ꝯueniri corā abbate cū habeat iuriſditionē. pōt etiamꝯueniri corā ep̄o. nec poterat dicere uolo priꝰ ꝯueniricorā abbate qꝛ ep̄s ꝯcurrit ī iuriſditōe exquo nō agit̉ad correctionē. ⁊ idē dicit in alijs p̄latis inferioribꝰ habētibꝰ iuriſditioneꝫ reſpectu ſubditoꝝ ſuoꝝ. Pro hacopi. facit. l. fi. C. de iuriſ. om. iudi. uult ergo ī ſummaInno. ex oībꝰ predictis ꝙ ſi agit̉ ꝯͣ monachū ad correctionē ẜm regulā pͥmo loco correctio ſpectat ad abbatē. ſꝫ ſi accuſat̉ monachꝰ criminal̓r dꝫ accuſari corāep̄o. Si uero cā ē pecuniaria l̓ al̓s ciuil̓ ⁊ ſpectat prīcipal̓r ad monaſteriū nō cognoſcit abbas. ſed ſi ſpectatad aliud monaſteriū ſubiectū abbati tunc uterqꝫ ē iudex abbas .ſ. ⁊ ep̄s ⁊ dat̉ optio actori corā quo iſtoꝝuelit monachū ꝯuenire. ego uero ī aliquibꝰ limitaui⁊ diſcrepaui ab opi. Inno. ⁊ idē Io. de lig. un̄ uideqd̓ dixi ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ. sͣ. e. cuꝫ ſuis remiſſionibus.¶ Cōtra tex. opp. uidet̉ enī ꝙ archiep̄s n̄ poſſit ſe īpedire de religioſis qͥ ſūt ī dioceſi ſui ſuffraganei necde clericis ſingularibꝰ. ut ī. c. paſtoral̓. jͣ. eo. So. dic ꝙiſte tex. pōt in h̓ ītelligi duplicit̓. pͥmo ꝙ iſti religioſierāt in dioceſi archiepi ⁊ tūc ceſſat ꝯͣriū qꝛ archiep̄s ēep̄s in ſua dioceſi. ⁊ tūc expone tex. ſi p̄lati eoꝝ .ſ. regulares ut abbates pͥores ⁊ ſil̓es. nā ſi iſti ſūt negligētes poſt monitionē archiep̄s tanꝙͣ ordinariꝰ ī ſua dioceſi ſuccedit in ſua iuriſditōe. Si v̓o tex. ītelligit̉ d̓ religioſis exiſtētibꝰ ī ꝓuīcia archicp̄i exͣ dioceſiꝫ ꝓpriaꝫ⁊ tūc v̓bū p̄lati dꝫ intelligi ⁊ exponi pro abbatibus ⁊cp̄is ſiml̓. qꝛ ſi abbas ē negligēs ſuccedit ep̄s n̄ archiep̄s. un̄ dꝫ archiep̄s priꝰ monere abbatē ⁊ ſi ē negligēs dꝫ admonere ep̄m loci ⁊ ſi ep̄s ē negligēs ipſe archiep̄s poterit cohercere ẜm Hoſti. ⁊ bn̄ niſi criminacēt notoria. nā ī notorijs archiep̄s iuriſditionē pōtexercere ī ſubditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. ut in. c. romana. §. notoria d̓ cēſi. li. vj. Ego tn̄ ī regularibꝰ ẜuarēut priꝰ fieret monitio ipſis prelatꝭ regularibus ut corrigāt ꝑ iſtū tex. q̄ hoc uidet̉ uelle aꝑte. nā h̓ p̄ſupponebat̉ ꝙ iſti diſcurrebāt ꝑ curias prīcipū qd̓ nō poterateſſe nō notoriū. arg. in. c. quāto de trāſla. prela.D reprimenda.Ab unoep̄o excōicatus ab alijs ē uitādus ⁊ archiep̄s perquerelā aditꝰ nō abſoluet niſi primo remitat. Et duo facit. primo premittit generale exordiumex quo poſtea īfert̉ ſpeciale mādatū. ibi ideoqꝫ. ¶ Nōprimo ꝙ per appoſitioneꝫ pene quis ꝯprimit̉ a malicia ſua. pena ergo īdirecte dirigit hominē ad uirtutē.