ꝙ p̄latus litigās ſuꝑ p̄latura nō poſſꝫ ꝯpelli ad ꝯͣponēdū ſi ꝑ ꝯpoſitionē cogeret̉ dimitte p̄laturā. fac̄. l.cū hi. ff. de trāſa. ⁊. c. tue de ꝓcu. Itē limita Inn. ī eoꝙ dicit ꝙ aliꝰ citra papā nō pōt cōpellē ad ꝯpoſitiōeꝫꝑ tex. nōbilē ī. c. placuit. xc. di. niſi fuiſſet lis diuturnaadeo ītricata ꝙ de facili explicari nō poſſꝫ. ¶ In gl.i. no. gl. iſtā ſingularit̓. nā relata ad tex. ꝓbat ꝙ ſic̄ īꝓphanis ita ī bn̄ficialibꝰ ⁊ alijs ſpūalibꝰ admittit̉ cōiunctꝰ ꝓ cōiuncto ſinc mādato dūmodo preſſet cautionem ꝙ is ꝓ quo agit habebit h̓ ratū ſꝫ ipſe tenebit̉ad intereſſe. ⁊ ideo p̄ſtat cautionē. ut ꝓbat̉ ī. l. i. ⁊. ij.C. qͥ. res iudi. nō nocet. ⁊ idē qd̓ gl. h̓ ſentit gl. ī. c. cōrā. de offi. dele. ⁊ doc. trāſcūt h̓ ſimplicit̓ cū gl. ſꝫ dc̄mgl. nō plꝫ qꝛ in ſpūalibus requirit̉ ſpāle mādatū ꝓpt̓grauitatē p̄iudicij. ⁊ ī his ī quibꝰ requirit̉ ſpāle mādatū n̄ admittit̉ ꝯiūctꝰ ꝓ ꝯiūcto ſine mādato ut ī. l. pr̄i.ff. d̓ mino. nō. ī. c. nōnulli. ⁊ ī. c. ex ꝑte decani d̓ ℟p.Itē in iſtis ſpūalibꝰ nō pōt ſufficiēt̉ ꝓuideri ꝑ cautōeꝫqꝛ ſpūalia nō recipiūt ꝯgruā eſtimationē. ut noͣ. gl. īd. c. corā. Et ꝯriā opi. huiꝰ gl. reꝑio tenere do. de fo.deci. cxxxvi. ⁊ ſpe. ī ti. de ꝯiūcta ꝑſona. §. i. ⁊ Colle.in. d. c. nōnulli. facit qd̓ noͣ. Arch. in. c. ſtatutū d̓ ℟p̄.li. vi. ⁊ hoc bn̄ noͣ. tn̄ tene menti gl. ꝓpt̓ eiꝰ auc̄tē. ⁊ uide qd̓ dixi in. d. c. corā. ¶ In gl. iij. ibi ꝯpoſitio quaſiuelit dicere gl. ꝙ ibi nō īteruenit trāſactio ut h̓ ſꝫ amicabilis ꝯpoſitio. Itē dic ut colligit̉ ex eo qd̓ ſequit̉ ingl. ꝙ ibi īteruenit auc̄tas ſuꝑioris. h̓ aūt ꝑtes īter ſeꝯpoſuerāt. Et noͣ. bn̄ ex hac ſolutione ꝙ iudex ex officio ſuo poſſꝫ ꝓuidē ut una ꝑs cederet liti ſuꝑ ſpūalibus ⁊ ꝓ bono pacis reciperet expēſas quas facerꝫ abalia ꝑte. Itē poſſꝫ ꝓuideri ut alia ꝑs daret ſibi pēſionem ānuatī. ut ē tex. nō. ī. c. niſi de prebē. nā p̄ſumēdū ē ꝙ iudex nō madaret dare pecuniā ꝓ iure ſpūaliſꝫ qꝛ uidet ꝑte nō fouere iuſtā cām pōt eā ducere adrenūciādū liti ⁊ ꝓ bono pacis ꝓuidere ſibi de aliquotꝑali: ſed īter ꝑtes ſine iudice nō dꝫ admitti h̓ pactioqꝛ poſſet in ſe ꝯtinere ſimoniā. qꝛ forte renūcians litihꝫ ius in cā ſꝫ ubi ius nō haberet n̄ eſſet aliqua ſimonia ſꝫ ꝑs potiꝰ redimeret uexationē ſuā. ut dr̄ in glo.