ut poſſint ſimul ꝯuenire rōe ꝓfeſſiōis licite quā exercēt ⁊ ꝯſtituere collegiū ſeu uniuerſitatē ⁊ elige ſibi rectorē. qͥ quidē rector hꝫ iuriſditionē ī ſingulos d̓ uniuerſitate in his dūtaxat que cōcernūt exercitiū illiꝰ artis ſeu ꝑfeſſionis. ut legit̉ ⁊ nō. in. d. l. fi. C. de iuriſ.om. iudi. ⁊ ꝑ Inn. ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ de offi. or. un̄ gl.hic uoluit ꝯprehēdere ſcholares ſub uerbis illis qͣſiexerceāt ꝓfeſſionē licitā. Sed gl. in. d. l. fi. tenet ꝯͣriuꝫdicēs ꝙ cū ipſi ſcholares nō exerceāt ꝓfeſſionē ſꝫ ſūtſub exercētibꝰ nō ipſi ſꝫ doctores faciūt uniuerſitateꝫquē admodū diſcipuli pilliparioꝝ uel alioꝝ artificum.nā nō ipſi ſꝫ magiſtri faciūt uniuerſitatē ſeu collegiū.⁊ dicit̉ illā glo. ſeruari Pariſius. Sed ꝯͣriū ſentit ipſemet Accurſiꝰ ī. l. i. ff. ꝙ cuiuſqꝫ uni. ⁊ Bar. in utroqꝫloco. ⁊ Inn. in. d. c. cū ab eccl̓iaꝝ. un̄ cōis opi. legiſtarū ⁊ canoniſtarū hodie ē ꝙ ſcholares faciūt ꝑ ſe untuerſitatē approbatā. ⁊ ut dixi ī pͥmo noͣbili n̄ cauillando lr̄am tex. eſt h̓. Nā ſcribit̉ ſcholaribꝰ parienſibus ⁊tn̄ poſtea dicit̉ ꝙ de iure cōi faciūt uniuerſitatē. ⁊ ꝙͣꝙͣquidā dixerūt ꝙ forte appellat ſcholares doctores artiū qͥ ſtudebāt in iure canonico uel theologia. hoc tn̄mihi nō plꝫ qꝛ eſto ꝙ ſunt ibi ut diſcipuli non debuiſſent facere uniuerſitatē ſi ꝯͣria opi. eſſet v̓a. ⁊ dico ꝙalia eſt rō ī ſcholaribus liberaliū artiū iuriſtis ꝙͣ in diſciplinis aliorum artificum. nā iſti nō hn̄t ꝓ aliqͥbꝰnegocijs expediēdis ſimul ꝯuenire qꝛ oīa expediūt ꝑeoꝝ magiſtros. ſccꝰ ī ſcolaribꝰ. nā ⁊ in modū uiuēdi⁊ ī expēſis quas hn̄t facere occaſione ſtudij ⁊ in multꝭalijs hn̄t neceſſitatē ſimul ꝯueniēdi ideo d̓bent poſſefacere collegiū. ut in. l. i. ff. de colle. illi. quinīmo plusdixit Gar. in. d. l. i. pͥª rn̄ſo ꝙ ſi tres ul̓ plures ſcholares ꝯueniūt ī eadē domo ꝙ pn̄t facere collegiū. ⁊ idēſentit Inn. i. d. c. cū ab eccl̓aꝝ. ⁊ fac̄. l. fi. ff. d̓ col. illi.nā ꝯueniūt iſti ſimul ꝓ ꝯmodiori exercitio ꝓfeſſiōisqd̓ noͣ. ¶ Ultīo collige ex gl. unā dr̄iaꝫ inter ſindicū⁊ ꝓcuratorē. nā ſindicꝰ .i. ꝯſtitutꝰ ab uniuerſitate iurat de calūnia ſine mādato ſꝫ ꝓcurator ꝯſtitutꝰ a ꝑticulari ꝑſōa nō iurat de calūnia ſꝫ dn̄s. dic niſi habuerit ſpāle mādatū. ut habet̉ hodie in. c. fi. d̓ iura. calū.li. vi. ⁊ eſt diuerſitatis rō qꝛ ille dꝫ hoc iuramētū p̄ſtare qui ē meliꝰ de negocio īformatꝰ. ut ī. c. ī ꝑtractādisde iura. calū. Sed ſindicꝰ uniuerſitatꝭ meliꝰ ē īformatus de factis uniuerſitatis ꝙͣ ipſa uniuerſitas q̄ caretſenſu uel ꝙͣ ſinguli de uniuerſitate qꝛ naͣl̓r ſolēt negligi q̄ cōiter poſſidēt̉. ut ī. l. i. C. qn̄ ⁊ quibꝰ quarta ꝑsdebet̉ li. x. Sed in cā ꝓpria dn̄s p̄ſumit̉ meliꝰ ſcire ueritatē ꝙͣ ꝓcurator. ut in. l. fi. C. eo. ti. Ni. abbas.VAltlS. ret ꝓcuratorē reuocatūSi poſt ꝯcluſionē cāe apnihilominus fertur ſentētia ita cōiter ſummatur. ſed ſūma aliter quoad intellectuꝫ.Si citatꝰ ad tota cām ꝯſtituit ꝓcuratorē quē poſteareuocat poteſt nihilominꝰ ꝯͣ eū ꝓcedi īquātum ſtatuscāe pacit̉ ſine alia citatōe. Diuidit̉. nā pͥmo fert ſnīaꝫſuꝑ ꝓceſſibꝰ ⁊ ſoluit obſtaculū. ſcd̓a ibi ceteꝝ. ī expenſis ꝯdēnat. ¶ Noͣ. pͥmo reuocatio ꝓcuratoris poſt cōcluſionē ī ca nō īpedit quominꝰ poſſit ꝓcedi ad ſnīaꝫnā poſt cōcluſionem liquet iudici de meritis cāc. ideoreuocatio ꝓcuratoris poſtea fcā nō p̄ſtat īpedimentūquominꝰ poſſit ꝓcedi ad ſnīam. ⁊ ad hͦ quotidie allegat̉ iſte tex. ¶ 2º noͣ. ꝙ vꝫ ꝯdēnatio ſcā ꝓ futurꝭ expēſis abſqꝫ aliena d̓termīatōe ⁊ ē ī h̓ iſte tex. multū noͣbilis. qd̓ declara. ut. jͣ. latius dicetur. ¶ 3º nō ar. ẜmGoſ. ꝙ paria ſunt aliquid non fieri uel tarde fieri. poteſt tamen hic colligi argumentuꝫ in ꝯͣrium ¶ Nō ibiex eis uel ob eos driaꝫ inter dictionē ex ⁊ ob. nā unadenotat cām mediatam alia cām īmediatam. de quoplenius per Bar. in. l. liberoꝝ. ff. de v̓. ſig. ¶ In glo.iij. ibi nihil poſſet obijcere. uult ergo glo. ꝙ iō potuitferri ſnīa ꝯͣ abn̄tē reuocatōe ꝓcuratoris nō obſtanteqꝛ exquo erat ī cā ꝯcluſū nihil poterat obijci. naꝫ poſtꝯͣcluſionē n̄ admittūtur aliqͣ ſiue ꝯſiſtāt ī facto ſiue īiure ſꝫ ſolū reſtat ferre ſnīaꝫ ut in. c. paſtoral̓. ⁊ qd̓ ibinoͣ. Inn. jͣ. de cā. poſ. ⁊ ꝓprie. ¶ Sꝫ ꝯͣ hāc ſolutionēſic opponit̉ lꝫ poſt ꝯcluſionē nō poſſit in cā aliqͥd allegari tn̄ ꝑs dꝫ citari ad audiēdū ſnīaꝫ ut poſſit opponere uel appellare ⁊ reqͥrit̉ trina citatio ul̓ unica pemptoria ut ꝓbat̉ ī cle. ſepe iūcta glo. de v̓. ſig. nā ſpāleē ī cāis ſūmarijs ut ſufficiat unica citatio ad ſnīam utibi legit̉ ⁊ noͣ ad idē. c. ꝯſuluit. ⁊ qd̓ ibi dixi de offi. dole. ⁊ ſi ſentētia fert̉ ſine citatōe n̄ tenet. iij. q. ix. ī. c. caueāt. ⁊. c. oīa. ⁊ ī. l. i. §. itē cū ex edicto. ff. q̄ ſē. ſi. ap.reſcī. So. duplex ẜꝫ Inn. pͥma ꝙ ꝯͣriū ꝓcedit ī ſentētijs diffinitiuis. ſecus ī īterlocutorijs qꝛ ī illis n̄ reqͥrit̉ordo iurꝭ. Et ex hoc nō ꝙ ſnīa īterlocutoria pōt ferriꝯͣ ꝑteꝫ no citatā. Idē notauit ip̄e Inno. ī. c. q̄relā. sͣ.eo. Sꝫ hec ſolutio nō plꝫ ex duplici capite. pͥª qꝛ ubicūqꝫ īterlocutoria affert piudiciū ſaltē graue abn̄ti dꝫſemꝑ p̄mitti citatio qꝛ ī p̄iudiciū abn̄tis nihil ē fiendūut ī. c. īter qͣtuor de ma. ⁊ ob. ⁊ ī. c. i. de cau. poſſ. ⁊ ꝓprie. ⁊. d. c. oīa. ⁊. d. c. caueāt. tenet Bar. ī. l. nec qͦcō§. ubi decretū. ff. de offi. ꝓcon. ſed ubi nō afferret piudiciū abn̄ti tūc pōt ferri īterlocutoria ꝑte nō citata.ar. ī. l. diē ꝓferre. ff. de arbi. Et ī hoc caſu ītellige dc̄ꝫInn. ⁊ ita et uoluit Bar. ī. d. §. ubi d̓cretū. ⁊ tene mēti hāc ꝯcluſionē. ¶ Ex ſecūdo capite pōt ſolutō Inn.