⁊ uide tex. no. xxiij. q. vj. §. ex his. nā timore pene qͦsdeſiſtit a malo ⁊ aſſumit poſtmodū bonū ī ꝯſuetudine ⁊ humani moris ē ꝯſucta diligere. ¶ Nō ẜo ꝙ excōicatus ī una dioceſi ē excōicatꝰ ī qualibet ꝑte orbis.excōicatio enī afficit ꝑſonā ⁊ eā ſequit̉ quocūqꝫ ſe v̓titſicut lepra leproſū .i. q. i. cito turpe. ⁊. iiij. q. v. quiſqͥs⁊ in. c. i. ⁊. c. ij. de tre. ⁊ pa. ⁊ idē ē in oī ſnīa corꝑisafflictiua ſeu corꝑis parificatiua. ad h̓ qd̓ noͣ. Inno.ī. c. cām qui fi. ſint legit. ¶ Tertio nō ꝙ archiep̄s nōdꝫ idiſtincte abſoluere ſub̓ditū excōicatu a ſuffragāeoſuo. dꝫ enī archiep̄s primo eū remittere abſoluēdumad cxcōicatorem ſuū ut h̓ niſi periculū eſſet in morauel excōicatio eēt euidēter iniuſta uel nulla. ut ī. c. ſollicitudinē ī fi. jͣ. de appel. In h̓ tn̄ inſtat Hoſti. h̓ ſꝫ dicit Io. an. materiā iſtius remiſſiōis ſe credere hodieexpedita per. c. uenerabilibꝰ d̓ ſen. ex. li. vj. Ego hūcarticulum examinaui plene in. c. ab excōicato de reſcrip. ⁊ dic ut ibi. ¶ Item noͣ ꝙ excōicatus abſoluiturpreſtita prius iuratoria cautiōe ⁊ ſic uidet̉ ꝙ nō tenetur preſtare fideiuſſores. qd̓ dicit Uin. uerū dūmodotalis ſit ꝑſona ꝙ de ipſius iuramēco ſit ꝯfidendū al̓sdꝫ exigi idonea cautio. arg. in. c. lr̄as de preſūp. qd̓uerbū nō ſꝫ limita pͥmū dictū ⁊ tex. ꝓut habes bonāglo. ī. c. qua frōte de app. ⁊ ibi tetigi ꝑ tex. ⁊ doct. ī. c.ex ꝑte el. i. de uerbo. ſigni. ¶ Ite nō ꝙ iudex pōt recipere cautionē ad utilitatē ꝑtis. ⁊ ſic bn̄ facit iſte tex.ꝙ iudex pt̄ ſtipulari ꝓ priuato. d̓ qͦ uide qd̓ dixi poſtInno. in. c. dudū de ꝯuer. ꝯiug. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ſi abſolutus non uult ſatiſfacere ẜm ꝙ iurauit in abſolution non reincidit ipſo facto in excōicationē ſed dꝫ denouo excōicari. fallit in caſibꝰ qͥ habētur in. c. eos qͥ d̓ſē. ex. li. vj. ¶ In. gl. ij. nō glo. ⁊ plures alias penasponit Hoſti. in ſūma de penis. §. quot ſūt ſpecies. ⁊uide aliqͥd ꝑ Inno. ī. c. qͣlit̓ ⁊ qn̄ de accu. ubi eq̄paratpenas iuris ciuilis ad penas iuris cāonici. ¶ In glo.in uer. nō ſuſpēdant̉ ī fi. nō plura ex glo. ⁊ pͥmo qͣreexcōicatio nō ſuſpēdit̉ ꝑ appellatione. hoc enī ꝯtīgitex eo qꝛ ſecū trahit executionē ẜꝫ gl. hoc dictū nō eſtueꝝ. nā ſnīa lata in cā furti trahit ſecū executionē qꝛ īꝯtinēti īfamat ꝯdēnatū. l. nō pōt. ff. de his qͦ noͣ. īfa.⁊ tn̄ ꝑ appellationē ſuſpenditur effectꝰ ſnīe. ut. l. furti.ff. eo. Item oīs ſnīa abſolutoria trahit ſecū executionem ⁊ tn̄ ſuſpēditur ꝑ appellationē. nā appellatio fac̄ut n̄ uideat̉ ꝓnūciatū adco ꝙ leges dicūt ꝙͣ ꝑ appellatiōꝫ extīguit̉ ſnīa. l. j. ī fi. ff. ad turpil. ⁊. l. ij. ff. d̓ pe.ſed canones cōiter dicūt ꝙ ſuſpēdit̉. ut in. c. ueniētesde iureiu. ⁊ ī. c. paſtoralis ī. §. preterea ⁊ ī. c. fi. d̓ offi.deleg. Ideo de hac materia dic ut pleniˢ dixi poſt gl.