. x. dieꝝ iuxta. l. pͥ. C.e. ſꝫ d̓ h̓ dicā pl̓e. jͣ. e. ꝑ tuas. ubi iura pͥncipal̓r tractātgl. ⁊ doc. formāt ibi qōnē utilē nūquid poſſit īduci cōſuetudo ut unꝰ notabil̓ ul̓ hoīes alicuius caſtri poſſintīcidē ligna ſeu aīalia paſcē īfra limites alteriꝰ caſtri ulī fūdo alteriꝰ. ⁊ cōcludūt ꝙ ſic dūmodo ꝯſuetudo nōſit īducta ꝑ uiolētiā. ad h̓ facit. c. ſuꝑ qͥbuſdā d̓ uer. ſigni. l. ſiqͥs diuturno. ff. ſi fui. uēdi. ſecꝰ ſi ẜuitꝰ uēdi ſolet. qd̓ mihi ſatꝭ placet. nā quēadmodū poſſet p̄ſcribiſeu acq̄ri tota res ita ⁊ uſus rei. ad idē bo. tex. ī. l. uēditor. ff. cōia p̄di. ubi ꝓbatur ꝙ ualet ꝯſuetudo ut qͦsoblato p̄cio poſſit īcidē ligna uel qͥd ſimile ī ſūdo alt̓ius. dicūt tn̄ nōͣ hic doc. ꝙ ubi ligna ſeu paſcua nō poſſēt ſufficere dn̄o ⁊ cōſuetudine p̄cedēte ꝙ tūc dn̄s preferēdꝰ ē. ar. i. c. ſuggeſtū d̓ d̓ci. ⁊ ī. c. qͥd ꝑ nouale. jͣ. d̓v. ſig. ⁊ nō h̓ ultimū. ¶ In gl. ij. Goſ. ītelligebat iſtūtex. ꝙ interuenerat auctoritas ep̄i qꝛ ſine ipſiꝰ auctoritate nō pōt clericꝰ adire foꝝ ſeculare. ſꝫ Hoſti. ⁊ Io.an. dictū ſuū reprobāt. dicūt enī ꝙ ſi clericus uult ꝓrogare iuriſdititionē laici nō ſufficit auctoritas ep̄i. ⁊ bn̄dicūt ꝑ ea que le. ⁊ noͣ. ī. c. ſi diligēti. ⁊ in. c. ſignificaſtide fo. ꝯpe. Idem qn̄ clericus uult compromittere inlaicū ſuper rebꝰ ſpūalibꝰ ut ī. c. ꝑ tuas. jͣ. e. ſꝫ ī cāu nr̄oclerici ꝯpromiſerūt de rebꝰ tēporalibꝰ. un̄ tex. h̓ nō loquitur de iudiciaria ſꝫ de ꝯpromiſſaria poteſtate. ſuꝑrebꝰ enī tēporalibꝰ pn̄t clerici ꝯpromittē ī laicū etiaꝫ ſine auctoritate ſuꝑioris. ut ī. c. ꝯtīgit a ꝯͣrio ſēſu. jͣ. e. ⁊clarius ꝓbat̉ ī. c. expoſita. jͣ. e. ti. ⁊ ē rō diuerſitatis. qꝛarbit̉ nō hꝫ iuriſditionē ſꝫ quādā notione. ut ī. l. ait p̄tor. ff. de re iudi. cōpromittētes gͦ nō ſubijciūt ſe iuriſditiōi laicoꝝ. Sꝫ aduerte qꝛ ex alio capite uidebat̉ neceſſaria auctoritas ep̄i. nā cū fuiſſet ꝯpromiſſuꝫ ſuperre īmobili ſeu ſuꝑ iuribꝰ quēadmoduꝫ clericꝰ n̄ pōt itadirecte alienare ſine auc̄te ſuꝑioris ita nec dꝫ poſſe cōpromittē cū al̓s cōpromiſſmū pōt fieri ī fraudē. ut dixisͣ. c. ꝓx. ⁊ dicā pleniꝰ. jͣ. c. ſe. So. doc. non tāgūt ſꝫ ponūt a pͥnª ꝙ a pnª īteruenit h̓ cōſēſus ep̄i lꝫ ī lr̄a n̄ dicat̉. uel meliꝰ ī laudo īteruenit pn̄tia ⁊ cōſiliū ep̄oꝝ utdr̄ ī fi. lr̄e. ep̄s gª dando ꝯſiliū ur̄ īterponere ad actuꝫauctoritatē ſuā. ⁊ ī h̓ noͣ bn̄ iſtū tex. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. Io.an. ī rl̓a qui tacꝫ ī mercū. ⁊ Bar. i. l. cū pr̄ ī. §. libertꝭ.de le. ij. ⁊ Bal. ī. l. ſi filiꝰ. C. de pe. he. ⁊ ibi bo. tex. ẜmunū ītellectū. ⁊ ꝑ eundē ī. l. fi. C. ad mace. Nūqͥd aūtſufficiat ſola pn̄tia illiꝰ qͥ hꝫ auctoritatē ul̓ ꝯſēſū īterponē. fac̄ tex. iſte ī ar. ꝙ ſic dū pōderat̉ pn̄tia ep̄oꝝ. facitēt. l. i. ff. d̓ auc. tu. a ꝯrio ſenſu. Sꝫ ꝯͣriuꝫ firmat glo. ⁊Bar. ī. l. iij. e. ti. ⁊ dat noͣbilē theoricā Bar. ī. l. q̄ dotisff. ſo. ma. dicēs ꝙ ubi exigit̉ ꝯſēſus alicuiꝰ ī facto alteriꝰ nō ſufficit ſola pn̄tia iſtiꝰ qd̓ noͣ. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. Di. ind. rl̓a qͥ tacꝫ. nā ur̄ ꝯſēſus iſtiꝰ tertij exigi ut ſolēnitasul̓ auctoritas iuxta ea q̄ dixi ī. c. cū ꝯſuetudinis de cōſue. ſꝫ ꝑ ſolā pn̄tiā nō ẜuat̉ iuris ſolēnitas nec auc̄tasīpendit̉. qꝛ p̄ſtās auctoritatē dꝫ eē auctō ī illo facto. utiſti. d̓ auc. tu. §. tutor. ⁊ h̓ dc̄a tene mēti. ¶ In gl. iij.ibi niſi pͥnceps ſciēt̓ delegauerit. nō glo. ⁊ dic ꝙ papapōt delegare fcīe ēt cām ſpūalem ⁊ quod plus eſt etiāīter clericos. tex. e noͣ. ī. c. menā. alle. in glo. ⁊ dicit h̓Ian. ꝙ ēt de iure cōi pōt mulier exercere iuriſditiōeꝫ