ſucceſſore. qꝛ odium alienātis nō dꝫ nocere ſucceſſoriqui in nulla reperit̉ culpa. ⁊ h̓ extenſio reſcripti fit cōtra regulas iuris. ut. sͣ. dixiⁱ ideo nō dꝫ extendi ſed reſtringi. ⁊ hͦ iudicio meo uoluit iſta lr̄a dum dicit ſe ingreſſerīt ⁊c̄. nā h̓ uerba ex ꝓprio ſignificato ſonāt inuitiū. nā ſi ego bona fide emi n̄ dicor me īgerere. ⁊ h̓noͣ. Ad ꝯͣrium ergo formalit̓ reſpōdēdo dic ꝙ iſta eſtnoua ꝓuiſio nō cogitata a iure ciuili ꝑ quā extendit̉reſcriptū in ſingularē ſucceſſorem qn̄ alienatio fuit facta fraudulent̉ cā mutādi iudicij. l. aūt unica p̄all̓. loqͥtur qn̄ conuenit̉ ſingularis ſucceſſor coram iudice ſuohic aūt conuenit̉ coram delegato impetrato nō cōtraeum ſꝫ ꝯtra ſuum actorem. ¶ In gl. penul. ibi daturactio ī factuꝫ. pro intellectu clariori totius tituli debesſcire ꝙ edictū de alienatōe mutandi iudicij d̓ qͦ. ff. e.ti. fuit īductum ad prouidendū dānificatꝭ ex dolo alienātis rem cā iudicij futuri mutādi. nam exquo iudicium nō erat īchoatū libere quis poterat reꝫ ſuā ī aliūtrāſferre. ſed pretor ſequendo equitatē ⁊ uolendo obuiare fraudi īduxit ꝙ ſiqͥs malicioſe ī iacturā illiuſ quiuolebat eum conuenire illā rem de qua erat ꝯtentioſeu ſperabat̉ ꝯtentio tranſtulit ī alium ꝙ poſſit agi ꝯͣiſtum alienātem ad omne intereſſe qd̓ alia ꝑs poteſtpati ex iſta alienatiōe. ut ī. l. i. ⁊ in. l. iij. e. ti. un̄ ſi nōpretēdo intereſſe reſpectu illius rei. qꝛ illam rem poſſum ꝯſequi ab eo in quem facta fuit trāſlatio nō cōſequar per actōem ī factum eſtimationem rei. ſed ſoluꝫdāna extrinſeca. puta alienaſti libruꝫ ī florētia ſuperquo uolebā te ꝯuenire oportebit me nunc ire florentiam aduendicādum ⁊ ſic faciam maiores expenſasꝙͣ h̓ feciſſem ꝯͣ te oportebit me dimittē artem meaꝫ ⁊ſic ſum dānificatus. ad h̓ ⁊ ſimilia dāna dat̉ iſta actioin factum. ſed ſi nō poſſem illam rem recuꝑare ab eoin queꝫ tranſtuliſti tūc ꝯſequar ꝑ iſtam actōeꝫ eſtimationē rei. qꝛ ſum dānificatus etiam reſpectu rei. ad hͦtex. in. l. itē ſi res. ff. c. ti. ubi plus dicit tex. no. ꝙ etiaꝫſi ille ſingularis ſucceſſor uſucepit illam reꝫ ꝑꝑ negligentiam meaꝫ ī non agēdo ꝙ nihilominus poſſuꝫ ate petere eſtimationem rei. qꝛ tūc teneris mihi ad ītereſſe rōne delicti tui. un̄ negligentia mea ꝯͣ illum nō fecit ceſſare deliciū tuū. ⁊ uide qd̓ noͣ. Bar. in. d. l. iij. ⁊per h̓ īfertur ꝙ per iſtā actionē in factuꝫ ꝯͣ te nō tollit̉actio directa .