ꝯͣriū d̓. §. ſtari. rn̄det gl. no. ꝙ ꝑꝑ ſimoniā nō ualuitarbitriū. Ex qª ſingul̓r noͣ ꝙ arbitriū īducēs ſimoniāē ip̄o iur̄ nullū. Ide dic ſi īducit uſurariā prauitatē cadē rōe. idē ſenſit Goſ. hic dicēs ꝙ dolus ī ꝯpromiſſo⁊ ſimōia ī laudo ſoluūt ꝯͣriū d̓. §. ſtari. Idē ſeqͥt̉ Ho.tradēs ī h̓ noͣbilē regulā q̄ quotidie allegat̉ dicens ꝙubi arbitriū ꝯtinet euidentē iniqͥtatē dꝫ ꝑ ſuꝑiorē retractari. ⁊ eoip̄o ꝙ enormit̓ ledit ꝑtē ꝯtinet peccatuꝫẜꝫ cū. dic̄ tn̄ ꝙ ē declarādū īfra. x. dies ar. l. cū antea.C. e. ⁊ dic̄ h̓ debē practicari ēt ī foro ciuili. tn̄ qꝛ in maͣpeccati ſtādū ē canōi. ut noͣ. ī regl̓a poſſeſſor d̓ re. iu.li. vj. tū qꝛ h̓ ur̄ d̓ mēte legis q̄ mādat peccata puniri.Aduerte qꝛ h̓ opi. q̄ attribuit̉ Hoſ. ur̄ original̓r fuiſſegloſatoꝝ ī. d. c. a iudicibꝰ. ubi ꝓ h̓ dicto allegat iſtumtex. ⁊ tene mēti illā gl. tn̄ ī h̓ paſſu latiꝰ ſic diſtīguereꝫꝙ ſi laudū ꝯtinet pactū ꝑ ꝑtes irremiſſibile tc̄ eſt ip̄oiure nullū ſiue ꝓnūciās ſuū arbitriū fuit arbit̉ ſiue arbitrator. ⁊ ꝓ h̓ fac̄ iſte tex. ẜm expoſitōeꝫ gl. ī eo ꝙ exponit abſoluas .i. abſolutū on̄das ad idē. c. fi. d̓ re. ꝑmū. ⁊ hͦ caſu nō ē opꝰ ut fiat reductio ad arbitriū boni uiri. qꝛ qn̄ arbitriū ē nullū pt̄ iudex ſimpl̓r ꝓnūciare ip̄ꝫ fore nullū. ut ē tex. ī. d. c. fi. ⁊ ī. c. examīata d̓ cōfir. uti. uel īuti. nulla .n. lex nec aliqͥs ſuꝑior pt̄ ſuſtinēactū cū peccato. ut ī. c. fi. d̓ p̄ſcrip. ⁊. xj. q. iij. ī. c. qͥ reſiſtit. ⁊ ī. c. iulianꝰ ⁊. xl. di. c. i. ⁊ h̓ caſu īdubie n̄ hꝫ locū§. ſtari. nec h̓ caſu ꝓcedit reſtrictio Hoſt. ut īfra. x. dies r̄clamet̉. qꝛ pōt reclamari qn̄cūqꝫ ſic̄ ſnīa iudicis n̄trāſit ī rē iudicatā rōe peccati īminētis. ut ī. c. lator ⁊qd̓ ibi noͣ. d̓ re iu. ⁊ bo. gl. ī. c. īter mōaſteriū. e. ti. autlaudū ꝯtinet peccatū remiſſibile ꝑ ꝑtes. puta qꝛ ſolūtāgit p̄iudiciū ꝑtiū burſale ſeu pecuniariū. ⁊ tūc ſi iniqͥtas laudi ē notoria īdubitant̉ tene ꝙ n̄ ſolū ex offōiudicis pōt retractari. ſꝫ ēt ꝯͣ executōeꝫ ꝯpetit ꝑti exceptio doli. qꝛ oīs iniqͥtas notoria hꝫ dolū p̄ſūptū. ut inc. i. ⁊ qd̓ ibi noͣ. de p̄ſūp. ⁊ ī. l. creditor. §. lutiꝰ. ff. māda. ſꝫ ubi laudū ē doloſū ꝯpetit exceptio doli alteri ꝑti. ut ī. l. iij. C. e. ⁊ ī. l. nō diſtīguemꝰ ī. §. cū qͥdā. ff. e.⁊ dixi. sͣ. pꝰ gl. ꝓ h̓ fac̄. qꝛ ſnīa lata h̓ caſu a iudice eſtip̄o iure nulla. ut plene dixi ī. c. īter cet̓as d̓ re iu. necet curo h̓ caſu de lapſu. x. dieꝝ reſpc̄u exceptōis qꝛ exceptio doli ſemꝑ pōt opponi. aut nō ꝯtinet euidēteꝫiniqͥtatē ⁊ tūc dꝫ diſtīgui īter arbitriū ⁊ arbitramētū.nā arbitramētū n̄ pōt reduci ad arbitriū boni uiri exquo ꝑs ē parata ꝓbare leſionē. ut ī. c. ueniēs d̓ iureiur. ⁊ ī. d. §. arbitroꝝ. ſecꝰ ī arbitro ut ī. d. §. ſtari. qꝛexqª nō ꝯſtat de euidēti iniqͥtate nō p̄ſumit̉ dolꝰ ⁊ ſicnullū remedium ꝯpetit. īputet .n. ſibi qui omiſſo iudice uoluit adire arbitrum. ¶ Abbas.Arbit̉ ſua auc̄te ſpūaEruen. t. ija laico adiudicare n̄pot. ita ſūmat Io. an. ſꝫ nimiſ r̄ſtrīgit lr̄aꝫ⁊ ꝓcedit ẜm intellectū ſꝫ ẜm aliū ml̓tū nōbiliorē ſūmo ſic. Arbit̉ aſſūptus ī primoniali cā clericinō pōt adiudicare rē eccl̓ie poſſidēdā ēt ad uitā clerici ⁊ ē caſus noͣ. pͥª ponit factū. 2º corrigēdū ꝯmittit ibiun. ¶ Nō pͥª ibi ꝑuenit ad nos qͣtenus nō dic̄ ꝑ quēꝙ papa ex officio ſuo dꝫ ꝯſulē̓ īdēnitati eccl̓ie. ut ī. c.cū ueniſſēt ī fi. de īſti. qͥd aūt ī alio iudice īferiori uideInn. ī. c. ad nr̄am el. ij. d̓ iureiur. ⁊ melius ī. c. qm̄ uilit. nō ꝯtͣ. ⁊ utrobiqꝫ dixi. ¶ Nō 2ª argumētū ẜm do.An. ꝙ frat̓ etiā clericus tenet̉ dotare ſororem ſuam ſinō hꝫ un̄ ſe dotet. h̓ tn̄ dictū n̄ ꝓbat̉ h̓. tū qꝛ h̓ n̄ dr̄ ꝙꝓmiſit ꝓ dote. tuꝫ qꝛ iſte clericus nō fuit h̓ cōpulſusſed ſponte fecit. dictū tn̄ ī ſe puto ueꝝ. un̄ ī laico cōitertenēt glo. ⁊ doc. iuris ciuilis ꝙ frat̉ tenet̉ dotare ſororem natam ex eodē pr̄e. ut noͣ. ī. l. cū ī plures. §. pe.ff. de admi. tu. ⁊ in. l. nō oī. C. eo. ti. ⁊ dixit. Ci. ꝙ cādotis ē fauorabilior ꝙͣ cā alimentoꝝ. un̄ ſi tenet̉ in caſu neceſſitatis alere ſororem ita ⁊ dotare. Idē ⁊ fortius in clerico. qꝛ clericus tenet̉ magis exercere actumhumanitatis ⁊ charitatis ꝙͣ laicus. ut in. c. i. ⁊ quodibi nō. de ēp. ⁊ uē. ⁊ credo ꝙͣ cū bona ꝯſcīa ſi n̄ hꝫ bona pr̄imonialia pōt dotare ſororē ul̓ aliā ꝯſāguineaminopē de redditibꝰ eccl̓ie. qd̓ probo ꝑ. c. i. de cohabi.cle. ⁊ ꝑ. c. oīa iūcta gl. xxxj. di. ī qͥbus iuribus ꝓbat̉ ꝙclericus pōt alere ꝯſanguineos pauꝑes de redditibꝰeccleſie ergo ⁊ dotare cū cā dotis nō ſit minꝰ fauorabilis ut p̄dixi. ad idē uide bo. tex. ī. c. n̄ ſatis. lxxxvj. di.ubi ꝯcludit̉ ꝙ pͥus tenet̉ qͥs ſubuenire ſuis ꝯſāguinciſꝙͣ extraneis. ¶ Nō 3ª ꝙ ualet ꝯpromiſſū factū in numero pari. ad qd̓ facit qd̓ noͣ. sͣ. c. i. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ꝓdebito primoniali ip̄ius clerici nō eſt tradēda aliquapoſſeſſio eccl̓ie etiā poſſidēda dūtaxat ī uita clerici ratio ponit̉ ī gl. ꝙͣꝙͣ aūt ī momētanea ſatiſfactione ml̓ti tenuerūt ꝙ clericus ꝯpellat̉ ſatiſfacere ſuis creditoribus de bonis eccl̓ie. ut noͣ. ī. c. ꝑuenit de fideiuſ. ⁊ īc. olī. el. ij. de reſti. ſpō. tn̄ nō dꝫ fieri ſatiſfactio ꝓut h̓dr̄ ꝓpter p̄iudiciū qͦ ī futurū poſſet eccl̓a grauari ⁊ h̓nemo negat. un̄ tene mēti ī h̓ iſtū tex. Sꝫ circa pͥmūdictū ml̓ti tenuerūt ꝯͣrium. ut plene dixi ī. d. c. ꝑuenit⁊ ꝑ Io. de lig. ī cle. gr̄e d̓ reſcrip. ⁊ Archi. ī. c. ſtatutūe. ti. li. ¶ ¶ In gl. i. ītelligit ergo gl. ꝙ iſti arbitri adiudicarūt fructus decimaꝝ nō aūt ip̄ꝫ ius decimādi. ⁊ h̓iō ſic̄ expōit gl. qꝛ ip̄ꝫ ius decimādi eſt qͥd ſpūale necpōt cadere ī laicū. ut ī. c. cām de p̄ſcrip. ⁊ ī. c. meſſanasͣ. de elec. ¶ Sꝫ tūc op. ꝯͣ gl. ⁊ tex. nā fructꝰ decimarūpn̄t uēdi ⁊ locari. ut ē tex. i. c. ur̄a. jͣ. de loca. ergo poterāt huic laico ꝯcedi. So. dicit Inno. ꝙ h̓ arbitriuꝫnō tenuit nō ex defectu capacitatis ſꝫ qꝛ potuit eē in futurū dānoſū eccl̓ie ꝓpter rōnē q̄ ſubijcit̉ ī glo. ſe. l̓ ẜꝫeū lꝫ poſſint fructus decimarū uēdi ⁊ locari nō tn̄ pn̄tī dote concedi ut h̓. Io. an. dic̄ ꝙ ut ceſſet oē ꝯͣriumpōt tex. ītelligi de ip̄o iure decimādi ⁊ ẜꝫ hūc ītellectūip̄e ſūmauit. ſꝫ certe ītellectꝰ ſuus nō ꝯgruit huic lr̄e.qꝛ tex. nō fūdat ſe ſuꝑ nullitate arbitrij ſꝫ ſuꝑ īcapacitate laici .ſ. qꝛ ī futurū arbitriū pōt eē ꝑnicioſū eccleſieſaltē de facto ſi nō de iure ut dr̄ ī gl. ¶ Et ex hoc ⁊ exglo. ij. nō bn̄ ꝙ eccl̓ie dꝫ ſuccurri nō ſolū qn̄ timet̉ p̄iudiciū de iure ſꝫ etiā de facto. Itē n̄ ſolū qn̄ dānū ē depn̄ti ſꝫ etiā qn̄ timet̉ ī futuꝝ. Et ex hoc pōt decidi qōeccleſia locauit ad tp̄s modicū fundū ſuuꝫ alicui potēti iuſto tn̄ p̄cio dubitat̉ ne ī futurū dānificet̉ eccl̓ia ꝓpt̓potentiā ip̄ius. puta qꝛ nō ē facilis ī cōueniēdo ⁊ ſic timetur ꝙ nō poſſit ī futuꝝ recuꝑare ul̓ exigere pēſiōeꝫnūqͥd poſſit eccl̓ia petere nūc reſtitutionē ī integrumaduerſus illū ꝯͣctū. credo ꝑ p̄dicta ꝙ ſic. ¶ In glo. fi.ibi nec alienare potuit. nō ex hac glo. iūcto tex. ꝙ ſolꝰſacerdos nō pōt ꝯcedere rē eccl̓e etiā iuſto titulo alicuiad uitā ſuā. naꝫ largo mō ur̄ alienatio. ⁊ ſic debuit īteruenire aucioritas ſuꝑioris. d̓ quo uide bo. gl. inctotex. x. q. ij. in. §. ꝑpetua. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. nulli. jͣ. dere. eccl̓. nō alie. ⁊ in auc̄. de nō alienādis ī. §. alienatonis v̓bū. Et ex hac glo. iūcto tex. colligitur ꝙ rector eccleſie nō pōt ſine ꝯſēſu dioceſani ꝯpromittere ſi ꝑ cōpromiſſū obligaretur eccl̓ia in futurū. ar. x. q. i. regenda. ⁊ ī. c. decetero de trāſac. uide ꝑ Spe. e. ti. §. reſtatv̓. ſꝫ nunquid clericus ī. §. ſimpliciter ibi ſed nunqͣdp̄latus. Ego hāc materiā pleniſſime dicam ī. c. cū tꝑejͣ. e. ⁊ dic ut ibi. ¶ Ultimo extra glo. attingunt doc. hͦunam qōnem īpertinēter ſi promiſi tibi aliqͥd ānuatiſoluere an tenear ſoluere ī pͥncipio anni an īfra annū⁊ ſolue ẜꝫ cōem opi. gloſarū iuris ciuilis. nā dixeruntglo. ꝙ ſi ꝓmitto ſoluere. aliqͥd annuatiꝫ teneor ī pͥnºani ſoluere. ſecus ſi ꝓmiſi ſoluē in quolibꝫ anno quiatunc ī fine anni fiet ſolutō. unde dant̉ uerſus. Annuaſi debes tunc incipies caput anni .i. fiet ſolutio. Annoſi debes in fine teneberis anni. de h̓ inſti. de inuti. ſtipu. §. pe. ⁊ in. l. ij. C. quando dies le. ced. ſed pleniſſime Bar. examinauit materiā in. l. qui h̓ anno. ff. d̓uer. ob. ⁊ aliqͥd in. l. i. ff. de ua. ⁊ extraor. cog. ⁊ dicendum ut ibi. ⁊ aliquid uide per Inn. ī. c. qꝛ propter deloca. ⁊c̄. Abbas.dilecti filij