ſe. ⁊ ob hoc arbitror tex. iſtū diccre ꝙ uidebat̉ prauā⁊c̄. quaſi prima frōte ſit p̄ſumēda ſimonia ſꝫ abſtinēdū ē nedū a malo ſꝫ ab oī ſpē mali. ut in. c. cū ab ꝯīde ui. ⁊ ho. cle. ¶ In gl. in vbo illicite pactiones. nō.prīo ex iſta gl. ꝙ ſi certꝰ ſū me habere ius in aliquobn̄ficio nō pecco ſi do pecuniā ci qui mouet mihi liteꝫut deſiſtat ab illa uexatione. ſecꝰ ſi nō ſum certꝰ. ⁊ iōintelligo qōnē glo. qn̄ certū eſſet uel dubitaret̉ ꝙ rennciās hꝫ ius utrū excuſat auc̄tas pape ſi r̄cepit pecuniā ꝓ renūciatione. Pro cuiꝰ ſolutione glo. diſtinguit⁊ tenebis ꝑpetuo mēti ipſiꝰ diſtinctione. ⁊ ur̄ ſentireꝙ ī bn̄ficialibꝰ ſimonia cōmittit̉ ex ordinatione eccl̓ie⁊ nō ex diſpoſitione diuina qꝛ h̓ bn̄ficia nō fuerūt ordinata ꝑ deū nec ī ſe eſſentialiter ſūt ſpūalia ſꝫ ex ordinatiōe eccleſie accedūt ſpūalibꝰ. facit qd̓ noͣ. Inn. īc. niſi de renū. Sed ī ꝯͣriū uide pulchrū tex. i. q. iij. exmultis. ⁊. c. nouit. ⁊ maxime nō placeret mihi h̓ opi.qn̄ eſſꝫ bn̄ficiū hn̄s annexā ptāteꝫ clauiū ꝙ acceſſorieur̄ pecunia data ꝓ illa ptāte ſpūali ſed h̓ me nō extendo. qꝛ pleniſſime dixi ī repetitione. §. quero. jͣ. de p̄bē. c. extirpāde. ubi uide. ⁊ uide ī ſimili qd̓ noͣ. glo. inc. ex ꝑte de offi. dele. ⁊. i. q. iij. c. ſaluator. ¶ In glo.pc. in fi. no. glo. ⁊ dic latiꝰ poſt Phi. ꝙ aut inſtr̄ꝫ fuithabituꝫ pecunia creditoris ⁊ debitor pōt illud petereconditione ſine cā. ut in. l. diſſolute alle. ī gl. Aut fuithabitum pecunia debitoris ⁊ pōt debitor illud uendicare tanꝙͣ propriū uel agere ad exhibēdum. ut in. l.ulti. C. ad exhi. ⁊ ibi de hoc. ¶ In glo. fi. Ex glo. collige tres ſolutiones. prima ꝙ iſti erat ſpoliati tꝑe renunciatiōis. h̓ ſolutio nō eſt bona qꝛ exquo interuenit auc̄tas pape ceſſat hominis preſumptio uiolentie. ẜa ſolutō ꝙ iſti gratioſe fuerūt auditi poſt r̄nūciationē. ⁊ hāc lec. cōit̉̓ ſequūtur doc. tͣtia ſolutio ꝙ illa renūciatio hēat in ſe tacitā ꝯditione annexā ꝯͣ hāc ſolūtionē. facit qꝛ bn̄ficiū dꝫ libere reſignari ⁊ nō ſub ꝯdition niſi ſaluet̉ ẜꝫ do. An. ꝙ iſte ītellectꝰ cōditionalisdatur a iure. puto ꝙ ſatis poſſꝫ ſuſtineri hec t̓tia ſolutio ⁊ ſatis ꝯgruit lr̄e ꝙͣ p̄cedēs. qꝛ nulla hͦ ſit mētio degr̄a nā ex p̄cedenti cōpoſitione ſatis apparet ꝙ iſte n̄habebat intētionē libere renūciādi nec h̓ ur̄ ſimonia.tn̄ qꝛ ſperabat aliud bn̄ficiū ſpūale. nā ſic̄ bn̄ficiū pōtꝑmutari cū bn̄ficio. ⁊ ille q̄ ꝑmutat hoc hꝫ in aīo ita ⁊is qͥ renūciat liti ut ꝯſequat̉ aliud bn̄ficiū ſpūale. un̄ ſiillud nō pōt ꝯſequi pōt uti ſuo p̄ſtino iure. ut ur̄ tex.h̓ noͣ. Et ex hoc poſſet inferri ꝙ ſi renunciās cā permutattōnis nō pōt ꝯſeq̄ bn̄ficiū alterius pōt ad ſuūb n̄ficiū redire ſine noua collatōe. qd̓ tn̄ ꝓ pn̄ti nō firmo. ſꝫ uide Fede. in tractatu ꝑmutationis. ⁊ ex h̓ ultimo ītellectu īfert̉ ad deciſionē ultīe qōis q̄ ponit̉ ī gl.ut īterim īſtitui remoueant̉ ab illis bn̄ficijs lꝫ Inn. ꝯͣniſi papa aliud gratioſe. mandaret ⁊cͣ.XcepimusNō ualet pactūde ſuccedendopoſt mortē p̄lati in ipſius eccl̓ia. Et