qua collige ꝙͣ loci ꝯſuetudo ē ſufficiens ꝯſuetudo abbreuiandi īducias ēt q̄ dāt̉ ꝯdēnatꝭ ī cā pecuniaria qd̓ēt tenet Bar. ī. d. auc̄. qͥ ſeml̓. C. quō ⁊ qn̄ iudex ⁊ inl. ſi debitori. ff. d̓ iudi. un̄ ⁊ hodie īualuit ꝯſuetudo utꝯfitenti debitū a pͥncipio nō dent̉ quatuor menſes. ſꝫſolū decē dies. ut noͣ. gl. q̄ ſic dꝫ ītelligi ī. d. l. ſi d̓bitori. nā d̓ iure cōi tā ꝯdēnatis ꝙͣ ꝯfeſſis ī cā pecuniariadꝫ dari t̓minus quatuor mēſiū ad ſoluēdū. ut nō. ī. c.ꝙ ad ꝯſultationē d̓ re iudi. ⁊ ē tex. ī. l. ij. C. d̓ uſu. reiiudi. ⁊ ī. l. certū. §. fi. ff. d̓ ꝯfeſſ. ⁊ uide gl. ī. c. dudū elij. de elec. ī v̓bo ī ius ꝓpoſitam. ¶ Abb.Onſtitutis. gicio dimiſſo pcuSi reꝰ r̄cedit a iuratore ſolūmō ad agēdū ꝯtumax ē ⁊ ꝯdēnat̉ ī expēſis. ⁊ pͥma ꝑs narrat ꝯtumaciā⁊ ꝯdēnationē actoris. ẜa ibi nos aūt ꝯdēnationē approbat ⁊ cām ꝯmittit. ¶ No. pͥª ꝙ prior regularꝭ pt̄obligari ī cā pecuniaria ad h̓. c. ex ℟pto d̓ iureiur. ⁊ī. c. ꝙ quibuſdā de fideiuſſo. ¶ Scd̓o noͣ. ꝙ marituspōt age noīe uxoris ſine mādato hꝫ enī locū ꝯiūcteꝑſone. ut ī. l. maritꝰ. C. e. ⁊ noͣ. ī. l. ſꝫ ⁊ he. ff. e ¶ Tertio noͣ. ꝙ ꝯparēs ad citationē ⁊ʳ illicentiatꝰ recedenshēt̉ ꝓ ꝯtumace. un̄ pt̄ ꝯdēnari ꝯtumax. xi. q. iij. c. certū. ¶ Nō paria eē nullū ꝯſtituere ꝓcuratorē ul̓ minꝰſufficiētē. Ex quo īfero ꝙ ſi dn̄s citatus mittat ꝓcuratorē ſine mādato ⁊ ille ꝯparens ī termino petit inducias ad faciendā fidē d̓ ꝓcuratorio dꝫ dn̄s ꝯdēnari tāꝙͣ ꝯtumax. qꝛ nō ꝯparuit in termīo legitimo ad h̓. l.i. ī fi. ff. ꝙ cuiuſqꝫ uniuer. ⁊ ibi ꝑ Bar. ¶ Nō ultimoꝙͣ ꝯtumax pōt ꝯdēnari ī expēſis abſqꝫ alia citationed̓ qͦ uide qd̓ plene dico ī. c. i. d̓ iudi. ¶ In gl. i. ibi mutuando ei pecuniā uxoris ul̓ forte uxor dedit ſibi ī dotē noīa debitorū ſuoꝝ quo caſu agit maritꝰ noīe ſuoquēadmodū ſi actio uenderetur. ut in. l. noībꝰ. C. deact. ⁊ obli. ⁊ in. l. noīs d̓ act. uel here. uēdita. An āt ībonis ⁊ iuribus uxoris admittat̉ maritus ad agēduꝫꝯclude latius ꝙͣ gl. ꝙ uxor pōt hēre bona triplicis generis pͥmo dotalia ⁊ ī illis agit maritus nomine ſuoqꝛ dominium rerum dotalium trāſit in ip̄m marituꝫut in. l. dote ancillam. C. de rei. uen. unde uxor nonualet de illis etiam elemoſynam facere. ut noͣ. in. c. ꝙdeo. xxxiij. q. v. Quedam ſūt bona ꝑafrenalia que ſepe habet uxor ultra dotem que tradit marito non tn̄ī dotem ⁊ in iſtis cenſetur maritus ꝓcurator. un̄ pōtin eis agere tanꝙͣ ꝓcurator nec tenetur cauere d̓ rato. ⁊ h̓ tenet Bar. in. l. maritus. C. e. ꝑ. l. fi. C. d̓ pac.ꝯuē. ſuꝑ dote. illa tamen lex expreſſe nō loquit̉ ī h̓ caſu. ſed diſponit quando uxor dedit īſtrumenta iuriūſuoꝝ marito. nam tūc ur̄ dare ſibi mādatuꝫ ad agendum. ut ē ibi glo. no. iūcto tex. ſꝫ pōt adduci iſte tex.ī argumētū ad dictū Bar. ut quēadmodū dādo īſtrumenta ur̄ maritū ꝓcuratorē ī illis iuribꝰ ꝯſtitue̓ ita ⁊fortiꝰ actualit̓ bona ip̄a ſibi tradendo. Quedaꝫ ſuntbona que uxor retinet penes ſe ultra doteꝫ. ⁊ in illishꝫ locuꝫ qd̓ hic dr̄ in glo. ꝙ maritus nō cenſet̉ ꝓcur̄.ſꝫ pōt ꝓ illis agere ſicut ꝯiuncta ꝑſona agit ꝓ ꝯiūctanō ꝙ maritus ſit ꝯſanguineꝰ ul̓ affinis uxoris. qꝛ nulla ē inter eos affinitas uel ꝯſanguinitas. ſꝫ ſunt pͥncipiū ⁊ cā affinitatis. ſꝫ admittit̉ maritus ad īſtar ꝯiuncte ꝑſone. ut nō. i. l. ſꝫ ⁊ he. ff. e. Et tenet̉ h̓ cāu maritꝰ caue̓ d̓ rato ſic̄ ꝯiūcta ꝑſona. ut ī. d. l. maritꝰ. ecōtra v̓o uxor n̄ pōt age̓ ꝓ marito. qꝛ n̄ pt̄ mulier alienāꝓcurationē ſuſciꝑe. ut ī. l. alienā. C. e. ſꝫ ſi uxor ī iſtisbonis ꝯſtituit maritū ꝓcuratorē ī certa ꝑte dicit h̓ glꝙ maritꝰ n̄ poterit age̓ ſr̄ alijs ꝑ. d. l. maritꝰ. Io. an̄.dic̄ h̓ ꝓcedē ex iuribꝰ mar. ſꝫ tāꝙͣ ꝯiūcta ꝑſōa poteritage ſr̄ alijs bōis ⁊ dic̄ h̓ tenuiſſe Petrū ⁊ Mātinū d̓ſilimanis. ſꝫ. gl. iuris ciuil̓ ī. d. l. maritꝰ ⁊ Bar. ibi ⁊ alijſequētes tenet ꝯͣriū. ⁊ ita ſētit gl. iſtā. nā eo ip̄o ꝙ uxoꝯſtituit unū ꝓcurem ī certꝭ bōis ur̄ tacite ꝓhibuiſſe nealijs bonis ſe īmiſceat ar. ī. c. nōne d̓ p̄ſūp. ꝯiūcta v̓oꝑſona nō admittit̉ qn̄ euidēs ē euꝫ exꝑiri ꝯͣ uolūtatēabn̄tis. ut ī. l. pōponiꝰ ī fi. ff. c. ¶ In ea. glo. ibi noīeuxoris ſibi potuit obligare pͥore ⁊ē. ¶ Noͣ. glo. nec putes h̓ ſpāle ī uxore. ſꝫ dic ꝙ qͥſqꝫ pt̄ noīe alteriꝰ reciꝑeobligatione tanꝙͣ negꝭ. geſtor. ut ꝓbat̉ ī. l. penul. ff.de nego. geſt. no. Bar. ī. l. ſtipulatio iſta. §. alteri. ff.de v̓. obli. Sꝫ alteri ſtipulari directe nēo pōt de iureciuili. ut ī. d. §. alteri. ⁊ ur̄ gl. uelle ꝙ idē ſit de iure canonico. ⁊ ī h̓ noͣ. gl. ⁊ idē ur̄ uelle ī. c. ſi cautio de fideīſtru. Sꝫ gl. hēs ī ꝯͣriū. quā allegāt oēs ī. c. quotienscordiſ ocl̓us .i. q. vix. Vdicit ꝙ d̓ iure canōico teneor ſiꝓmitto tibi dare alteri certū qͥd quā glo. ī. l. illud. C.de epiſ. ⁊ cleri. uidet̉ Bar. ītellexiſſe quoad pias cās:ſꝫ n̄ ē ueꝝ ꝙ gl. ſic loquat̉ ⁊ credo illā glo. ueꝝ dicereut loqͣt̉ qn̄ ꝓmitto tibi ꝙ alt̓i dabo ita ꝙ v̓ba obligatiua ſeu ꝓmiſſiua dirigāt̉ ī te pn̄tē ut qꝛ mitto tibi. nā h̓cāu ēt de iure ciuili orit̉ naͣlit̓ obligatō. ut ī. d. l. ſtipulatio iſta. §. ſiqͥs īſulā ⁊ ī. l. i. C. d̓ pac. Sꝫ d̓ iure canōico pōt agi ubi ē orta naͣl̓ obligatio ex ꝯſēſu ſaltē ꝑ uiād̓nūciatōis. ut nō. c. nouit d̓ iudi. ⁊ ī. c. i. d̓ pac. ⁊ perBar. ī extrauagā. ad repͥmēdā. ī v̓bo. ad d̓nūciatiōeꝫSꝫ dubiū habeo qͥd ſi v̓ba ꝓmiſſiua dirigāt̉ ī abn̄teut qꝛ dico tibi ꝓmitto titio abn̄ti dare. x. ⁊ d̓ h̓ noͣ. ī. d.l. illd̓ ꝑ coll̓. ī. c. i. d̓ pac. dico ſuꝑ ꝓemio huius cōpilatōis ⁊ dic ut ibi. Et ī fi. glo. d̓ h̓ ultīo uide glo. plenaꝫ⁊ noͣbilē ī. c. ij. d̓ uſu. li. vj. ubi hēt̉ an ⁊ qṅ dn̄s poſſitagē ex obligatione q̄ſita ꝑ ꝓcuratoreꝫ ⁊ nobis eam.