ut litis ꝯteſtatio citatio libelli oblatō ⁊ ſimilia. un̄ ſiqͥsnō appellat ī cā mr̄imōiali. ⁊ uult de nouo audiri adꝓbandū ꝙ eccl̓ia fuit decepta dicūt oīa acta iudicij recēſeri .i. de nouo formari ſꝫ ꝑ reſtitutionē iſtā qꝛ reponit ī ſtatū in quo erat tꝑe late ſnīe nō erat opus actade nouo ꝯficere ſꝫ audiet̉ ſuꝑ pͥma īſtātia. Et ex hiscollige unū bonū dictū ꝙ ubi pinguiꝰ ſuccurritur perremediū exͣordinariū pōt quis intētare remediū illd̓lꝫ ꝯpetat ordinariū. ut ꝓbat̉ h̓ iuncto. c. tenor p̄al. ⁊noͣ. in. c. ex ꝑte. sͣ. de ℟p̄. Itē ꝑ hūc tex. ⁊ p̄dicta hēsnoͣbilē ꝓuiſionē ultra id qd̓ le. ⁊ nō. in. d. c. tenor. utin iſtis ſētētijs que nō trāſeūt in rē iudicatā hēat parsduplex remediū. uidelicet primū de iure cōi īchoādoſuā cāꝫ d̓ nouo ꝓbādo iniuſticiā ſnīe. ut ī. d. c. tenor.ſcd̓ꝫ remediū ut petat reſtitutionē ꝯ ſnīaꝫ latā ⁊ ſic reſtituat̉ ad pͥmā īſtātiā ſꝫ tūc oꝫ ꝙ aut ſit mīor. aut ꝙpetat reſtitutionē ex iuſta cā. ⁊ iſtā iuſtā cāꝫ dꝫ ſaltē ꝑremediū iuramēti ꝓbare ut h̓. ⁊ h̓ noͣ. Sꝫ ꝯͣ tex. op.nā iuramētū dꝫ ſufficere ad excuſandū cōtumaciaꝫ.ut noͣ. gl. iiij. q. v. in. c. unico. fa. c. exͣordinaria all̓. inglo. ⁊ ſic debeat mulier audiri ꝑ uiam appellationis.So. gl. iſta ur̄ uelle ꝙ regl̓arit̓ ſufficiat iuram̄tū. ſꝫ h̓nō ſufficit ſꝫ nō allegat cām quare h̓ nō fecit ꝓbatōeꝫcū potius debuiſſet ſufficere ī cā fauorabili ꝙͣ in alijscauſis. Goſ. dicit ꝙ iſtud iuramētū fuit ſpōte oblatuꝫꝑ partē iō nō fecit fidē. ſecus ſi iudex detuliſſet ſibi iuramētū. ⁊ ſic poſſet ſolui ꝯͣriū ẜm Hoſt. de. c. exͣordinaria. Ad p̄dictā ſolutionē facit dictū Ie. ꝯſilio. cix.ubi noluit ꝙ ꝑ iuramētū ꝓbet̉ īpedimētū. ſꝫ certe iſteiex. urget in ꝯriū in eo ꝙ dicit ꝙ ꝑ iuramētū nō conſiſtit ad plenū ⁊c̄. un̄ nō fūdat ſe qꝛ iuramētū nō fuerat oblatū ſꝫ qꝛ iuramētū plene nō ꝓbat. ⁊ ideo dicoꝙ iuramētū nō ſemꝑ ſufficit ad excuſandū ꝯtumaciāſeu ad ꝓbādū īpedimētū ſꝫ dꝫ iudex arbitrari qualisꝓbatio ſufficiat ꝯſiderata qualitate ꝑſone īpedimēti⁊ cāe. un̄ qn̄qꝫ erit ꝯtētus iuramēto qn̄qꝫ exiget ſemiplenā ꝓbationē qn̄qꝫ plenā. Nā ſi tractaret̉ d̓ graui p̄iudicio ul̓ allegaret̉ īpedimētū manifeſtū nō dꝫ crediſoli iuramēto. ⁊ hāc theoricā ultimā poſuerūt noͣnterArchi. Io. mo. ⁊ Io. an. in. c. i. de dolo ⁊ cōtu. li. vi.un̄ qꝛ h̓ ueniebat tractāda ſnīa ꝑ quā fuerat ius ac qͥſitū ꝑti nō debebat ſufficere ſolū iuramentū. ⁊ h̓ caſuintellige iſtum tex. ſi aūt tractaretur de modico p̄iudicio puta ut det̉ aliqua dilatio breuis. ⁊ tunc poterit ꝓcedere id quod dicitur de iuramēto. ⁊ ꝑ h̓ hēs mamhuius. c. ſatꝭ declaratā. ¶ In glo. fi. ibi ꝓ ꝑte pōt confirmari ⁊c̄. Noͣ bn̄ glo. ⁊ dicit Gof. ꝙ iudex appellatōnis qn̄qꝫ pōt etiam ad iudicationes facere all̓at. l. cuꝫapud. ff. iudica. ſolu. ubi bo. tex. ſed ego allego tex.apertum in. c. cū cauſa de re iudi. in fi. ⁊ ibi plene dixi qualiter ſe debeat habere iudex ad quem.Vm ex litteris. cium ineQuoad titex. ſolū dicit duo. pͥª ꝙ ēt ꝯͣ ſnīaꝫ pape reſtituit̉ eccl̓ia. P ꝙ cā reſtitutōis in ītegrūdꝫ partibꝰ pn̄tibus tractari. ⁊ diuidit̉ ī tres ꝑtes. pͥªponit petitionē eccl̓ie hilerden. 2º examinationem deliberationē ⁊ īterlocutōnē pape ibi nos igitur. 3ª citationē partis aduerſe cū ꝯminatōe ꝓceſſus ibi quocirca. ¶ Nō ibi ſe leſaꝫ enormiter. ꝙ petēs reſtitutioneꝫdꝫ ſe fundare ſuꝑ enormi leſione qꝛ pro modica leſione nō dat̉ reſtitutio. ut dixi in. c. i. sͣ. eo. un̄ nō ſufficit.libellanti allegare ſimpliciter ſe eē leſum qꝛ poſſet uerificari libellus ſuꝑ leſione modica. un̄ talis libellusnō ē admittendus qꝛ n̄ ſufficit aliquid allegare ī gneqn̄ quelꝫ ſpēs ꝯtēta ſub gn̄e n̄ ꝯcludit intētionē allegātis ſeu libellātis. ad qd̓ uide bo. tex. iuncta gl. i. c.pia de excep. li. vj. dr̄ ꝙ nō ſufficit ꝯͣ actorē allegareexcōicationē ī genere qꝛ illud uerbū poſſet uerificariī excōicatione minori q̄ nō repellit ab agēdo ut in. c.a nobis de excep. dic tn̄ ꝙ ſi tal̓ libellꝰ gn̄alis admitteret̉ ut poſtea ꝓbaret̉ leſio enormis deberet ꝯcedi reſtitutio. ad h̓. l. fi. ⁊ qd̓ ibi noͣ. C. d̓ an. excep. ⁊ qd̓ dixiī. c. fi. de li. ob. ¶Nō 2º ꝙ lꝫ a ſnīa pape nō poſſit appellari. ut ī. c. cūcta ꝑ mūdū. ix. q. iij. tn̄ pōt ꝯͣ illā pertex. peti in integꝝ reſtitutio ratione leſionis uel ex cāiuſta. an autem debeat ſupplicari an peti reſtitutio dicam. .jͣ. ¶ 3ª nō ꝙ legatus etiā cardinalis nō pōt ꝯcedere reſtitutionē ī integꝝ etiā eccl̓ie ꝯͣ ſnīaꝫ pape. ſolꝰergo papa dꝫ adiri. un̄ legatus hic cognouit ex delegatiōe pape lꝫ cā eēt infra limites ſue legationis. rō qꝛreſtitutio in ītegꝝ ꝯͣ ſnīaꝫ dꝫ tractari corā ſuꝑiore ipſius ſnīantꝭ ut in. l. i. C. ubi ⁊ apud quē. Itē inferior n̄pōt reſcidere ſnīam ſuꝑioris. ut in cle. ne romani. deelec. Ex qͦ īfero ꝙ uicarius ep̄i nō pōt etiā ex cauſareſtituere ī integꝝ ꝯͣ ſnīam ep̄i. ſecus in ep̄o reſpectuſnīe ſui uicarij ut dixi. sͣ. c. ꝓxi. ¶ 4º noͣ practicā libellādi cū petit̉ reſtitutio ī integꝝ ꝯͣ ſnīam ut colligit̉ hic īv̓bo magr̄. a. ⁊ uidebat̉ iſte petijſſe duo .ſ. ſnīaꝫ ī meliꝰ reformari .i. ſētētia retractata. aliā cū forma meliori ferri .i. magis iuſticie ꝯſonā. Itē petijt eccl̓iam hilerden̄. reſtitui. ſupple ad audientiā cauſe. ⁊ ſic ur̄ īnuereiſta lr̄a ꝙ poſſet qͥs ī hoc iudicio ītētare duo remediaſ. officiū iudicis reſpectu reſtitutionis ⁊ pͥmā actioneꝫinqͣtū petebat aliā ſnīam ferri. ⁊ ſic ur̄ ꝙ officiū reſcindens ⁊ actio reſciſſiora poſſit ſimul in eodē iudicio accumulari. Cōtrariū tn̄ innuit iſte tex. in fi. ī v̓bo quocirca. ⁊ qͥd iuris ſit. jͣ. dicā. ¶ 5ª noͣ ibi cū fratribꝰ nr̄is⁊ alijs. ꝙ papa ſumit qn̄qꝫ ꝯſiliū nō ſolū a cardinalibꝰ ſꝫ etiā ab alijs puta uiris ſcientificis. un̄ papa dr̄ habere oīa iura ī ſcrinio pectoris ꝓpter ualētes uiros qͥdebēt ſibi aſſiſtē. ut no. ī. c. i. de ꝯſti. li. vj. ⁊. xxiij. di.p̄terea. ¶ 6º nō ꝙ papa ex tꝑis neceſſitate fert qn̄qꝫſnīam nō oīno iuri ꝯſonā qn̄qꝫ v̓o ex ſurreptiōe partiū dꝫ tn̄ ꝓceſſu tꝑis talis ſnīa reformari. Et idē dic īp̄uilegijs diſpēſationibus ⁊ alijs diſpoſitionibus pape. ut ſi ex neceſſitate tꝑis aliqͥd fecit poſſit ⁊ debeatceſſāte neceſſitate illud retractare. facit. c. nō dꝫ de cōſang. ⁊ affi. ⁊. lxiij. di. in. §. ueꝝ. ¶ Septimo noͣ ꝙͣ ētcōtra ſnīam ſnīa his ꝯfirmata pōt pͥnceps concederereſtitutionē in integꝝ. ¶ Ex quo infero ꝙ licet tertionō poſſit appellari. ut in. c. ſuā de appel. pōt tn̄ pͥncipi ſupplicari ut ꝑ uiā ſupplicatōis debeat examinaritertio iſta cauſa. ⁊ pōt pͥnceps hāc ſupplicationem exſua ſola benignitate admittere. qꝛ ex ſolo rigore iurisꝓceſſit ut tertio nō liceret appellare ergo pͥnceps qͥ ēſupra ius pōt cōtra illud ius diſpēſare ſupplicationeꝫadmitiēdo. ar. in. c. ꝓpoſuit de cōceſ. p̄ben. ⁊ uid̓ nōbile dictū Inno. in. c. cū ad monaſteriuꝫ de ſta. reg.ubi dixit ꝙ ex ſola uolūtate pōt diſpenſare pͥnceps ꝯͣius poſitiuū de quo tu uide qd̓ dixi in. c. de mulcta d̓prebē. ¶ Octauo nōͣ ibi uidebat̉ īſtructus. tex. noͣbilē⁊ menti tenēdū ꝙ orit̉ preſūptio iniuſticie ꝯtra ſnīaꝫlatā a iudice illico in pͥn. ſui officij uel qn̄ ita ſero recepit acta ꝙ nō potui plene inſtrui de meritis cauſe. ⁊lꝫ ſoleat allegari iſte tex. ad ꝯfirmādū dictū Bar. inl. ꝓlatā. C. de ſēten. tn̄ mihi ur̄ pͥma frōte ꝙ tex. iſte d̓ſtruat doctrinā ſuā. nā ipſe ꝯcludit ꝙ ſnīa lata a iudice minꝰ īſtructo de meritꝭ cauſe ē nulla. cuiꝰ ꝯͣriū aꝑteīnuit iſta lr̄a. nā ſi iſta ſnīa fuiſſet nulla nō oportuiſſetdiſputare ſuꝑ reſtitutione ergo iſta lr̄a ſolū ꝓbat ꝙ talis ſnīa preſumit̉ iniuſta ⁊ adminiculat̉ ad reſtitutiōeꝫcōcedendam. ſꝫ ſaluādo dictū Bar. poſſemus diccreꝙ ubi iudex tulit ſnīaꝫ ꝓrſus ignarus de meritis cauſe qd̓ de ſero recepit multa acta ītricata ⁊ de mane tulit ſnīam. ⁊ tūc pōt dici nulla qꝛ lata ſine cauſe cognitione. ut noͣ. in. c. eccl̓ia de ꝯſti. aut nō tulit ſnīam itaꝓpere ſꝫ infra tēpus breue. ⁊ tūc ſētentia tꝫ ſꝫ orit preſūptio q̄dam iniuſticie. ⁊ ita intelligatur iſte tex. namreſpectu pape unus menſis erat tēpus breue ad decidendā qōnem difficilē. nō tn̄ eſt impoſſibile inſtrui infra menſem de meritis cauſe. ⁊ h̓ noͣ. ¶ Nono nō ⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten