de teſtibꝰ. ⁊. c. ꝯſtitutꝰ. eo. ti. ⁊ in cle. ij. e. ti. nō. n. dꝫhoc caſu reſtitui qꝛ eſt ꝯͣ eccleſiā p̄ſūptio doli niſi diligēti īquiſitiōe ꝑ iudicē p̄miſſa appareat ꝙ eccl̓ia omīſit ꝓbatiōꝫ ſui facilitate ita ꝙ excludat̉ p̄ſūptio ſubornationis. Et noͣ. ſingularit̓ hoc ultimū ut ꝑ reſtitutionē ī integrū poſſit fieri ꝓductio teſtiū publicatꝭ atteſtationibꝰ qn̄ ꝑ cāe cognitionē excludit̉ p̄ſūptio ſubornationis. Et idē dicēdū in minore ꝑ hūc tex. ẜm unuꝫintellectū ī. l. minor. xxv. an. ff. d̓ mino. ¶ Sꝫ ꝯͣ hācqōnē Inn. op. reſtitutio ī integrū nō dat̉ ꝯͣ dolū preſumptū de futuro. ut ī. l. auxiliū pͥª rn̄ſo. ff. de mīo. ſꝫtimor ſubornatiōis nil aliud ē ꝙͣ p̄ſumptio doli futuri. ergo nō dꝫ eccl̓ia uel minor ꝯͣ iſtā p̄ſumptioneꝫ reſtitui. So. dic ꝙ ꝯriū ꝓcedit qn̄ minor uel eccl̓ia ex tali p̄ſūptione nō ſētiret dānū d̓ pn̄ti. ut ſi uult reſtituiaduerſus accuſatōeꝫ adulterij. ſecꝰ aūt ubi ſētiret dānū d̓ pn̄ti reſtōne nō ꝯceſſa. tūc .n. ne ꝓpt̓ p̄ſūptionēdoli futuri eccl̓ia ſētiat dānū de pn̄ti fit reſtitutio. Ethͦ pleniꝰ ꝓſequit̉ Bar. ī. l. i. §. nūciatio. ff. d̓ no. ope.nū. ubi recitat ⁊ ſequit̉ iſtā opi. Inn. ⁊ ibi ēt ꝓſequit̉nūquid ꝯceſſa reſtōne minori ul̓ eccl̓ie ſit licitū alteriꝑti infra dilationē ꝯceſſā eccl̓ie ꝓducē teſtes. ⁊ dic utibi noͣ. ꝑ eū. Et uide ēt ī ſpe. de dila. §. uidēdū. v̓. inſūma. Itē limita p̄dicta ẜm aliud dictū ſpe. in ti. de īinte. reſti. §. ij. ī ẜa ꝑte. v̓. ſꝫ pone. ubi dic̄ ꝙ eccl̓ia nōreſtituit̉ aduerſus ꝑēptoriū p̄fixū ad opponēdū crīaꝯͣ litigātē ſuꝑ bn̄ficio. qꝛ ex omiſſione illiꝰ ꝓbatiōis eccleſia nō ꝯſequit̉ aliqd̓ dānū pecuniariū. Itē qꝛ ī executionibꝰ penaꝝ n̄ hꝫ locū reſtitutio. ut ī. d. l. auxiliū.ſed litigās puniret̉ ſi ꝓbarēt̉ crimina ꝯͣ eū qꝛ excluderet̉ a iure ſuo. ut ī. c. accedens. jͣ. de accu. Nota ergounā regulā ex p̄dictis. ꝙ ubi eccleſia ul̓ minor n̄ ꝯſeq̄tur dānū pecuniariū ſeu nō ꝑdit lucrū nō dꝫ reſtituiaduerſus iſtas p̄ſcriptiones iudiciales. ¶ Ultimo hicquerit̉ qꝛ tex. loquit̉ hic qn̄ utraqꝫ eccleſia fūgit̉ iuremīoris. ſꝫ pone ꝙ eccl̓ia litiget cū p̄uato nūqͥd ſi reſtituat̉ eccl̓ia ad v̓ſus leſionē dꝫ reſtitui ēt pͥuatꝰ. Inn.h̓ dicit ꝙ nō. ⁊ ponit exēplū qn̄ utraqꝫ ꝑs fuit ꝯfeſſaaliqͥd in iudicio lꝫ .n. eccl̓ia reſtituit̉ aduerſus ꝯfeſſiōꝫſuā tn̄ nō reſtituet̉ pͥuatꝰ qꝛ eccleſia audit̉ iure ſingulari. ad hoc. l. cū minor. ff. de mīo. ubi bo. tex. qd̓ limitat Inno. niſi quatenꝰ peteret priuatꝰ reſtitutionē circa coherētia ꝯfeſſioni eccl̓ie. ꝓ hoc pōt allegari. l. etiāff. de mino. ubi ꝓbat̉ ꝙ ſi minor petit reſtitutionē aduerſus unū articulū reſtituit̉ ꝑ ꝯn̄tiaꝫ p̄uata ꝑſōa qͣſecū litigabat. ſecꝰ dicit Inn. in his q̄ fiunt extra iudiciū qꝛ tūc ſi eccleſia