ſ. rei uendicatio ꝯͣ poſſeſſoreꝫ. qꝛ iſta cōpetunt ad diuerſa. nā rei uendicatō ꝯpetit ꝯͣ poſſeſſorem reſpectu rei ꝯſequende actio ī factū ꝯpetit cōtraalienantem ꝓpter dānuꝫ extrinſecū. ⁊ ſic ītellige glo.quē h̓ ī effectu uoluit ī. d. l. unica. ¶ Sꝫ opponit̉ alit̓contra predicta ⁊ ꝯtra glo. nam actio ī factum eſt ſubſidiaria. nunꝙͣ .n. competit qn̄ datur alia actio. ut inl. i. ff. de p̄ſcrip. uerbis ſed h̓ ꝯpetit rei uendicatō contra poſſeſſorem ergo nō debet competere actio in factum. So. dicit glo. multum notabilis ī. d. l. unica. ꝙcontrarium procedit reſpectu eiuſdem perſone ſed reſpectu diuerſorum bene poteſt actio in factum cōcurrere cum alia actione. ut probat tex. ī. d. l. unica. ⁊ uoluit hic. glo. ¶ Et ex hoc bene noͣ limitationem ad illam regulam ꝙ ubi competit remedium ordinariumnon datur extra ordinarium. de quo in. l. ī cauſe. ff. d̓mino. illa enim procedit reſpectu eiuſdem perſone.nam reſpectu diuerſorum pn̄t concurrere. ut in caſunr̄o. 2º opponit̉ aliter. nam qui dolo deſijt poſſiderehabetur pro poſſeſſore ⁊ pōt ꝯueniri rei uendicatiōeutili. ut in. l. ſinaūt. §. i. ff. de rei uendi. ⁊ in regula ꝓpoſſeſſore de re. iur̄. li. vj. cum ergo habeat locuꝫ iſtarei uendicatio utilis contra doloſe alienātem non debet competere cōtra eūdem actio ī factum que ē ſubſidiaria ut p̄dixi. So. dicit Bar. in. d. l. i. ꝙ per illaꝫrei uendi. uuilem non eſt integre ſatiſfactum aduerſeparti cui forte magis expedit habere rem ſuam ꝙ habere eſtimationem. nam ab iſto qui non poſſidet nōpoteſt conſequi niſi eſtimationem. unde ꝓpter ītereſſe qd̓ poteſt pretendere in eo ꝙͣ nō pōt ab iſto conſeq̄rem ſuam datur actio ī factū ad intereſſe ⁊ optime loquitur. ſed pōt dari iudicio meo alia ſolutio. nā rei uēdicatio utilis datur cōtra doloſe deſinenteꝫ poſſiderepoſt liteꝫ ꝯteſtatā. ita loquitur tex. in. d. l. ſinaūt. nāper conteſtationem litis ē quaſi quidaꝫ contractꝰ initus inter actorem ⁊ reum. unde ſi dolo deſijt poſſidēremanet nihilominus obligatus ut teneatur reſpōdēac ſi poſſideret. ſed ante lite ꝯteſt. ceſſat iſtud remedium. iō fuit opus dare remediū ex iſto titulo. uidet̉ tamen hic Hoſti. uelle ꝙ de iure canonico ſufficiat ꝙ p̄ceſſerit citatio ad hoc ut iſte qui dolo d̓ſijt poſſidere remaneat obligatus ut ſic id qd̓ operatur litis ꝯte. d̓ iure ciuili operetur citatio de iure canonico. ar. c. ꝓpoſuiſti de fo. ꝯpe. fatetur tn̄ ꝙ hoc nō ē expreſſum in iure canonico. qꝛ illud. c. propoſuiſti. loquitur de p̄uentione tm̄. ſed facit iſte tex. ī pͥn. dum ponderat ꝙ antecitationē fiebat iſta alienatō. ⁊ noͣ ſingularit̓ hoc dictūHoſti. qꝛ obſcure loquitur ⁊ nō ſolet ad hoc allegari ⁊uidetur mihi dictū equum ſꝫ iure nō probat̉. Ad iſtuꝫtex. pōt reſponderi ẜm Inn. ꝙ ponderatur hic ꝙ noemanauerat citatio. qꝛ poſt citatiōem de iure antiquoadmittebatur