⁊ doct. in. c. paſtoral̓ de appel̓. ¶ Scd̓o noͣ ex glo. ꝙſnīa excōicationis nō trāſit in re iudi. quoad affectūirretractabilem poteſt retractari etiā poſt mille ānos.⁊ idē eſt in qualibet ſnīa cenſure. ut in ſuſpēſione ⁊ īterdicto. ꝓ hoc. c. fi. de peni. quinīmo ſi excōicatus exdiuturno tꝑe efficeret̉ deterior d̓beret iudex ex officioillā ſentētiā relaxare. ut nō Io. an. poſt beatū Tho.in. c. i. de ſen. ex. li. vj. dixi ī. c. ab excōicato de reſcpͥ.⁊ rō eſt qꝛ iſte ſnīe cenſure diriguntur in aīam ꝓpterpeccatū ⁊ ſeparationem a gratia dei. ſed non pōt qͥsinuitus ſeparari ꝑpetuo a gr̄a dei qꝛ ocus nūꝙͣ claudit gremiū redeūti. un̄ in qͣcūqꝫ hora īgenuerit peccator ⁊c̄. ut habet̉. l. di. ponderet. Ideo eo ipſo ꝙ peccatorē penituit reconciliatur deo. de peni. di. i. dixi iōꝑ ꝯſequens dꝫ recōciliari ꝑ eccl̓aꝫ qͣ nō dꝫ claudē gremiū redeunti. ut ī. c. ſuꝑ eo de here. li. vi. ⁊ ī cpl̓a int̓claras. C. d̓ ſū. trini. ſꝫ quoad alios effectus dic ꝙ iſtaſnīa trāſiuerit ī rē iudicatā quēadmodū ⁊ alie ſnīe. dꝫenī appellari īfra. x. dies al̓s poſt d̓cēdiū n̄ audit̉ excōmunicatꝰ appellando ut uoluit ſingularit̓̉ iſta gl. quācōiter ſequūt̉ doct. ⁊ eſt ſēper mēti tenēda. Audict̉ ergo excōicatus poſt decēdiū nō ꝑ uiā appellatiōis ſedꝑ uiam q̄ͣrele. Exqͦ īfert̉ ꝙ infra. x. dies nō pōt q̄rulare apud eū iudicē q nō pōt adtri niſi ꝑ appellationeꝫ⁊ iō ſi ep̄s tulit ſnīaꝫ ad petitionē alteriꝰ ſubditi nonpōt excōicatus poſt decendiū q̄rulare apud archiep̄qꝛ archiep̄s non ē iudex ī ſubditos ep̄i regularit̉ niſiꝑ appellationē. ut ī. c. paſtoral̓ jͣ. eo. ⁊ in. c. uenerabilibus in prin. de ſen. ex. li. vj. Iteꝫ ſequitur ꝙ ſuꝑ eoſuper quo fuit excōicatus nō audiet̉ poſt d̓cēdiū. tranſit enī quo ad illū effectū in rē iudicatā. un̄ ſiquis fuitexcōicatus pro ꝯtumacia nō audiet̉ poſt d̓cendiū uolens ſe defendere ſuꝑ ꝯtumacia ſeu ſuꝑ expenſis quedebent̉ rōne ꝯtumacie. uidet̉ enī acqͥcuiſſe ſnīe n̄ appellādo. ad hoc .n. allego ſingulare dictū Io. an. ind. c. uenerabilibꝰ ī glo. querimonia. ꝓbat̉ rōne. naꝫut dixi ſpāle ē in excōicatione ut n̄ trāſeat in rē iudicatā qꝛ ſnīe natura ē retractabilis rōe p̄dicta. ergo quoad alios effectus ubi ceſſat illa rō ſortit̉ naturas aliarū ſnīaꝝ. ar. l. precipimꝰ in fi. C. de appel. Itē etiamſequitur ꝙ quemadmodū in alijs ſentētijs n̄ licet tertio appellare. ut in. c. ſua de appel. ita nec in ſnīa excōicationis. ⁊ idem dicenduꝫ in alijs ſententijs que n̄tranſeunt in rem iudicataꝫ. ad hoc glo. no. in. c. fratnitatis de frigi. in v̓. fornicarios in fi. Quid ergo operatur appellatio ī ſnīa cenſure exquo nō ſuſpedit uinculū ſnīe. dic ꝙ oꝑat̉ effectuꝫ deuolutiuū qꝛ deuoluitcaꝫ ad ſupcriorē ad que al̓s citra app̄ellationem nonpoterat