negociū deferre ad curiā tenebat̉ ꝯͣpare̓ ꝑ ſe uel ꝑ ꝓcuratorē ad totā cāꝫ. al̓s hētur pro ꝯtumace ſine aliacitatōe ſicut obſeruat̉ ī appellato qͣ facit ut tota cā d̓ferat̉ ad papā iuxta iliud qd̓ hētur ī. c. cordi. d̓ appel.li. vj. ſꝫ hec lec. n̄ plꝫ. qꝛ illud. c. loquit̉ qn̄ terminꝰ fuitp̄fixꝰ ad appellationē proſequēdā qui hētur loco citatōis. ut ibi ⁊ ī. c. ſepe de appella. hic aūt nullꝰ t̓minusfuit p̄fixꝰ. Preterea is q̄ appellat deducit negociū adſuꝑiorē. ut ī. c. ſi a iudice de appel. li. vj. ⁊ tn̄ ꝯtra eūabn̄tē nō pōt ꝓcedi ſine citatōe. ut ī auc̄. ei qͥ. C. d̓ tēpo. appel. ⁊. ij. q. vj. appellatōe. ideo plꝫ mihi p̄ alijslec. ẜa Inno. ut p̄ſumamꝰ citationē gnālē ad totā caꝫp̄ceſſiſſe. ¶ In glo ī uerbo ꝑuenerīt ibi ⁊ extūc expectare īcepit. uult ergo ꝙ iō papa ꝯdēnauit illū ep̄ꝫ colubrien̄. ī expēſis qꝛ forte a tēpore reuocatōis ꝑuētead ꝓcuratorē extūc aduerſariꝰ ſuus incepit expectarepro negocio pͥncipali expediēdo. ⁊ ut ītelligas meliuslr̄aꝫ ſcias ꝙ cā pͥncipalis erat hic ſuꝑ limitatōe dioceſuꝫ q̄ cā fuit ꝯmiſſa delegatꝭ. ⁊ tandē ſuꝑ ualiditate ꝓceſſuū iſtoꝝ delegatorū fuit altercatū inter ꝑtes. namep̄s egitanienẜ dicebat illos ꝓceſſus nullos fore ex d̓fectu ordinis nō ſeruati. ⁊ papa reuocauit ad curiamtā negociū pͥncipale ꝙͣ illud p̄paratoriū. ⁊ cū eēt ī curia ꝯcluſuꝫ ī cā ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū lr̄e reuocatorieꝓcuratoris colubrien̄. ꝑuenerūt ad partē. papa v̓o n̄obſtāte reuocatōe cū eſſet ī cā ꝯcluſuꝫ tulit ſnīam ſuꝑnullitate proceſſuuꝫ ⁊ ꝯdēnauit colubrien̄. ī expēſis factis tꝑe quo reuocatio uenit ad ꝓcuratorē ⁊ ad expēſas fiendas donec ipſe colubrien̄. ꝑ ſe uel ꝑ procuratorē ꝯparuerit ī negocio pͥncipali. nā ſuꝑ negocio pͥncipali nō poterat procedi uigore illiꝰ citatōis gnaͣlis dequa .sͣ. qꝛ lis nō erat ꝯteſtata ut. jͣ. ut lit. nō ꝯt. ꝑ totū. ¶ His premiſſis op. ꝯtra tex. ⁊ ꝯtra ītellectū glo.exquo enī papa nō obſtāte reuocatōe ⁊ ꝯtumacia colubrien̄. proceſſit ad ſnīaꝫ ſuꝑ nullitate proceſſuū n̄ debuit ipſe colubrien̄ ꝯdēnari ī expēſis quas fecit aduerſariꝰ illo tēpore qꝛ ꝯtumacia ſua n̄ fuit īpeditiua proceſſus nec ullū dānū ſenſit aduerſariꝰ pn̄s cū fuerit ꝓceſſuꝫ in cā abſentia ſua nō obſtāte. d̓buit ergo papaillū ꝯdēnare tꝑe ſnīe late ſuꝑ nullitate proceſſuū qꝛextūc nō prius cepit fruſtra expectare. So. ꝯͣrium eſtdifficile. ⁊ propter hoc Io. an. reſtringit multū iſtumtex. ītelligit eū ꝙ qn̄ reuocatio ꝑuenit ad procuratorēpapa prefixerat terminū partibꝰ ad ſnīaꝫ audiēdā itaꝙ nullū uel modicū ſuit īteruallū īter preſentationēreuocatōis ⁊ ſnīaꝫ ſuꝑ nullitate. ⁊ ſic ī effectu ep̄s egitaniēſis extūc cepit fruſtra expectare. Hec lec. lꝫ v̓a ī ſenō tn̄ ꝯgruit tex. nā ſi h̓ eſſet ueꝝ papa ꝯdēnaſſet inexpēſis factis a tꝑe ſnīe. Itē h̓ nō dicit̉ ꝙ incōtinentifuerit lata ſnīa. Do. An. ponit aliū ītellectū ꝙ iō fuitiſte ꝯdēnatus ī expēſis qꝛ īterfuit aduerſarij illuꝫ colubrien̄. ꝯparere qꝛ ſi ꝯparuiſſet forte multa potuiſſꝫhēre ex ꝯfeſſiōe ſua. hec ſec. mihi mō plꝫ ex duplici cajxii. ijxipite. pª qꝛ exquo erat in cā ꝯcluſum nō dꝫ ad petitionē partis alia ꝑs īterrogari. ut ī. c. cuꝫ Ioānes. ⁊ qd̓ibi noͣ. de fide inſtru. Ite melius ubicunqꝫ nō obſtante ꝯtumacia procedit̉ uel procedi pōt in ca non dꝫ abſens ꝯdēnari in expēſis qꝛ ꝯdēnatio abſentis n̄ affertdānū aduerſario pn̄ti. ut no. Li. in. l. ſancimus. C. d̓iudi. ⁊ Spe. ī ti. de expenſis. §. iuxta. v̓. ꝙ ſi talis exca. ⁊ Io. an. limitando glo. in. c. i. de elec. li. vj. namibi gl. tenebat hoc dictum ꝙ abſens ꝯtumax dꝫ ꝯdēnari in expenſis lꝫ poſſet procedi contra eū in cā propter rōnem predictam qꝛ potuiſſet multa hēre ex cōfeſſione ſua. Sed Io. an. ī nouella ibi dicit ꝙ illud ꝓcedit in fine cāe. ut uictus ꝯdēnetur uiciori n̄ aūt īmediate cū ē ꝯtumax. Do. car. ponebat tertiū intellectūdicens ꝙ ep̄s egitanienſis expectabat in curia propt̓negociū principale. unde eoipſo ꝙ colubrienſis reuocauit procuratorē ī preparatorio incepit fruſtra expectare qꝛ nō ē curandum de preparatorio exquo nonpot̓at procedi ſuꝑ pͥncipali. hec lec. eſſet v̓a ſi ex totoꝑiret negociū pͥncipale ſꝫ hic nō expectabat finge .n.ꝙ int̓ reuocationē ⁊ ſnīam īterfuit mēſis ⁊ ꝙ colubrienſis ꝯparuit ſcd̓a die ſnīe. nā certe uerū eſt dicere ꝙfruſtra nō expectabat egitaniēſis ꝑ menſē na hūit ſētētiā pro ſe ſuꝑ nullitate proceſſuū. Et iō dico ⁊ qͣrtoꝙ iſte colubriēſis nō fuit ꝯdēnatꝰ ī expēſis factis uſqꝫad ſnīaꝫ propt̓ cōtumaciā ſꝫ qꝛ ſuccubuit ī illa ſētētianullitatis. nā uictus dꝫ ꝯdēnari uictori ī expenſis. utī. c. calūniā d̓ penis. ⁊ ī. l. properādū §. ⁊ ſiqͥdē. C. d̓iudi. un̄ ⁊ poterat ꝯdēnari ī oībus expēſis factis ī illacā nullitatꝭ ſed qꝛ forte hūit probabilē cāꝫ litigādi uſqꝫad reuocatōeꝫ ꝓcura. nō fuit uſqꝫ ad illud tꝑ̄s ī expeſis ꝯdēnatꝰ. Sed poſtꝙͣ reuocatio ꝑuēit ad procuratorē pꝫ extūc temere litigauit. nā ꝯtumax preſumiturhr̄e malā cāꝫ. ⁊ ſiquis ī ꝑte tꝑis hꝫ iuſtam cāꝫ litigandi ſolū dꝫ ꝯdēnari ī expēſis a tꝑe quo temere ul̓ calūnioſe litigauit. ut notant̉ probat̉ ī. .l. ſiqͥs īficiatꝰ. ff. dedepoſiti. ⁊ ibi ꝑ Sar. qd̓ nobis. dico ī. c. finē de do. ⁊cōtu. ī expēſis v̓o fiendis iſte ꝯdēnat̉ propt̓ ꝯtumaciaz. ¶ In. glo. fi. ibi h̓ iā ꝯſtabat. Aduerte qͥa glo. hꝫbonū ītellectū ſed clare nō explicat. Inno. cuiꝰ dictuꝫſolet allegari ſoluit clarius ⁊ ſic ꝙ aut obligatio nō ēorta de pn̄ti ⁊ tūc procedit tex. ī. l. i. ff. de uſu. ubi dicit̉ꝙ iudex nō dꝫ ſe īpedire ꝓ futuro tꝑe. facit tex. ī. c. romana. §. caueāt de ſen. ex. li. vj. ubi dicit̉ ꝙ ꝓfuturisculpis nō dꝫ iudex aliquē excōicare etiā ſub ꝯditōe.aut obligatio ē orta de pn̄ti ⁊ tūc pōt iudex ꝓſpicerein futurū. ⁊ in hoc caſu ꝓcedit iſte tex. nā data cōtūacia obligat̉ ꝯtum ix ad expēſas reſtituēdas. ut ī. d. l.