ſūpto ut ille qui dat̉ pro aliqua ſecuritate ab hoſtibus⁊ iſte interī perdit libertatē. un̄ nō pōt aliqͥd diſponere ut liber nec facere teſtm̄: ita loqͥt̉. l. obſides p̄al. utibi nō. ſecus aūt ſi una ciuitas dat alteri ciuitati obſides: uel unus nobilis alteri. nam illi non perdunt libertatem nec poſſunt ſic dari ut ſint proprie obſidesut nō. glo. in. l. ij. C. de patribus qui filios diſtraxerūt⁊ Gar. in. d. l. obſides. facit quod legitur ⁊ noͣ. in. c.ex reſcripto. jͣ. de iureiurā. ¶ In glo. fi. ibi ut poſſitetiam defendere. ſentit iſta glo. ꝙ procur̄. datꝰ ad agēdum. ad hoc ꝙ dicatur idonencodebet etiam hr̄e poteſtatē ad rn̄dēduꝫ ſeu defendēdū ipſū ꝯſtituentem ſirecōueniretur a reo. hͦ etiam ur̄ īnuere lr̄a iſta in fi.¶ Sed circa hoc quero de duobꝰ. primo qͥd ſi ſimpliciter fuit procurator datus ad agendum. glo. noͣbilisī. l. mutꝰ. ī. §. pena. ff. e. ti. dicit ꝙ ꝑ ꝯn̄iā ur̄ hr̄e mādatū ad defēdēdū. rō qꝛ ꝓcur̄. ad agēdū nō admittitur niſi ꝓmittat defendere dn̄ꝫ ſeu pro eo rn̄dere ſi recōueniretur ut hic ⁊ ī. l. unica. C. de ſatiſdādo. gͦ ī dubio uidet̉ ad oīa deputatus ſine qͥbus agere n̄ poſſetar. ī. c. p̄terea ⁊ ī. c. prudentiam de offi. dele. ⁊ ī. l. adlegatū ⁊ in. l. ad rē mobilē. ff. de ꝓcur̄. Hoc limita niſi daretur ex ꝑte rei: qꝛ tunc cū ptās defendēdi debeateē pͥncipalis ſi dicat̉ ad agēdū nō ualet ꝓcuratoriuꝫut ꝓbatur ẜm unū intellectū. jͣ. e. conſtitutus. ¶ 2ª dubitatur qͥd ſi ꝓcur̄. ꝯſtituit̉ ab actore ad agēdū tm̄ itaꝙ ꝯſtituit̉ cū dictione taxatiua. dixerūt ꝗdā in. d. §.pena ꝙ hoc ꝓcuratoriū nō ē ſufficiēs. ſꝫ Gar. ibi cōtra ⁊ meliꝰ iudicio meo. nā lꝫ ꝓcur̄. nō poſſit hoc caſu defēdere dn̄m ui mādati: pōt tn̄ eū defendere tāꝙͣquilꝫ deiēſor p̄ſtita cautōe. nā quilꝫ ſine mādato pōtdefēdere aliū dūmodo p̄ſtet cautōeꝫ d̓ iudicato ſoluēdo ut noͣ. in. c. i. sͣ. e. ⁊ iō aduertēdū ē ad moduꝫ opponēdi. aut .n. dicit̉ nō ualet ꝓcuratoriū: qꝛ n̄ habesmādatū ad defendēdū: ⁊ nō eſt ꝯgrua oppoſitō. autdr̄ n̄ debes admitti niſi ꝓmittas defēde̓: ⁊ tūc aꝑte excipit̉ ut. ī. d. l. unica ⁊ hic ad euitadas tn̄ opi. ſis cautꝰut ſēꝑ ꝓcurator ex ꝑte actoris ꝯſtituat̉ ad agendū ⁊reſpōdēdū ſeu defēdēdū ut h̓ papa ꝯſuluit iſti nobili⁊ nobis p̄dicta qꝛ limitāt iſtū tex. ſuꝑ qͦ doc. ſimpl̓rtrāſiuerū ¶¶ Et ī fi. gl. ⁊ ꝑ h̓ dic̄ Io. an̄. ꝙ ſi filia ꝯxitmr̄imoniū īuito pr̄e dūmō ſibi idoneū elegerit pt̄ ageꝯpr̄eꝫ ad ipſā dotādā ⁊ d̓ hoc hēs duas gl. nqͣbiles ſēꝑ m̄ti tenēdas. una ē. xxxij. q. ij. c. fi. ⁊ alia ⁊ plenior īc. ultīo. xxxvj. q. i. ⁊ hoc de iure canonico ut noͣ. ī. c. id̓ deſpō. īpu. ⁊ ꝙͣꝙͣ doc. noſtri ubiqꝫ ſimpl̓r tranſiuerūt cū opi. illaꝝ gl. tn̄ ego ſēꝑ ſū ſolitus illas limitareẜꝫ no ꝑ Bar. i. l. obligamur. ff. d̓ act. ⁊ ob. ⁊ in auc̄.res qͦ. C. cōia d̓le. ubi diſtīguit ꝙ aut filia nupſit, ꝓmiſſa dote. ⁊ hēat locū hec opi. canōiſtaꝝ aut nupſit ſimplicit̓ nulla ꝓmiſſa dote. ⁊ nō pt̄ agē poſtea ꝯͣ pr̄eꝫ ꝓdote. rō qꝛ pr̄ nō obligat̉ ad dotādū filiā: ſꝫ iudicis oficio ꝯpellit̉ ad dotādū ut filia poſſit nubere: ut ī. l. qͥliberos. ff. d̓ ritu nup. ⁊ ī l. fi. C. d̓ do. ꝓmiſſ. ſꝫ qn̄ filia iā nupta ē ſin̄ dote ceſſat rō ꝯpellēdi pr̄eꝫ. ſil̓e ī alimētis p̄ſtādiſ: nā iudicis offō ꝯpellit̉ alere filiū: ut ī. l.ſiqͥs a liberꝭ. ff. de libe. agꝭ. tn̄ ſi filiꝰ pōt ꝯmode aliūde ſibi q̄rere alim̄ta: ceſſat ꝯpulſio pr̄na ut in. l. ꝓx.all̓. Sꝫ qn̄ filia nupſit ſine dote tenet̉ maritꝰ eā ale d̓ſuo honorifice ut alēt filiā ī auc̄. qͦ. mo. na. effi. legi.§. pe. nō. Inn. ī. c. ꝑ ur̄as de do. int̓ uiꝝ ⁊ uxo. ⁊ hecnoͣbis. nā ꝑ hoc n̄ excludit̉ filia a bonis pr̄nis. ſꝫ poſtmortē pr̄is dꝫ ſuccedē̓ ⁊ hēre minus ltīmā ſuā quēadmōꝫ ⁊ maſculi ut ī. l. maxīuꝫ uitiū. C. de libe. p̄te. ⁊ inauc̄. de he̓di. qͣ ab īte. defe. ⁊ puto ꝙ ſi ſtatuto caueat̉ꝙ filia dotata n̄ ſuccedat cū maſculis nō hꝫ locū ī hacmuliere qͣ nupſit ſine dote īuito pr̄e. Abb. ſiculus.Si ꝓcuratori gn̓ali d̓ne¶ Ilectus. g int̓ iducie ad ꝯſulēdūex ca ꝓbabili abn̄te poterit ꝓcurator appellare. pͥma ꝑs narrat grauamē appellantꝭẜo dat iudicē ibi quocirca. ¶ Nō p̄º ꝙ rector eccl̓ie ꝓbabilit̉ ſe abſētat ab eccl̓ia ca ſtudij. ad h̓. c. cū ex eo.d̓ elec. li. vj. ⁊. c. fi. de magi. dꝫ tn̄ petē ln̄iā ab ep̄o. uinoͣ. ī. c. relatū de de. nō reſi. ⁊ ī. d. c. cū ex eo. ¶ 2º nōibi ꝓcur̄. gn̄al̓ ꝙ abſētās ſe a loco ex cā ꝓbabili nontenet̉ ꝯſtitue̓ ꝓcuratorē cū ſpāli mādato. ſed ſatꝭ ē cōſtitue̓ ꝓcuratorē gn̄alē. ⁊ de h̓ ꝓcur. generali. dic utle. ⁊ nō. ī. c. qui ad agēdū d̓ ꝓcur. li. vj. ¶ 3ª noͣ ꝙ ꝓcur. gn̄al̓ tenct̉ rn̄dē ꝓ dn̄o. un̄ ꝯfeſſio ſua nocet ipſidn̄o ut ī. c. ſuborta d̓ re iudi. ⁊ ī. l. nō ſolū. ff. e. 4ºnō ꝙ ꝓcurator īterrogatꝰ ſuꝑ his de qͥbꝰ ꝓbabiliterdubitat. pōt petē dilationē ad ꝯſulendū dn̄m. lꝫ dn̄smultū diſtet a loco iudicij. ut colligit̉ h̓ iuncta ſupraſcriptōe. ⁊ de h̓ jͣ. latiꝰ. ¶ In gl. i. ibi ꝑ ſuuꝫ ꝓcuratoreꝫ pōdera. gl. ſētit .n. ꝙ ꝓcurator iſtiꝰ fuit pͥncipalit̓⁊ pͥma uice citatꝰ. un̄ reuoco ī dubiū nunqͥd ſufficiatprīa uice citare ꝓcuratore. ita ut ꝯtumacia ꝓcurꝭ poſſit nocē dn̄o abn̄ti. ⁊ ī h̓ dic ꝙ aut dn̄s ē abn̄s. ita ꝙꝯmode citari nō pōt. ⁊ tūc pt̄ ⁊ dꝫ citari ꝓcur̄ ſiqueꝫdimiſit ut ꝓbat̉ ī. l. iiij. §. p̄tor ait. ff. d̓ dā. īfec. no gl.