obligare. ſꝫ uiuēte uiro nō poterat exqͦ erat iuuenis⁊ remanebat ī ſeculo. un̄ ſaltē ep̄s ex ſuo officio pt̄ reuocare mulierē de monaſterio quātūcūqꝫ maritꝰ ſibidediſſꝫ licētiā. ut ī. c. i. j. d̓ ꝯuerſio. ꝯiu. iō ſequēs ſolutio gl. nō eſt tuta. ⁊ de hac maͣ dic ut plene dixi ī. d.c. i. ⁊. c. ex ꝑte eo. ti. ¶ Ultīo noͣ. ex glo. ibi ꝙ uiuēteuiro metꝰ mortis durare ītelligit̉ ⁊c̄. ꝙ mulier aliqͥdgerēs metu mariti excuſat̉ toto tꝑe uite mariti ſi nōꝓuocauit ad iudiciū qꝛ ur̄ ſemꝑ timuiſſe maritum. h̓ītelligo qn̄ maritꝰ erat ita potēs ꝙ ueriſimilit̓ muliertimuit. ſꝫ ſi mulier potuiſſꝫ fugē ad locū tutū nō eſſetexcuſata toto tꝑe mariti uite. ad h̓ qd̓ noͣ. In. i. c. ij.d̓ regula. ¶ Sꝫ quero ꝓ declaratiōe gl. ⁊ tex. nūqͥdſtatī mortuo marito uideat̉ ratificare ingreſſū niſi illico exiuerit de monaſterio. Quidā dicūt ꝙ expectat̉ ꝑmēſeꝫ. ar. i. q. i. ꝯſtat aliqui ꝙ ꝑ annū. Hoſt. ⁊ cōiterdoc. dicūt h̓ eē arbitrariū. ar. ī. d. c. de cauſis de offi.d̓le. hēbit .n. iudex arbitrari ex qͣlitate ꝑſone ⁊ ex diuturnitate tꝑis an tacite approbauerit ingreſſū ſtādoaliquo tꝑe poſt mortē mariti. ⁊ uide tu Inn. in. d. c.ij. d̓ regulari. ubi dicit ꝙ niſi ſtatiꝫ qͥs exeat monaſteriū ceſſāte metu ut̉ approbare īgreſſū. nō enī requiritur ꝙ īcōtinēti hēret currere. ar. in. l. ꝙ dicimꝰ. ff. deſo. ⁊ iō bonꝰ uir habebit h̓ arbitrari. ¶ Extra gl. oppo. ꝯͣ tex. ur̄ enī ꝙ hec mulier nō fuit obligata cū nōemiſerit aliquod uotū nec fecit ꝓfeſſionē. ut in. c. clerici. jͣ. de reg. So. dicit Inno. ꝙ exquo ſolēnit̉ recepituelū ur̄ fuiſſe ꝓfeſſa ſicut dicimꝰ ī recipiēte habitū profeſſoꝝ. ut ī. c. i. d̓ reg. li. vi. Et pouit Inn. hic noͣbiledictū faciēdo dr̄iaꝫ inter uotū expreſſū ⁊ ſuſceptioneꝫhabitꝰ dicēs ꝙ uotū ſeu ꝓfeſſio obligat uouētē niſi ꝓbet̉ metꝰ qui habuerit cadere ī cōſtāte uirū nec alit̓ releuat ꝓteſtatio qꝛ ꝓteſtatio dꝫ eē ueſtita iuſto timore.Secꝰ dicit ī ſuſceptione habitꝰ qꝛ ad tollēdū p̄ſūptiōꝫtacite ꝓfeſſionis ſufficit qualiſcūqꝫ metꝰ. un̄ ēt mineparētū excuſant. xx. q. iij. pn̄s. ⁊ ē rō diuerſitatis ẜmeū qꝛ uotū ſeu ꝓfeſſio ſit ꝑ v̓ba expreſſa quibꝰ ſtāduꝫē donec legitīe ꝓbet̉ oppoſitū. ſꝫ ex ſuſceptiōe habitꝰorit̉ ſola p̄ſumptio ꝓfeſſiōis q̄ de facili tollit̉ ꝑ ꝯriaꝫꝑſūptiōꝫ. Nā una p̄ſūptio ꝓfeſſiōis elidit aliā. ⁊ qn̄qꝫadiuicē collidūt̉. ut ī. c. lr̄as de p̄ſūp. ⁊ noͣ. ī. c. trāſmiſſe. jͣ. qͥ fi. ſint le. ⁊ noͣbis bn̄ hoc dictū. ¶ Sꝫ ꝯͣ p̄dictaur̄ iſte tex. militare. nā h̓ īteruenit ſola ueli ſuſceptio:⁊ tn̄ papa mādat h̓ īquiri ſi tiōre mortis mulier inducta fuit. ⁊ ſic ur̄ ꝙ nō ſufficiat oīs metꝰ ad excludēdāp̄ſūptionē ſurgētē ex ſuſceptiōe habitꝰ. So. pͥª credopoſſe dici ꝙ ſi ſolēnit̉ mulier r̄cepit uelū ꝑinde ē ac ſiv̓bo ꝓfeſſionē feciſſꝫ. ſecꝰ āt qn̄ ſine ſolēnitate ſuſcepiſſꝫ qͦs habitū ul̓ dic ꝙ tex. h̓ narrat factū qꝛ ita mulierdicebat ꝯtigiſſe ſꝫ forte prīa ſolutio uerior ⁊c̄.Qui ꝑ metū amiſſiōis paMās. ximonij ſuo bn̄icio renunciat illud repetere pōt. prima ꝑsͣ narrat factū. ſcd̓a dat iudicē ibi un̄ qꝛ. Nō primoꝙͣ perditio oīum bonoꝝ infert iuſtū mētu ⁊ idē dicitGoſ. de maiore parte bonoꝝ pro quo ſacit. c. frequēsde reſti. ſpo. li. vj. nam ibi in actu odioſo equiparantur oīa bona ⁊ maior pars bonorum. idem uideturdicendū in caſu non fauorabili ut pretendēs iuſtummetum poſſit recuperare que per metum perdit. ⁊ inh̓ tene menti iſtū tex. nam ſepe tyranni inferūt mētūcirca patrimonium. ¶ 3º nō ibi deberet in irritum reuocari. ar. optimū ꝙ renūciatō bn̄ficij per mētū factatenet lꝫ poſſit peti illius reſtitutio ꝑ actōnē qd̓ metuscā. ⁊ noͣ ẜm iſtū intellertū ꝙ lꝫ ꝑ renūciationē ꝑdaturtitulꝰ in̄ reſtitutio q̄ fit ꝑ actione qd̓ me. ca. reſtituit inpͥſtinū ius ſine noua collatione ⁊ abſqꝫ priuatione fiēda de illo cui īterea fuit collatū qd̓ tene mēti. ⁊ d̓ hoc.jͣ. latiꝰ poſt glo. Ultimo noͣ ibi cū ītegritate reſtituasuniuerſa. ꝙ ꝑ actioneꝫ qd̓ metꝰ cā dꝫ fieri ītegerrīa reſtitutio eoruꝫ qͥ quis ꝑdidit ꝑ mētū. dꝫ gͦ hēri reſpectꝰnedū ad bona exiſtētia ſꝫ ⁊ ad dānū illatū ⁊ ad ītereēqd̓ qͥs ſuſtinuit ꝑꝑ mētū. nā hec actio qd̓ metus cā prīcipalit̓ dat̉ ad intereē. ut ī. l. ſi cū exceptiōe ī. §. qͣdrūplicat̉. ff. e. ti. ¶ Sꝫ quero h̓ qͥd ſi abbas iſte n̄ͤ miſiſſet iſtos in lites ſꝫ rogaſſꝫ iſtū ſacerdote ut renūciaretnūqͥd rogamīa iſtius hūiſſēt īducē iuſtū metū. So. dico ꝙ rogamīa regl̓arit̉ uel ēt v̓ba cōmīatoria nō inferūt iuſtū mētū qꝛ metꝰ ꝯſiſtit in atrocitate facti. ut ī. l.mētū ⁊ ī. l. ad īuidiā. C. e. ti. ubi pꝫ ꝙ ēt dignitas alterius ꝑtis n̄ ē iuſta cā p̄ſumēdi mētū. iſtud fallit ī tyrānō qͥ ſolitꝰ ē ſeuire ī eos qͥ ſuis p̄cibus nō parēt. tc̄ enīrogamīa tyrāni hn̄tur ꝓ p̄cepto ⁊ īferūt iuſtū mētuꝫī parete ad h̓ bona gl. ī. l. i. ff. ꝙ iuſſu. tꝫ Bar. ī tractatu de tyrāno. ⁊ idē dic ī ep̄o uel alio p̄lato potēte qͥ ſolet ſeuire ī clericos ſuis uotis nō obteperātes. ſic ītelligēda ē gl. ī. l. i. §. que onerāde. ff. quarū reꝝ actio nōdat̉. Hinc uulgarit̉ dr̄ ꝙ rogamīa ſuꝑioris ſūt p̄ceptaſꝫ ītelligo mō p̄dicto ⁊ hec noͣbis. ¶ In gl. nō bn̄ hācgl. qꝛ ē mgr̄a ī mā ſua ⁊ quotidie ad eā remittit̉ cumquerit̉ an ea q̄ fiūt ꝑ metu teneāt̉. ⁊ ut clare hēas gl.pº glo. colligit ex tex. unū noͣbile ꝙ ea q̄ fiūt ꝑ metuꝫamiſſiōis reꝝ dn̄t reſcīdi. ¶ 2ª gl. qͥrit an̄ h̓ heant locūī illis rebus ſine quibꝰ uita corporal̓ amittit̉ uult ꝙ exquo n̄ pōt quis ſuſtētari ſine ill̓ bonis quibꝰ timet ſpōliari excuſat̉ ſiquid fecit ꝑ illū mētū. nam uita nr̄a corporal̓ nō pōt ſuſtētari ſine adiumēto tꝑaliū. un̄ alibidicit tex. ꝙ ēt ſpūalia ſine tēporalibꝰ diu eē nō pn̄t. uti. q. iij. ſiquis obiecerit. Hic dixit gl. ī. l. aduocati. C.de aduo. diuer. iudi. ꝙ bōa tꝑalia ſūt alia uita quaſidicat ut corpora ſūt ſeruāda. un̄ ſicut mortis metꝰ excuſat. ut ī. c. cū dilectꝰ. jͣ. eo. ita ⁊ metꝰ perdendi bonatꝑalia. Idē dicit gl. ſi timet pati grauē iacturā ī rebꝰſuis. Et noͣ ī h̓ gl. que ſi īnuat ꝙ neduꝫ excuſat metꝰperdēdi oīa bōa ſꝫ ēt ſi timet pati graue iacturā. utputa ſi timꝫ ꝑdere maiorē ꝑtē bonoꝝ ut. sͣ. dixi. an aūtexcuſet mētꝰ excōicatiōis dicā poſt gl. ī. d. c. cū dilectꝰ3ª gl. ꝯͣ p̄dicta opponit d̓. c. oēs cauſatōes. ubi metꝰ pauꝑtatis nō excuſat. glo. directe nō ſoluit ſꝫ dicitꝙ. c. iſtud loquit̉ qn̄ qͥs ꝯmittit malū ī ſe ꝓpter timorē libertatis l̓ corꝑis cruciatū. nō .n. qs dꝫ ꝯmittē peccatū īmo potiꝰ oīa mala pati. ut ī. c. ſacris. jͣ. eo. Hīcdicit tex. iuris ciuilis ī. l. palā. ff. d̓ ritu nu. ꝙ n̄ ē ignoſcēdū mulieri q̄ p̄textu pauꝑtatis turpē uita elegit. ⁊ ērō qꝛ ꝑ peccatū mortale morit̉ aīa. Nā oē mortale ēdignū pena eterna ſꝫ aīa ē dignior corpore cū corpusſit mortale ⁊ caducū. iō īminēte metu mortis dꝫ qͥs potiꝰ eligere mortē tꝑalē .ſ. corporis ꝙͣ mortē ꝑpetuā .ſ.aīe. 4ª ī v̓bo nō gl. ītrat pͥncipalē maͣꝫ an ea q̄ ſiūtꝑ mētū teneāt ⁊ pͥª tradit regulā affirmatiue cū limitatōe tn̄ dicēs ī effectu ꝙ ea q̄ fiūt ꝑ metū regul̓r tenētdūmō ſine culpa ſua qͦs īcidat ī mctū. nā tūc ſi ſine clpa īcidit pōt peti reſciſſio eoꝝ q̄ acta ſūt ꝑ actōem qd̓metꝰ cā. ſꝫ ſi culpa ſua īcidit ī mētū tenēt geſta ⁊ n̄ cōpetit aliqd̓ remediū metū paſſot. ex. de h̓ ultīo eſt ſingl̓a. qͥ quotidie allegat̉ ī. l. ſi mulier. ff. eo. ubi dicit̉ ꝙſi liberta ꝯmiſit īgratitudinē ꝯͣ dn̄ꝫ ⁊ p̄textu ne reuocaret̉ ī ſeruitutē aliqͥd ꝓmiſit dn̄o ſuo n̄ ſuccurrit̉ ſibiꝯͣ illā ꝓmiſſionē lꝫ metu ẜuitutis fecerit. ⁊ h̓ iō qꝛ ipſaſibi ītulit mētū ꝯmittēdo īgratitudinē. ⁊ dn̄s iuſte minabat̉ ſibi de reuocāda ea ad ẜuitutē. Ab hac reguſagl. excipit hic ſex caſus. primꝰ ī mr̄imonio ⁊ ē duplexſpālitas ẜꝫ gl. ī mr̄imonio. pͥmo ꝙ n̄ tenꝫ ſi mētu ſuiꝯͣctū. ſcd̓o ꝙ ēt ſi culpa ſua qͥs īcidit ī mētū nihilominꝰ mr̄imoniū ē uullū ꝑ. c. ueniēs d̓ ſpō. qꝛ mr̄imonitꝯͣhitur libero ꝯſenſu ⁊ ubi īteruenit metꝰ tollit̉ qualitas libertatis. ut ī. c. cū locū d̓ ſpō. Cōtra h̓ gl. opp. d̓c. īter cetera. xxij. q. iiij. ubi tex. ur̄ inuere ꝙ mr̄imonuꝫ tenet ⁊ ē ille tex. multū ſingularis in hac maͣ. Glo.h̓. ⁊ ibi multipl̓r ſoluit. Et primo ꝙ ibi non īteruenitiuſtus metus qui poſſit cadere in conſtantē uiruꝫ hecſolutio n̄ ē bona qꝛ tex. ibi loquit̉ d̓ metu necis. ¶ Se