¶ In glo. ī v̓bo ſolūmō ibi ad defēdēdū ⁊ nō ad agēdū. Sꝫ ꝯͣ h̓ facit qd̓ dixi ī. c. accedēs. sͣ. eo. nā ꝯſtitutꝰad agēduꝫ ur̄ ꝑ ꝯn̄s hr̄e mādatū ad defēdēdū. ut nōuit ēt glo. ī. l. mutꝰ. §. pena. ff. e. So. duplex pͥº ꝙ iſtefuit ꝯſtitutꝰ ad agēdū ſolūmō. ut in tex. ⁊ ſic illa dictōtaxatiua excludit id qd̓ poterat uenire in uim cōſequētie. ut noͣ. ī. d. §. pena. Scd̓a ſolutō ꝙ ꝯͣriū loq̄tur ꝙdefēſio reqͥrit̉ ī uim ꝯſequētie ut qꝛ ꝯſtituit̉ ꝓcuratorad agēdū ex ꝑte actoris h̓ āt loqͦmur qn̄ deſēſio reqͥrebat̉ pͥncipalit̓ qꝛ fuit ꝯſtitutꝰ a reo. un̄ nō poſſumusdicere ꝙ defēſio ueniat ī uim ꝯſēquētie ⁊ hāc ſolutionem ſētit h̓ do. In. ⁊ fatꝭ pōt ſuſtineri. Et in fi. gl. ꝓhac gl. fac̄ qꝛ qͥlibet ēt ſine mādato pōt aliū defēderep̄ſtita cautione d̓ iudicato ſoluēdo. ut no. jͣ. c. ꝑximo.Sꝫ tūc opponit̉ ur̄ .n. ꝙ nō erat aīaduertēdū an iſtehaberꝫ mandatū ad defendēdū ſꝫ ſolū debebat cōſiderari an uellet abſēteꝫ defendere ⁊ cautionē p̄ſtare.So. dicit Inno. ꝙ ē dr̄ia ī h̓ qꝛ ſi habet mandatumſnīa poteſt mandari executioni in bonis dn̄i. Sed ſinō habet mandatū mandat̉ executioni ī bonis defenſoris. ut in. l. plautius. ff. eo. ⁊ ob h̓ putat Inn. ꝙ ētſi iſte uoluiſſet defendere abſentē debuiſſꝫ ꝯdemnariin expenſis qꝛ abſtulit aduerſario iſtam ꝯmoditateꝫut ī bōis ſuis ſnīa n̄ poſſit mādari executioni. Sꝫ mihi plus placet dictum glo. qꝛ non uideo ꝙ h̓ ſit iuſtacā recuperandi expēſas exqͦ ī oēm euentū ē ꝯſecutꝰius ſuū fac̄. l. ij. ī fi. ff. ſiqͥs ī ius uo. ¶ In glo. penul.noͣ gl. ꝙ ſēper ꝯdēnationem expēſaꝝ dꝫ precedere taxatio ⁊ iuramētum partis. ¶ Quid aūt ſi iudex condēnat nō facta taxatione. do In. refert h̓ quoſdamtenuiſſe ꝙ cōdēnatio ualeat exquo non fuit appellatum ſed ipſe putat ꝯtrariuꝫ exquo ius dat certam formaꝫ in ꝯdemnatione ⁊ nobis bene ⁊ ſingulariter hͦdictum tene menti. Aliqua tractant h̓ doc. que nonfaciūt ad ītellectū. c. nec ſūt ml̓tū in uſu iō uideas ꝑ te⁊ tractaui ml̓ta ultra doc. q̄ ſūt ī quotidiano uſu ⁊c̄.n Andato. pem intellecum ⁊ uerBreue eſt ⁊ ẜm cōmupōt ſic ſummari. Tenet iudicium agitatūcum ꝓcuratore reuocato ſi reuocationemiudex ⁊ aduerſarius ignoraret. ⁊ nō diuiditur. ¶ Nōpͥmo ꝙ non ualet reuocatio ꝓcur̄. poſt lit. ꝯtꝭ. ſi ipſeprocur̄ tantum fuit certioratus. ⁊ intellige ꝙ non ualet reuocatio in preiudiciuꝫ aduerſarij qꝛ debuit certi