ut ſolū cōpetat officij imploratio intātū ut non poſſitpeti ut qͥs p̄ciſe cogat̉ ad obſeruantiā pacti nudi: ſedſolū ut nō obſeruas excōicet̉. qꝛ tex. iſte ſolū hoc uidetur inuere in eo ꝙ dicit aut pacta obtineāt firmitateꝫaut cōtraueniens excōicet̉. ⁊ ſic preciſe non diſponitut ꝗs cogat̉ p̄ciſe ad obſeruātiā pacti. mihi non plꝫ h̓reſtrictio. prīo qꝛ lꝫ iſta ꝓpoſita fuerint facta alternatiue tn̄ cōciliū rn̄det ſimpliciter pacta cuſtodiant̉. ⁊ ſicnō uidet̉ ſe reſtrinxiſſe ut ꝯditionalit̓ ⁊ alternatiue fieret coactio. ar. in. c. nōne de p̄ſum. ⁊ eoꝝ que dixi. sͣ.c. ꝓximo. Itē adduco tex. jͣ. eo. qualit̓. ubi ſimpliciterdicit̉ ſtudioſe agēdū eſt ut ea que ꝓmittunt̉ opere cōpleant̉. pōdera illud uerbū ſtudioſe ⁊ illd̓ uerbū opere cōpleant̉. nō ergo dꝫ eſſe iudex cōtentꝰ ſola excōicatione. Ial. tn̄ nō ita reſtringendo tex. dic̄ ꝙ cōpetitofficij imploratio ⁊ nō actio qꝛ actiones ſūt ꝓdite a iure ciuili. l. ij. ff. de or. iur. noͣ. Inno. in. c. q̄ in eccl̓iarūde cōſti. cū ergo ius ciuile nō det actionē ex nudo pacto. ergo nec de iure canōico hoc arg. uidet̉ ꝑſuaſiuū⁊ ꝓceſſiſſet olim ſꝫ cū hodie ſint regule quas premifidicendū eſt ꝙ cū ius canonicū approbet illud factum⁊ mādet obſeruari illud pactū dꝫ cōpetere ius agēdiqꝛ iſta r̄gula iuris ciuilis tacite approbat̉ a iure canonico exquo nō reperit̉ reprobata. ut ī. c. i. d̓ no. ope.nun. ſed in effectu nō refert an detur actio feu conditio ex lege uel officij imploratio dūmodo ꝯcludamꝰiudicē eccleſiaſticū poſſe etiā laicū preciſe ꝯpellere adobſeruantiam pacti. ⁊ hoc teneas ⁊ notabis p̄dicta.Breuc ul̓ ꝑͤ alia uerbaPotiens. g nic iummari. Conuentio inualida ꝑ cōſenſū ſuperioris ualidat̉ ⁊ fuit forte exordiū cōfirmationis quorūdā pactoꝝ. ¶ Nō. p̄mo ibi in cōuentionibꝰ. ꝙ cōuētio idē ē qd̓ pactū. al̓s nō faceret iſte tex. ad rubricaꝫ.¶ Scd̓o noͣ. ꝙ aſſenſus qn̄qꝫ capit̉ ꝓ auc̄tate ſcu cōfirmatione. ⁊ cape hāc regulā ꝙ ubicūqꝫ aſſenſus exigit̉ a ſuperiore in actu ꝑtinēte ad ſubditos tunc aſſenſus ibi ſumit̉ ꝓ auc̄te q̄ quidem auc̄tas pōt appellariaſſēſus. qꝛ auc̄tas ꝓprie ē aſſenſus auctoricabilis cōpctēs alicui rōne officij publici. ut noͣ. glo. ⁊ Inno. inc. i. de re. ec. non alie. li. vi. plene no. in. c. cū cōſuetudinis de ꝯſue. ¶ Nō. ibi ratihabitionē. ꝙ in ꝯfirmatione fiēda ꝑ ſuꝑiorē nō eſt neceſſe ꝙ ſuꝑior dicat cōfirmamꝰ. ſed ſatis eſt ꝙ dicat̉ ratificamꝰ uel v̓ba ſimilia. nō .n. refert quid ex equipollētibꝰ fiat. ut in. c. lꝫ exquadā de teſti. Et ex h̓ tex. quē bn̄ nobis colligo ar.ꝙ qn̄ ſuperior īterponit auc̄teꝫ alicui actui. puta uēditiōi reꝝ eccleſiaſticaꝝ nō ē neceſſe ꝙ dicat auc̄tatē noſtrā īpartimur: ſꝫ ſatis eſt ꝙ appareat d̓ ꝯſenſu ſuo.nā intell igit̉ cōſenſus preſtitꝰ ẜm ſubiectā materiā. uthic ubi ratihabitio ponit̉ ꝓ cōfirmatiōe. Audio tn̄ ꝙBal. tenet oppoſitū ꝙ dꝫ dicere iſta uerba auc̄teꝫ noſtrā īpartimur ⁊c̄. ⁊ allegat dictū Inno. in. c. cū ꝯſuetudinis p̄al. ſꝫ ꝓfecto Inn. hic nō dicit ſi bn̄ pōderet̉.⁊ facit ꝙ nō ſit neceſſe. c. in uenditionibꝰ. xvij. q. iiij.⁊. c. placuit. xij. q. i¶. ¶ No. ultīo ibi ꝓ ſecuritate partium. bonū argumētū ꝙ tūc quis dicit̉ ſecurus in aliquo facto qn̄ n̄ timet aliquā iurꝭ exceptionē. ⁊ fac̄ h̓ ẜꝫdo. An. ꝙ ſiqͥs ꝓmiſit facere aliquē ſecurū in aliquare dꝫ ita ipſam rē diſponere ut nihil de iure poſſit ſibiobijci ita ꝙ poſſit ſentire leſionem:Breue eſt per alia uerbaOAl l E. potent ſic ſūmari. Iudexdebꝫ ſtudioſe agere ut promiſſa adimpleātur ¶ Nō. primo uerbum ſtudioſe. ꝙ iudex in adimplendo promiſſa uel pacta nō dꝫ eſſe cōtentus ſimplici ꝓmiſſione ut quidam dixerūt in. c. i.ſꝫ ſtudioſe ⁊ effectualiter agere ut ꝓmiſſa adimpleāt̉opere. ⁊ facit iſte tex. ad ea que dixi. sͣ. c. t. ¶ Secūdono. ibi ꝓmittunt̉. ꝙ omnis ꝓmiſſio ē neceſſario executioni mādāda. ⁊ pōdera qꝛ tex. non requirit ꝙ interuenerit ſtipulatio uel ſcriptura uel alia ſolēnitas. ⁊ſic uidet̉ ꝙ cū v̓bum ꝓmiſſio ſit multū generale nedūin pacto qd̓ eſt duoꝝ ſed in pollicitatione que ē uniꝰtm̄ debet habere locū iſte tex. nā ex ſignificato huiꝰ v̓bi ꝓmittūtur nō reqͥritur ꝙ interuenerit pactū ſꝫ ſufficit nuda ꝓmiſſio unius tm̄. ⁊ ꝓ hoc tex. ī. c. iuramētixxij. q. v. ubi dicit̉ ꝙ īter ſimplicē loquelā ⁊ iuramētūdeus nō facit differētiam .ſ. quoad obligādū ꝓmittētem uel iurātem aliqͥd. nam uterqꝫ peccat cōtraueniēdo lꝫ in quātitate reatus ſit differentia. qꝛ grauiꝰ peccat ueniēs cōtra iuramētum. ut noͣ. ī. c. fi. de iureiur.⁊ de hac materia dic ut dictū fuit ī. c. i. sͣ. e.¶ Ym pridem. as eccuiaſticūNō ualet pactūbn̄ficiū dꝫ pecunia reſignari. Primo factuꝫſub qͦ cōtinct̉ ꝓceſſus cauſe partiū tranſactio ip̄ius reprobatio paꝑalis ordinatio ⁊ interceſſio.2ª dat iudices ibi ceteꝝ. I Nō pͥmo ꝙ clericus pōt eſſeꝓcurator germani ſui clerici. de quo uide qd̓ dicā. jͣ. d̓ꝓcura. in nr̄a. ¶ 2ª noͣ ꝙ nō eſt licita pactio ut litigāsrenūciet liti ſuꝑ bn̄ficio ⁊ ꝯſequatur aliqͥd tꝑale etiaꝫſi illud recipiat noīe expēſaꝝ. nam poſſet in ſe cōtineſimoniā qꝛ ſi renūcians hꝫ ius ī bn̄ficio ur̄ renunciareiuri ſpūali ꝓ tꝑali. nec ob. ꝙ noīe expēſaꝝ dicatur recipere qꝛ hoc poſſet fingi in fraude. Itē qꝛ iuri ſpūalidꝫ qͦs libere renūciare. ut in. c. ex ꝑte. ⁊ qd̓ ibi noͣ. sͣ. d̓offi. dele. ¶ 3ª noͣ ꝙ renūcians liti uidetur renūciareomni iuri ſibi cōpetenti in illa cauſa. un̄ lꝫ v̓bum lisſtricte ſūptū referat̉ ad inſtantiā iudicialem dūtaxat.ut noͣ. in. c. ij. de ꝓcura. li. vj. tn̄ largius ſumendo cōprehēdit in ſe ius qd̓ qͥs hꝫ in cauſa ſuꝑ qͣ lis ē motaut in. c. fortius de v̓b. ſig. ⁊ in. l. litis nomine. ff. de v̓.fig. Et de p̄dictis eſt tex. apertus in l. poſtꝙͣ liti. C. d̓pac. ⁊ ad. c. dudū. ij. sͣ. d̓ elec. in fi. ubi dicit̉ ꝙ renūciauit liti ⁊ cauſe dic ꝙ fuit adiectū v̓bum cauſe ad maiorem expreſſioneꝫ. dicūt tn̄ dn̄i de rota deciẜ. ccxcvj. ꝙlitigās ſuꝑ bn̄ficio renunciās liti ⁊ cauſe non ꝑdit iusqd̓ habebat in illo bn̄ficio ſi renūciauit ī manibus illius q nō poterat renunciatione bn̄ficij recipere quodē ualde nō. ſicut .n. nō pōt clericus directe renūciareOn̄ficio niſi in manibus illius q̄ eū inuitum deſtituerepōt. ut noͣ. in. c. ꝙ in dubijs de renun. ita nec directepōt renūciando liti ⁊ cauſe. dicūt tn̄ ꝙ hec renunciatōhabꝫ uim taciti pacti ne ulterius petat ⁊ ſic ſi d̓ nouopetat bn̄ficium obſtaret ſibi exceptio. facit qd̓ in ſimilinō. Inno. in. c. qd̓ in dubijs. ⁊ in. c. ſuꝑ hoc de renū.Et ex his infero ad qōnem quotidianā. nunqͥd prelatus litigās ſuper iuribꝰ eccl̓ie poſſit liti ⁊ cauſe cedere.Ex p̄dictis concluderē ꝙ ſi cauſa ē talis in qua p̄latꝰnō habet liberā diſpoſitionē ut qꝛ agit̉ de re quēſitaeccleſie non poterit p̄latus liti cedere ſicut nec directepoſſet reꝫ in iudicio deductā alienare. ſecus auteꝫ ſiageretur de re in qua prelatus haberet liberā diſpoſitionē. ¶ 4º no cautum eſſe ꝙ poſt ſignatū ius exigātur inſtrumenta facientia ad illā cauſā cū ſint inutiliapenes reſignantē ⁊ ī futurū poſſent eſſe dānoſa alteri parti. ¶ Ultimo nota ꝙ iudex nō dꝫ cōpellere partes ad compoſitionē etiā ſi fit papa. naꝫ ut hic uidespapa fecit hanc compoſitionē ⁊ tn̄ monachis nolentibus obſeruare papa nō mādauit ut ſcruarent ſꝫ ut ꝓcederetur ſuꝑ lite ordine iudiciario. poſſet tn̄ papaex plenitudine poteſtatis compellere ad concordiam⁊ ad ꝯpoſitionem dūmodo res ſuper qua litigat̉ ſit īlibera diſpoſitione pape. ſic limito notabile dictumInno. in. c. cum inter. R. de ele. ubi ſingulariter dixit papam ex plenitudine ptātis cōpellere partes adcompoſitiōem. ꝓ hoc facit. ix. q. iij. c. per pͥncipalemꝓ limitatione v̓o mea facit ratio ut ſicut papa directenō pōt diſponere ī preiudicium ꝑtiū ita nec īdirecte.pone exēplū. In ꝯcilio cōſtātienſi fuit ſtatutū ut nullus p̄latus ꝯpelleret̉ iuitus ꝑmutare. certe crederem.