īpugnari qꝛ hec ſnīa ſuper nullitate ꝓceſſuū n̄ fuit interlocutoria ſed diffinitiua quoad cāꝫ nullitatꝭ ul̓ ſaliēhēbat um diffinitiue. facit qd̓ noͣ. ꝑ glo. ī cle. unica d̓ſe que. poſ. ⁊ fruc. ⁊ ī cle. fi. de app. ubi noͣ. que ſnīa dicat̉ diffinitiua ⁊ que īterlocutoria. ¶ 2º pͥncipalit̓ ſoluitInno. forte de pͥma ſolutōe nō ꝯfilus ꝙ h̓ facta fuitcitatio a principio ad totā cām tā .ſ. reſpectu nullitatꝓceſſuū ꝙͣ reſpectu negocij pͥncipal̓. qd̓ ē p̄ſumēdumex eo qꝛ papa hic reuocauit ad curiā totā cāꝫ. ⁊ ī r̄uocatione papa ſolet citare ꝑtes ut ꝯparcāt ad totā cāmexpediēdam. iſte ergo ep̄s colubrien̄. cū teneret̉ adeēī curia ꝑ ſe ul̓ ꝑ ꝓcuratorē fuit ꝯtumax reuocādo procuratore ⁊ aliū nō ꝯſtituendo. ideo nō erat opus ꝙdenuo citaret̉ ad ſnīam. ſecus aūt ſi citatio fuiſſet facta ad certū articulū qꝛ tūc etiā ītercedente ibi ꝯtumacia dꝫ citari ad alios articulos poſtmodum expediendos qꝛ nō ſeqͥtur fuit ꝯtumax ī uno articulo ergo inalio. ut nō gl̓. i. c. ij. ī v̓. nō fenerꝭ. de do. ⁊ ꝯtu. li. vj.quā noͣbis. ⁊ ex his dictis Inno. nō. plura. Et p̄moꝙ pōt qͦs citari ad totā cām qn̄ citatō ſaltē ſit de lōginquo qd̓ plenius examino ī. c. fi. de dila. ¶ P noͣ. ꝙ qtatio ad totā cām nō tollit̉ ꝑ ꝯparitiōeꝫ ad certos articulos ſaltē quoad hoc ut non debeat ꝑs a loco iudicij recedere ſeu ꝓcuratorē reuocare ⁊ neminē in iudicio ꝓ ſe dimittere. ⁊ h̓ multū limita dictū Fede. quodplene tango ī. d. c. fi. do. An. ponit tertiū ītellectū adiſtū tex. dicēs ꝙ ꝓcurator hic fuit citatus. nā potuit citare non obſtate reuocatōe qꝛ illa reuocatio heturꝓnō facta exquo erat ꝯcluſū ī cā nihil allegat. Sed ſatꝭhuic lectu. applaudet hec lr̄a ī p̄mo aſpectu ⁊ multi ſolent allegare iſtū tex. ſꝫ ꝯtra hāc lec. multū facit qd̓ dixi ī pͥncipio. nā nō apparet rō quare etiā poſt ꝯcluſionem non poſſit ꝓcurator reuocari ſicut ante ſꝫ ſaluado hanc lec. nō tamē in ꝓprijs terminis poſſumus dicere ꝙ poſt litē ꝯteſtata nō potuit reuocari ꝓcura. ſine cā cōtradicēte aduerſario. ītereſt enim aduerſarijut ꝓcura. ſine cā nō reuocet̉ ne uariet̉ iudiciuꝫ mutatione ꝑſonarū. ut ꝓbatur in. l. poſt litē iūcta. l. queoīa. ⁊ ibi glo. ff. eo. ti. ⁊ uide glo. i. c. ij. jͣ. eo. li. vj. hecergo reuocatio cū nō apparet de cā legitima n ualultaduerſario ꝯͣdicēte. ⁊ iō potuit ferri ſentētia ꝓcuratore reuocato. ⁊ ī eo ꝙ tex. facit mētionē ꝙ erat in cacōcluſum dicit ꝙ in h̓ narrat factū. nā idem fuiſſet qn̄qꝫ poſt litē ꝯtꝭ. qd̓ ſentiūt hic Uin. ⁊ Io. an. ſupplentes ad tex. maxīe. Quartā lec. poſuit h̓ dn̄s Car. dicens ꝙ exquo epiſcopus colubrien̄. procurauit totumnegociū