reſtituit̉ dꝫ r̄ſtitui ēt priuatꝰ qui ſecū ꝯͣcit. ut ī. c. i. ⁊ in. c. fi. sͣ. e. ⁊ in. l. ꝙ ſi minor. §. fi.ff. de mino. ſed ego nō facerē dr̄iaꝫ inter iudicialia ⁊extraiudicialia ſꝫ ſolū puto attēdēdū utrū eccleſia petat reſtitutionē ſuꝑ facto cōnexo ⁊ coniuncto cum facto priuati an ſuper facto diuerſo. ut pͥª caſu reſtituat̉ꝑ quādā ꝯn̄tiā etiā pͥuatꝰ ſic loquit̉. c. i. sͣ. eo. ⁊. l. ꝙ ſiminor. ſcd̓o caſu nō reſtituit̉ pͥuatꝰ. ut. d. l. cū minor.ubi pꝫ ꝙ ſi minor petit reſtitutionē ꝯͣ unū articuluꝫſnīe nō audit̉ priuatꝰ petens ſnīam reſcindi ī totum.⁊ idē dic eadē rōne in exͣiudicialibꝰ. pone exemplū ꝙeccleſia uendidit priuato fundum. priuatꝰ autem ſeparatim uendidit eccleſie caſtrū lꝫ eccleſia pctat reſtitutionē aduerſus uenditionē fundi nō per hoc audiretur priuatꝰ petēs reſtitutionem aduerſus uenditionem caſtri niſi caſtrum fuiſſet uendituꝫ occaſione uēditionis facte de fundo. ar. in. d. l. etiaꝫ. nā in iudicioquaſi ꝯͣhimꝰ. ut ī. l. iij. §. idē ſcribit. ff. de peculio. unūtn̄ noͣbis bn̄ ex dictis Inn. hic dicit .n. ꝙ eccl̓ia audit̉ꝑ reſtitutionem cōtra confeſſionem ſuam quādo fuitꝯfeſſa tꝑe quo non tenebatur ad rn̄dendum qꝛ tuncnon fuit cōfeſſa iure cōi niſi uellet reſtitui ut probaretfalſū eē qd̓ fuit confeſſa. al̓s aūt exquo fuit ꝯfeſſa tꝑedebito non dꝫ reſtitui qꝛ nō apparet de leſione. ad h̓l. nā ⁊ poſtea. §. ſi mior. ff. de iureiura ¶ Ex h̓ .n. dicto habes ꝙ eccl̓ia nō audit̉ petēs reſtitutōnē ꝯͣ ꝯfeſſionē niſi doceat de errore. ⁊ ſi diceres idē ē ī puato ſine reſtitutōe. ut ī. c. fi. de ꝯfeſ. Rn̄det̉ ꝙ p̓uatꝰ nō audit̉ niſi durāte negocio ut ibi. eccl̓ia v̓o audit̉ etiā poſtſnīam. ⁊ hoc dictū uidet̉ ꝯtra glo. ī. c. i. de ī inte. reſti.li. vj. que ſētit ꝙ eccl̓ia petit reſtitutionē ꝯͣ ꝯfeſſionē ſuam lꝫ n̄ doccat de errore. ⁊ ī hoc eccl̓ia differt a pͥuatoſꝫ ſpe. eo. ti. §. ij. v̓ſi. ſꝫ nūqͥd. ſētit pͥmū. Et hͨ dcm̄ ur̄ueriꝰ lꝫ dictū illiꝰ glo. uideat̉ ꝯuenire illi lr̄e q̄ loqͥt̉ īdiſtīcte. Sꝫ cū n̄ poſſit apꝑere de leſiōe niſi doceat̉ iſtd̓eē falſū nō aꝑꝑet exqꝰ capite eccl̓ia non ſit audienda.Cōtra ſnīam latā inI litteris. g mrimoniali fſtituitur ex iuſta cā etiā maior bn̄ficio ſupplicatōnis. uel ſūma latius ſic. Reſtitutio ex iuſtacā etiā maiori eſt cōcedēda dūmodo iuſta cā petendiꝓbet̉. ſi aūt nō ꝓbat̉ plene ſꝫ ſemiplene ꝯceditur reſtitutio ī cā fauorabili dūtaxat hoc dicit. diuidit̉. nā prīapars ponit mulieris ſupplicationē ⁊ iudicis relationēẜa dat iudicē ibi lꝫ aūt. ¶ Nō pͥª ibi archip̄ſbyteri. ꝙcā mr̄imonialis pōt delegari etiā n̄ ep̄o. dicūt tn̄ doc.ī. c. cāꝫ mr̄imonij de off. dele. ꝙ de ꝯſuetudine curiehec cā delegat̉ ep̄is dūtaxat. ⁊ ꝓ hoc facit qꝛ d̓ iure cōinullus p̄latus citra ep̄m pōt cognoſcere de cā mr̄imoniali. h̓ .n. cognitō eſt dignitatꝭ ep̄alis ut eſt tex. ī. c. accedētibus de exceſ. p̄la. ⁊ in. c. i. de ꝯſan. ⁊ affi. cū ibinō. ¶ 2º nō ibi cui alter ꝯiudex ⁊c̄. ꝙ delegatus pͥncipis etiam ſuꝑ cā mr̄imoniali pōt alteri uices ſuas ſubdelegare. ⁊ tene mēti ad hoc iſtū tex. Ex qͦ infero ꝙiſta cā mr̄imonialis ē delegabilis ꝑ ep̄m. nā ſi delegatus h̓ pōt fortius ep̄s qͥ cognoſcit iure ordinario. ar. īl. unica. C. qui ꝓ ſua iuriſdi. ¶ Nō 3º ꝙ cā appellatōilliꝰ piedit vt iure punis pōt de iure canonico delegari ꝑ īferiorē a pͥncipede iure ciuili dubitat̉. de quo dic ut le. ⁊ nō. ī. c. ſuperqōnuꝫ iūcta gl. ī v̓. alij delegare. sͣ. de offi. dele. 4ºnō ꝙ dubitās de remedio ſibi ꝯpetēti pōt intētare adcautelā binū r̄mediū. un̄ iſta mulier appellauit ⁊ ſupplicauit qꝛ dubitat utꝝ poſſet appellare ꝓpt̓ cōtumaciam ſuaꝫ. ubi .n. pōt appellari nō dꝫ ſupplicari qꝛ ubicōpetit remediū ordinariū ceſſat exͣordinariū. ut in. l.in cāe. ff. de mino. Et ꝓ pͥmo dicto uide bo. tex. ī. c.ꝯſtitutus. jͣ. e. ⁊ in. l. i. ff. quoꝝ lega. nō ⁊ tene mēti ꝙꝯͣ ſnīam inferioꝝ pōt ſupplicari qn̄ ex aliqua cā excludit̉ appellatio. ¶ Nō ibi ꝑ huiuſmodi iuramētū ⁊ tene meti ꝙ iuramētum nō eſt ſemꝑ ſufficiēs ꝓbatō adexcuſandū ꝯtumaciā ſeu ad ꝓbādū īpedimentuꝫ adꝯtumaciā excuſandā ⁊ neſcio alibi ita bonū. tex. qd̓ limita ut. jͣ. dicā. ¶ Itē noͣ ꝙ nō ſolū minor uel eccl̓iaauditur iure ſpāli ꝑ bn̄ficium reſtitutionis ſꝫ etiaꝫ maior dūmodo habeat iuſtā cāꝫ petendi reſtitutione illa⁊ iuſta cā ſubeſt ſi fuit ꝑ aliū circūuentus. eccl̓ia v̓o audit̉ etiā ſi nō hēat iuſta cāꝫ petēdi illā reſtitutionē. puta qꝛ fuit in negligētia. ut in. c. auditis. ⁊. c. cū ueniſſetsͣ. eo. ⁊ in hͦ differūt iſte reſtitutiones q̄ indulgēt̉ maiori ⁊ minori qꝛ reſpectu minoris uel eccl̓ie ſufficit enormis leſio ſꝫ reſpectu maioris reqͥrit̉ ꝙ ſubſit iuſta ca.⁊ ꝙ illa etiā ꝓbetur hic. ⁊. ff. ex qui. cau. ma. qͣſi ꝑ totuꝫ. ¶ Nō ibi ordine iudiciario. ꝙ ī cā mr̄imoniali dꝫẜuari ordo iudiciarius. ⁊ hodie dic ut habet̉ in cle. diſpēdioſā de iudi. ¶ Ultīo noͣ ⁊ tene mēti ꝙ in cā ſuꝑplicationis ꝓcedit̉ ad ꝯfirmāduꝫ uel infirmādū ſnīaꝫſicut in cauſa appellationis. ut aꝑte colligit̉ h̓ ex finelr̄e. nā reſtituitur ꝑ ſupplicationeꝫ ac ſi appellaſſet eqͥpollet .n. in hoc ſupplicatio appellationi. Et inſtat hͦInno. in diffiniendo ſeu d̓ſcribendo ſupplicationemdicit .n. ꝙ ſupplicatio late ſumpta idem eſt quod precum porrectio. un̄ in curia in qualibet ſupplicationedr̄ ſupplicatur. S. ur̄e ⁊c̄. nam capitur ibi ſupplicatio latiſſime ꝓ qualibet p̄cum porrectione. ſed ſtricteſumpta ꝓut ſumitur in ꝓpoſito nr̄o dicit ꝙ ſupplicatio ē quedam benignitas ſuꝑioris ꝑ quam retractat