ī. c. cām de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ h̓ caſu pōt ītell̓i iſte tex. iunctagl. aūt dn̄s pōt cōmode citari. ⁊ ē pulchrū dubiū. nūꝗͥd citatio poſſit pͥncipiari ī ꝑſonā ꝓcur̄is. ⁊ h̓ dubiūtractāt legiſte ī. l. iij. C. e. ⁊ ſi ꝓcur̄. uelit rn̄dē nō eſtdubiū ꝙ ualebit iudiciū. ſꝫ dubiū ē nūqͥd ipſiꝰ ꝯtumacia noccat dn̄o qn̄ fuit citatus. ⁊ ī h̓ fuerūt opi. Bar.tn̄ i. l. ꝙͣuis. ff. de dā. īfec. ⁊ ſentit ī. d. l. iij. dicit ꝙ ꝯtumacia ꝓcur̄is nocebit dn̄o quoad īterponēdū pͥmuꝫdecretū. ar. ī. l. illa ꝙͣuis. ſꝫ quoad īterponēdū ẜꝫ decretū dꝫ citari dn̄s. Sꝫ gl. nr̄a in. d. c. cāꝫ dat iheoricāut ſemꝑ a pͥncipio citet̉ dn̄s ſi cōmode citari pōt. ſꝫ īdefectū dn̄i ē recurrēdū ad ꝓcuratorē. ⁊ illā theoricācōmēdat Bar. ī. d. l. iij. ⁊ mihi plus plꝫ ꝙͣ p̄cedēs concluſio ꝑ tex. ī. d. §. p̄tor ait. ubi pͥmo mādat̉ ut denūcitatio fiat dn̄o. ſꝫ ī d̓fectū dꝫ recurri ad ꝓcur̄eꝫ. Quidāt ſi dn̄s citatꝰ ꝯſtituit ꝓcur̄eꝫ qͥ ꝯparauit ⁊ n̄ aſſūpſitin ſe litē demū citat̉ dn̄s ad certū articulū ⁊ nō ꝓcur̄.nūqͥd teneat̉ dn̄s ꝯpare̓. dic ꝙ nō. qꝛ exquo ſcl̓ ī cā cōſtituit ꝓcuratorē. iā declarauit aīum ſuū ꝙ ꝑ ꝓcur̄eꝫuolebat eē ī iudicio. iō dēbat citari ꝓcur̄. ⁊ nō dn̄s. nādn̄s nō ꝯpellit̉ ꝑ ſe eē ī iudicio ut ī. l. i. ff. e. ⁊ hāc ꝯcluſionē firmat Bar. ī. d. l. ꝙͣuis ⁊ ī. l. i. C. de ſen. ⁊ īterlocu. om. iudi. qd̓. ītellige niſi ex cā citat̉ dn̄s. puta ꝙiuſtior ē ꝙͣ ꝓcur. ⁊ citat̉ ut ueniat ad reſpondēdū poſitionibus ut ī. l. fi. C. eo. ti. ⁊ qd̓ legitur ⁊ noͣ. in. c. i. d̓iudi. li. vj. ⁊ hec noͣbis qꝛ quotidie accidūt. ¶ In gl.fi. ibi un̄ ꝯſulē̓ debebat dn̄m. Sꝫ ꝯtra hoc ⁊ ꝯtra tex.opponitur. dn̄s tenet̉ ꝯparere ꝑ ſe aut ꝑ ꝓcuratorēſufficientem ut in. l. i. ff. eo. ⁊ sͣ. c. proximo. in fi. ergoimputandū eſt domino ſi nō inſtruxit procur. ſuumſufficienter. Io. Inno. ⁊ Hoſti. hic inſtant. an ⁊ qͣrprocuratori debeant concedi inducie ad conſulenduꝫdominum. ⁊ dicta Inno. hic refert Bar. ⁊ ſequiturin l. non ſolum. ff. eo. Et ꝯcludendo iſtorumᵇ dictadiſtingue ſic ꝙ aut a pͥncipio fuit citatus procurator.⁊ probabiliter petit inducias ad ꝯſulendum dominūqꝛ nō eſt quid imputetur dn̄o quare nō inſtruxit procuratorem nō enim poterat diuinare. ⁊ itaᵇ loquituriſte tex. aut a pͥncipio fuit citatus dominus. ⁊ tūc autnō fuit expreſſū in citatione ſuꝑ qª eēt ꝯueniēdus ⁊idē ꝯſtituit ꝓcuratorē generale. ⁊ tūc petit ēt ꝓbabil̓rinducias qꝛ nō ē qͥd īputet̉ dn̄o ut h̓ ẜꝫ aliū intellectūaut fuit dn̄s citatus ſpecifice ad certam cam. ⁊ iūc nōdꝫ habe ꝓcur̄. inducias ad ꝯſulēdū dn̄m. an uelit cedere uel ꝯtendere. nec etiam ad reſpōdendū ſuꝑ meritis cauſe. qꝛ a principio dominus debuit procuratorem inſtruere niſi emerſerit aliquod nouuꝫ quod dominus ueriſimiliter non potuit cogitare ẜm Hoſti. ⁊bene ẜꝫ queꝫ ep̄s litigans ſi interrogatur ſuper factocapituli poteſt petere inducias ad conſulendū capl̓m⁊ hec nobis. Et in fi. gloſe. nota fi. glo. ſingularit̓ ex