oīs appellatio que non crat maniteſtefruſtratoria. ut noͣ. in. c. ut debitꝰ de appell̓. ¶ In cadem glo. ibi ſi paratus eſt ſubire iudicium. uult ergoglo. iſta ꝙ alienans doloſe euitat actionē in factum ſiuult ſubire iudicium ac ſi poſſideret. ⁊ ꝯmuniter tranſeunt hic doc. cū glo. nam glo. loqͥtur prout tex. diſponit in. l. qꝛ etiam ī fi. ff. e. ſed Bar. ibi poſt glo. nōͣbilit̓hoc limitat dicens hoc procedere qn̄ alienās obligatſe ſub certa pena ad reſtituendā illaꝫ rem ſi actor preualuerit in iudicio. nā al̓s nō eſſet competenter ſatſfactum actori. qꝛ ut. sͣ. dixi forte nō ꝯtentatur de eſtimatione rei. ideo pōt agere ad intereſſe niſi iſte obliget ſemodo predicto. ¶ Ultīo h̓ poſſꝫ queri nūquid prouiſio iſtiꝰ edicti habeat locū cōtra actorem ſicut contrareum. de quo multi dixerūt ī. d. l. i. ſed caſus uideturexpreſſus ī. l. penul. ff. eo. ti. ⁊ hoc firmat ibi Bar. ⁊ ꝓbat ille tex. ẜm unum intellectum qui cōiter approbatur. Et pro h̓ ego adduco tex. jͣ. c. proxi. in eo ꝙ ſoq̄tur de actore ⁊ ē ſituatum ſub ℟ica de alienatiōe mutandi iudicij. tn̄ aduerte qꝛ tex. in. d. l. penul. ſoluꝫ diſponit ut actor ī quē facta eſt ceſſio actōis malicioſe camutandi iudicij excluditur per exceptionē ab actioneſibi cōceſſa. un̄ poteſt dicere reus nolo tibi reſponde.qꝛ tibi fuit facta ceſſio malicioſe. nihil aūt dicit tex. ibiutrū reus poſſit agere ad intereſſe cōtra iſtuꝫ qui malicioſe ceſſit actōeꝫ. Sꝫ ego puio ꝙ eſt in optione reian uelit excludere iſtū ceſſionarium per exceptioneman uelit ſibi reſpōdere ⁊ agere ad intereſſe cōtra cedetē in eo ꝙ fecit conditionem ſuam deteriorem cedendo actionem ſuam alteri cā mutandi iudicij. naꝫ ſicutpōt actor agere ad intereſſe cōtra reum qui malicioſe rem in aliū trāſtulit idē debet poſſe reus agere cōtra actorem qui malicioſe iura ſua ceſſit alteri. naꝫ exquo iſtud edictum habet locum in actore ſic ⁊ in reodebet pariter competere actio in factum ad intereſſecontra utrunqꝫ.O Clericus cā mutandi iuPar t. C. Icium non debet fepere ceſſionem a laico. ⁊ due ſunt partes.prima ponit querelam. ſecunda prouideſibi cū igitur. ¶ Nō pͥmo de h̓ uerbo ſcabinorum. ⁊ ſimile v̓bum habetur in. c. i. de īmu. eccleſie li. vj. ⁊ eſtnomen officij. unde alibi appellantur anciani uel priores ſeu conſules. ⁊ eſt uulgare quorūdam locorū2nō ar. ꝙ actio alteri ꝯpctēs pōt acquiri duobꝰ modisſ. dono ⁊ p̄cio poſſunt ergo ceſſāte fraude actiōes cedi titulo donationis uel emptionis facit. l. ꝑ diuerſasC. mādati. Contrariū tn̄ īnuit lr̄a in v̓bo cum igiturSed ꝓ concordantia diſtīgue ut. jͣ. dicā ī diſtinctiōe.