ẜm. nam gl. in principio dixit duo. Primo ꝙͣ licꝫ delegatus pape poſſꝫ in totum alteri cām ſubdelegare nōtamen pōt dare ptātem ſubdelegato ſubdelegandi.qꝛ lꝫ ip̄e potuiſſꝫ ſubdelegare hoc tn̄ nō hꝫ ex ꝯmiſſion ſed a lege ut. jͣ. c. paſtoralis. qͣſi uelit dicere ꝙ iſtafacultas fuit tributa ꝑſone ip̄ius delegati. nō āt trāſitacceſſorie ui delegationis. ⁊ nō hoc dictuꝫ per hoc .n.poſſꝫ limitari gl. nō in. c. is cui. jͣ. eo. ti. li. vi. que dicitꝙ delegatus inferioris poteſt ſubdelegare ſi h̓ fuit ſibiindultum a delegante poteſt enim intelligi quādo delegatus erat ordinarius ſecus ſi dclegatus. ⁊ rō diuerſitatis ē qꝛ delegatus nō hꝫ iuriſditionem ultra ſibi cōmiſſa ſꝫ ordinarius hꝫ ptatem uniuerſalem. un̄ v̓tutehuius iuriſditōis pōt dare poteſtatem ſubdelegandi.¶ In ea. gl. ibi cum teneat̉ exequi mādatum ad h̓ ꝯͣrium gl. nō rn̄det ſed dic ꝙ delegatꝰ principis nō dr̄tranſgredi mādatum ſuperioris. cū lex ſibi concedatut poſſit ſubdelegare. ceſſat .n. peccatum exquo eſt legis permiſſio. xxiij. q. iiij. qui peccat. ⁊ ī. l. graccus. C.de adul̓. ¶ In ea. gl. ibi ſꝫ nūquid delegatus. h̓ ꝑticula gl. uſqꝫ ad fi. ē hodie expedita in. c. ſi delegatus. jͣ.e. li. vi. ubi deciditur ꝙ pōt delegando reſeruare ſibiexecutōem ⁊ v̓tute huius reſeruatōis dꝫ ad eū appellari a ſubdelegato. nec ob. dictū gl. ꝙ executor nō hꝫiuriſditioneꝫ qꝛ illud ꝓcedit qn̄ alicui ꝯmittitur nudaexecutio ſꝫ ip̄e iudex qui hꝫ exequi bn̄ hꝫ iuriſditioneꝫin cxecutionis actu ut ꝓbatur in. c. querenti. j. e. ⁊ inla diuo pio in. §. ſi ſuꝑ rebus. ff. d̓ re iudi. ¶ In gl.in v̓. ad eum. Aduerte quia iſta glo. adducit duas leges que non ſolum uidentur contrariari huic lr̄e ſedet ſibiipſis adinuicem. naꝫ. l. i. C. qui pro ſua iuriſdi.ſimpliciter dicit ꝙ ſi delegatus ſubdelegat appellādūeſt ad ipſum delegatum ſubdelegantem ⁊ non ad primum delegantem. ⁊. l. i. in. §. i. ff. quis ⁊ a quo. uidetur innuere totum oppoſitum. ſimpliciter enim dicitquod ſi appellatur a ſubdelegato delegati nō appellatur ad ipſum ſubdelegantem. ſed ad primum Gl.iſta dat duas ſolutiones. Prima ut ille. ll. reducant̉ad diſtinctionem huius. §. ⁊ eſt bona reſponſio. naꝫper hanc reductionem etiam ipſe leges reducuntur īter ſe ad concordiam ut prima lex procedat quandodelegatus commiſit non in totum. ſed quia ille. ll.non diſtinguunt an in totum uel in parte fuerit factacommiſſio. ideo glo. nō confiſa de hac ſolutione dicitalternatiue tamen ꝙ aliud ſecundum. ll. Sꝫ ꝑ hancreſponſionem non reducūtur ille. ll. ad concordiaminter ſe ⁊ legiſte uario modo dicunt. Bar. inter ceteraibi dicit ꝙ prima. l. loquitur in delegato principis. ſecunda in delegato inferioris. ut ſic magis deferatur pmo ꝙͣ ẜo. Sed ꝯͣ hoc dictum ē tex. h̓ loquitur enim īdelegato principis. ⁊ ideo tene primā ſolutionem. qꝛꝓmptum eſt iura iuribus concordare nec de facili debemus inducere diuerſitatem inter leges ⁊ canonesſed unum dꝫ iuuari ⁊ ſuppleri per aliud. x. diſ. ſi ī adiutorium facit tex. sͣ. e. in prin. nam ⁊ ratio neceſſarioconcludens militat pro deciſione huius tex. naꝫ ſi cōmiſit in totum non remanſit apud cum iuriſditio cūiuriſditio delegata non ſit radicata in ꝑſona delegatiſꝫ oelegantis ut ī. c. ſane. sͣ. e. un̄ cū deſijt eē iudex n̄dꝫ ad eū appellari. ſecus ſi ꝯmiſit nō in totū. qꝛ tunciuriſditio remanſit penes eum. ⁊ ꝓ ꝑte eſt deriuatain ꝑſonam delegati. ¶ In glo. in v. ſi cā ibi alij dicūt⁊ hāc opi. tꝫ Ho. ut tunc .ſ. ſit appellādum ad delegatuꝫ qn̄ ſibi fuit ꝯmiſſa cā appellatione remota ⁊ ipſeſubdelegauit nō in totum ut tunc nō poſſit appellariad papam uirtute clauſule. ⁊ uidetur prima fronte ꝓbabilis opi. ſed contrariam opi. quam ponit hic glo.tenent Io. an. ⁊ communiter doc. ſe. ut nō obſtanteꝙ illa cauſa ſit ſibi ſimpliciter commiſſa nihilominꝰſit ad eū appellandū. hoc uidetur ꝓbari in. c. ſi. delegatus. jͣ. e. li. vi. ubi nihil dicitur de iſta clauſula ⁊ pōitur diſtinctio de qua hic. ad ideꝫ. c. cū. te. sͣ. eo. ⁊ tenēdo hanc lec. que ē cōmunis habes caſū ī quo nō pōtappellari ad papaꝫ omiſſo medio. ⁊ ratio huius deciſionis eſt qꝛ delegatus in hac cauſa repn̄tat ꝑſonampape. un̄ cū appellans habeat iudiciū pape paratuꝫin ꝑſonam delegati fruſtra appellat ad ip̄m papā. qꝛaut appellat ad cū ut alteri ſubdeleget ⁊ ī uanū laborat cū habeat hic delegatū. aut ut papa eidē cōmittat⁊ tūc magis fruſtra cū ex prima commiſſione hoc poſſit. Et ex his infero ꝙ a ſubdelegato delegati alteriꝰꝙͣ pape pōt appellari ad papaꝫ omiſſo medio qꝛ ceſſat ratio p̄dicta cū nō habeat hic iudiciū pape. ⁊ ꝓ h̓ſcd̓o ītellectu facit iſte tex. in v̓. ut parcatur laboribus⁊ expēſis ⁊c̄. un̄ non fūdat ſe ſuꝑ uirtute clauſule ſꝫ ſr̄laboribus partium ⁊ expēſis.Quem uero.Continuat̉ potiꝰ ad. §.ueꝝ ꝙͣ ad. §. precedētē.nā ibi fuit dictum ꝙ ad hoc ut nō poſſit recuſari ſubdelegatus ſeu auditor deputādus eſt cum partiuꝫ cōſenſu. Sed ne crederet aliquis ꝙ de neceſſitate eſſetrequirēdus partium ꝯſenſus. ſubiecit hic papa iſtum§. ⁊ h̓ dicit in ſūma. Auditor datus ſine partium conſenſu recuſari poteſt ut ſuſpectus non tamen ſine cā.¶ Nō primo ꝙ nō ſolum delegatus pape ſine cauſalegitima recuſari non poteſt. ut ī. c. ſuſpitionis. jͣ. co.ſed etiā ſubdelegatus delegati papę. qd̓ clarius ꝓbatur. jͣ. eo. in. §. eius ergo idem ꝓcedit nō ſolum cumcōmittitur articulus iuriſditionalis ſed etiam ſi committit̉ nudum miniſterium ⁊ in hoc nō unam differētiam inter ius canonicum ⁊ ciuile. nam de iure ciuilirecuſat̉ delegatus etiam pͥncipis licꝫ nō ꝓbetur recuſationis cauſa. ſed ſatis eſt ut recuſatio nō appareatcalumnioſa iuxta ea que habent̉ ⁊ notant̉ in .l. apertiſſimi. ⁊. l. cum ſpecialis. C. de iudi. ſecus autem eſtde iure canonico qꝛ ſemper exigitur ut ꝓbet̉ legitimarecuſationis cauſa ut h̓. ⁊ in. d. §. eius. ⁊ ī. d. c. ſuſpitionis cum fi. Item noͣ hic tex. apertū ꝙ ſupͣ pluriesfuit collectum ꝙ etiam ſimplex auditor poteſt recuſari ut ſuſpectus. Ioram quo v̓o debeat ꝓponi ⁊ ꝓbari illa recuſatio ꝯͣ auditorem ſeu ſubdelegatū dic̄ Hoſti. ꝙ ꝓponēda eſt corā auditore ſeu ſubdelegato ⁊ ꝓbāda corā delegato ſubdelegāte. ⁊ iſte eſt caſus ī quorecuſatio nō ꝓbatur corā arbitris ſed coraꝫ ipſo delegante. Idem eſt ſi recuſatur delegatus ordinarij ueluicarius epiſcopi ut ꝓbatio ſuſpitiōis debeat fieri coram ipſo ordinario ⁊ epiſcopo. ⁊ iſta ꝓbant̉ in. c. ſi ꝯͣunū. jͣ. e. li. vj. Sed dubiū ē qd ſi delegatꝰ ſubdclegauit ī totum ⁊ ille ſubdelegatus recuſat̉. nūqͥd ꝓbabit̉coram delegato. dubiū facit qꝛ exquo ſubdelegauit intotū nō remāſit apud eum iuriſditio ⁊ ſic uidet̉ ꝙ debeant aſſumi arbitri. ut. d. c. ſuſpitionis. Inn. ſentitoppoſitū qꝛ exquo delegatus nō incepit exercere iuriditionē nō uidet̉ efficaciter in eū iuriſditio trāſmiſſa.unde cum adhuc re integra poſſit reuocari per d̓legatum. ut in. c. ꝙͣuis. jͣ. e. li. vj. merito dicūt ꝙ debet ꝓbari corā iſto delegato. ⁊ ꝓ hoc fac̄ qꝛ remoto ſubdelegato iuriſditio redit ad ipſū delegatū. ergo ad cumſpectat cognitio ar. d. c. ſi contra unū. Sed quero ꝙiſte tex. ſolū loquitur in deputatione auditoris. Quidſi deputat̉ ſubdelegatus ad actū iuriſditionalē nūqͥdpoſſit ſubdelegari ſine ꝯſenſu partiū: dic ꝙ ſic eadeꝫratione ꝓ hͦ facit qd̓ noͣ. in. c. ſiqͥs ꝯtra clericū de foro cōpe. nam cum delegatus habeat a lege ut poſſitſubelegare non tenetur in exercendo ius ſuum habere conſenſum partium. qꝛ nemini facit iniuriaꝫ quutit̉ iure ſuo ut in. c. cum eccl̓ia de elec. ⁊ ꝓ hoc quodnō. jͣ. in. §. ſeq. ¶ In gl. ī v̓bo ſi nō poſſūt. ⁊ idem̄ dico ī ordinario uolēte delegare per. l. unicā. C. qͥ ꝓ ſualuriʳ. ⁊ ꝑ. c. ut litigantes de of. or. li. vj.Si unꝰ ex duobꝰ delegatꝭ pͥncipisSl Hero. . dlauiuia appelatōe reora ſub