ponecaſuꝫ in eccleſia debitis onerata quā ſenex⁊ diues cl̓icus nolebat acceptare ad exonerādā niſifieret ſibi pactū ut ipſius ꝯſanguineus forte nepos inea ſuccederet poſt mortē ipſius. Diuidit̉, pͥma ꝑs factuꝫ narrat qd̓ 2ª p̄cipit corrigi ibi ueꝝ. ¶ Noͣ pͥª ꝙ eccleſia nō uacans nō dꝫ alteri promitti etiā ſi cōſētiatrector ipſius eccl̓ie. 2ª noͣ ꝙ pactū canonibus inimicūnō dꝫ ꝑ ſuperiorē aliqq mō tollerari. ¶ 5º ⁊ ultīo noͣꝙ nō pōt ep̄s uni eccleſiam cōcedere cū pacto ut al̓rſuccedat ſibi poſt mortē. ⁊ facit iſte tex. nūqͥd poſſit p̄latus eccleſie ſibi eligē̓ ſucceſſorē. Et ꝯclude ꝙ cimrapapā nemo h̓ facere pōt ſed cuꝫ auc̄te ipſius pape h̓poterit. ut eſt tex. no. ī. c. petiſti. vij. q. j. ubi papa gratioſe ꝯceſſit cuidā ep̄o ut ī ipſiꝰ trāſitū poſſit ſibi eligēſucceſſorem. De papa v̓o an poſſit ī uita ſibi eligereſucceſſorem in papatu cōis concluſio eſt ꝙ nō. ut noͣ.glo. in. §. his omībus. viij. q. i. quam tenebis menti.⁊ ideꝫ Archi. in. c. tranſitus. lxxix. di. ꝑ Io. de lig. incle. ne romani de cle. Et eſt rō qꝛ h̓ electio refert̉ adtp̄s in quo n̄ ē futurꝰ papa. un̄ quemadmodū tūc nōpoſſet ita nec nūc. nam paria ſūt aliqͥd gerere tꝑe inhabili uel tꝑe habili ſi effectus ꝯfert̉ ad tp̄s inhabile.ut in. l. qd̓ ſpōſe. C. de dona. an̄ nup. facit. c. de uxore⁊ qd̓ ibi dixi. jͣ. de ſepul. ¶ In glo. i. ibi. niſi eiꝰ uolūtate. reſtrīge h̓ ad dcm̄ gl .ſ. aliquolūt paciſci ſuꝑ hereditate uiuentis. hoc enim fieri non poteſt niſi conſētiat ille de cuius hereditate agitur. ſed quoad caſumc. noſtri non ſufficeret uoluntas rectoris. ut probaturhic. ⁊ facit quod legitur ⁊ notatur in. c. ij. de conceſ. pͦNico. abb.Qui ꝑ pactū augēVm clerLC. qe peſionis ꝯſccutus ē eccl̓iam debet ea priuari ⁊ al̓s canonice puniri. ⁊ ſecūda pars ibi nos. ¶ Nō pͥmo ꝙ eligēdus ſeu ꝓmouēdꝰ ī rectorē ſeu p̄latū alicuius eccleſie non pōt paciſci ut ſoluat penſionem collatori maiorem ſolito naꝫ committitur ſimonia. quia ꝓmittit temporale ut conſequatur ſpirituale. ⁊ intelligetex. in iſtis eccleſijs que auc̄te ſuperioris ſoluunt certapenſione ſuꝑiori quā augere non pn̄t maxīe ante collationem factam. idem ⁊ fortius dic ſi promouenduspropria auctoritate obligaret ſe ad penſioneꝫ. ¶ Secundo nota ibi ſpolietis. ꝙ obtinens eccleſiam ſimoniace debet ea ſpoliari ⁊ al̓r puniri. ¶ Sꝫ quero flunquid ī caſu huius. c. collatio iſtius facta tenuerit. Io.an. ſentit ꝙ ſic ex eo ꝙ in ſummario dicit ꝙ debet capriuari ⁊c̄. nam priuatio preſupponit ius. ut in. c. addiſſoluendum de deſpenſatione impuberꝭ. ⁊ in. l. manumiſſiones de iuſti. ⁊ iur. l. decem de uerbo. obliga.Cōtrariuꝫ