ſancimus. iō pōt iudex dicere ꝯdēno talē abſēteꝫ ꝯtumacē ad oēs expēſas quas faciet donec legitime ꝯꝑaruerit. ⁊ in hoc tene mēti iſtum tex. Nō ob. ſi dicat̉ ꝙh̓ ſnīa cōdēnatōis ſit īcerta ut opponit̉ ī glo. nā extraglo. poteſt dupliciter rn̄deri ẜꝫ Inn. pͥª ꝙ īterlocutoria ualꝫ lꝫ ſit incerta qꝛ ſicut pōt reuocari per officiuꝫiudicis. ut in. c. cum ceſſāte de appel. ⁊ in. l. ꝙ iuſſit d̓re iudi. ita ⁊ certificari. Et nō hoc dictum ꝙ per interlocutoriā pōt iudex condēnare gnaͣliter in expēſis. ⁊in proceſſu negocij poterit taxare. facit qd̓ nōͣ idemInno. ī. c. ſepe. jͣ. de appella. ¶2º ſoluit ⁊ noͣbilius ꝙubi petitio pōt eſſe incereta poteſt ſequi ſnīa etiam incerta. ſed hec petitio poterit eē incerta reſpectu futuritēporis qꝛ pars pōt probabiliter dubitare qͣs ⁊ qͣntasexpenſas faciet in futurum iō dꝫ admitti petitio gnālis ut ī. c. ꝯſtitutꝰ de ite. reſti. ⁊ in. l. i. ff. quoꝝ lega. gͦpotuit hic ſeqͥ ſnīa gnͣalis. ⁊ h̓ bn̄ noͣbis. exqª hes cautelā. ut in libello ꝑs petat expēſas factas ⁊ fiēdas ī futuꝝ. ⁊ ad nittit̉ h̓ petitio īcerta rōne p̄dicta. ⁊ ml̓tū ualet pete̓ expēſas ī libello qꝛ lꝫ poſſit iudex ꝯdēnare exofficio ſuo ſine petitōe. ut ī. l. ediles. §. itē ſciendū. ff.de edi. edic. ⁊ nō. ī. c. fi. d̓ do. ⁊ ꝯtu. tn̄ ſi iudex ꝯdēnatubi non fuerūt expēſe petite nō tenet̉ reſarcire d̓ ſuoꝑ. l. iij ī. §. h̓ autē iudiciū. ff. de dan. īfec. ⁊ qd̓ ibi nō.Nō glo. i. c. fi. d̓ reſcrip. ⁊ Ci. i. d. l. ſācimꝰ. ⁊ gn̄aliterd̓ iſta ꝯdēnatiōe expēſaꝝ dic ut noͣ. ī. d. c. finē. ⁊ ī. c. i.de ſequeſtra. poſſe. Abbas.Procura. ep̄i cās ep̄atusTltlO. ꝓt ⁊ defendit lꝫ nō ſueritdatus ſub nomine ſiudici uel actorꝭ. diuiditur. nam primo ponit̉ petitio. ſecundorn̄ſio ⁊ prouiſio ibi nos. ¶ Nō pͥo ꝙ ep̄s pōt cōſtituēaliquos ex ſuis canōicis uicarios ⁊ procuratores gn̄ales. exquo infertur ꝙ pl̓es pn̄t eſſe uicarij eiuſdē ep̄i ⁊iconomi ſeu ꝓcuratores. ¶ Nō 2ª ꝙ ep̄s in ꝯſtituendoꝓcuratorem ſeu iconomū gn̓alē nō tenet̉ hr̄e capituli ꝯſēſū. ⁊ dicit hic Guil̓. naſo ꝙ ī caſibꝰ ī quibus poſſet ep̄s agere ſine capl̓o poterit agere ipſius ꝓcur̄.in alijs ſecus. qd̓ noͣ. 3º nō ꝙ ī ꝯſtōne admiſtratoꝝꝯſiderād ē pͥncipalit̓ ītentio ꝯſtituētis nec debemusaīaſuertere ad noīa adminiſtratoꝝ un̄ ſiqͥs cōſtuui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten