tem. §. ſi ſtichū: f. de v̓. ob. ⁊. c. ītelleximus de iudi.Elatum. iuriduō. uci ſic. MorPer lit. ꝯt. ꝑpetuaturte delegātis nō expirat iuriſditio delegaticorā quo lis crat ꝯteſtata ⁊ nō diuiditur.¶ Nō. primo ꝙ ſicut mādatum exͣiudiciale expirat reītegra ꝑ mortē mādatoris ut ī. l. mādatū. C. mā. ⁊ in§. recte. inſti. e. ⁊ nō. in. cle. ij. ī fi. de ꝓcu. ita finit̉ mādatum iuriſditionale re ītegra. differūt tn̄ in alio .ſ. reſpectu ꝑpetuationis qꝛ prīo caſu negociū dicit̉ eſſe integꝝ an̄ lit. ꝯte. ut noͣ. ī. d. cle. ij. de ꝓcu. gr̄a v̓o cōceſſa nō expirat lꝫ moriat̉ ꝯcedens re ītegra ut ī. c. ſicuide p̄ben. li. vi. ⁊ ad ualiditateꝫ ⁊ efficaciam priuilegijſufficit ꝙ ꝑueniat ad noticiam priuilegiati ut ī. c. i. deꝯceſ. p̄ben. li. vi. ⁊ in. l. abn̄ti. ff. de dona. Item iuriſditio ordinaria radicat̉ ī ꝑſonā illius cui ꝯcedit̉. undeīmediate ꝑ ꝯceſſionē inhēt oſſibus iſtiꝰ ⁊ ideo ꝑ mortem ꝯcedētis nō expirat. ſꝫ id qd̓ noſtrū eſt ſine factonr̄o a nobis euelli nō pōt ut ī. l. id qd̓ nr̄m. ff. de re.iurꝭ. qūo v̓o cognoſcat̉ ꝙ ſit facta iuriſditō ſiuc ꝯmiſſio ordinaria an v̓o delegata. dic ꝙ ſi princeps ul̓ lexſeu ꝯſuetudo tribuit ſimpliciter iuriſditōeꝫ ſuꝑ unā ꝓuinciā ſēu ſuꝑ unā ciuitatē uel caſtrū ſeu ꝯcedit iuriſditionē ſimplicit̓ ſuꝑ uniuerſitate cāꝝ vr̄ ꝯcedere ordinariā niſi exprimat v̓bū delegamus uel facias auct̉enr̄a ⁊c̄. nā tūc facit eū delegatū. ad hoc uid̓ bo. tex. cūgl. in. c. i. d̓ cle. egro. li. vj. ⁊ ī. c. cū aliquibꝰ de r̄p. e. li.hanc ꝯcluſionē firmat Ho. sͣ. eo. qm̄ ⁊ Bar. in. d. l. ⁊qꝛ uide Inn. ī. c. cū ab eccl̓iaꝝ de offi. ordi. ⁊ ſcias ꝙnō quilibꝫ pōt dare ordinariā ſꝫ ſolū princeps uel lexuel ꝯſuetudo uel uniuerſitas dū eligit rectorē. ut noͣ.ī iuribꝰ p̄al. aut querit̉ d̓ iuriſditōe delegata ⁊ de ꝑpetuatione ip̄ius reꝑiunt̉ multe opi. ut p̄dixi īter quasē opi. Ho. i. d. c. lꝫ qui multū ī hoc laxauit habenasdicēdo qualitercūqꝫ delegatꝰ īcipit uti iuriſditione an̄mortē delegātis ꝑpetuata ē iuriſditio. mouet̉ ꝑ illudc. lꝫ unde ſi eligit ſibi noͣriū uel nūciū ſit ꝑpetuatio ẜmeū uid̓ ēt gl. ī. c. ſi a ſubdelegato. jͣ. e. li. vi. q̄ tenuit ꝙſi delegatꝰ ſubdelegat an̄ mortē primi delegātis ꝑpetuat̉ eius iuriſditio ⁊ ſubdelegādo uſus ē iuriſditionemihi plꝫ illa opi. ut neceſſario requirat̉ citatio ꝑ tex.jͣ. c. ꝓx. ⁊ ꝑ. c. fi. de offi. leg. cui īpoſſibile ē rn̄dere niſi impropriet̉ lr̄a facit. c. ꝓpoſuiſti de fo. ꝯpe. ⁊. l. ſiqͥspoſtea. ff. de iud. ꝓbat̉ rōe. nam in hac ꝑpetuationerequirit̉ ꝙ delegatus ceperit uti iuriſditione. un̄ cū ꝑpetuatio iſta fiat reſpectu ꝑtium. oꝫ ꝙ īterueīat aliqͥsactus cū ꝑte. Sꝫ citatio ē principiū ⁊ fundamentū iuriſditionis inſti. de pena teme. litig. §. fi. ⁊. c. ꝯtingitde ꝓba. ergo neceſſario requirit̉ ꝙ precedat citatio.Itē ẜo multa iura ſpecifice requirūt citationē. ut. jͣ. c.ꝓx. ⁊. c. fi. p̄al. de offi. le. ergo alia iura que dicūt gn̄aliter ꝙ iudex īccꝑit uti. debent ītelligi ⁊ ſuppleri per citationis actū. ¶ Itē ⁊ 3ª. c. ꝓx. requirit ꝙ negociumdꝫ eē ceptū an̄ mortē delegātis. ſꝫ nō pōt dici ceptumniſi ſit deuētū ad aliquē actū qui ſit de ſubālibꝰ negocij. ut ꝓbat̉ in. c. ī cāis cū ibi no. de elec. ⁊ ī cle. fi. de ꝓcu. ergo ēt neceſſario requirit̉ citatio. qꝛ ut dixi ipſa ēprimꝰ ⁊ ſubſtātificꝰ actꝰ ordīs iudiciarij. ⁊ hāc opi. tenꝫCal. ī. d. c. lꝫ. ⁊ Archi. ij. q. vij. c. nō ita. ſi queris derōe qꝛ̄ delegata iuriſditio extīguit̉ morte ꝯcedētꝭ re ītegra. rn̄de ꝑ actū ſubdelegatōiſ n̄ trāſfert̉ efficacit̉ iuriſditio ī delegatū. hīc ē ꝙ re ītegra ille qͥ ſubdelegauit ītotū pōt ꝯmiſſionē reuocar̄. ut ī. c. ꝙͣuis. e. t. li. vi. un̄cū iuriſditio re ītegra ſit effectual̓r penes delegātē ⁊ ꝑmortē ip̄iꝰ extīguat̉ iuriſditio ſua ꝑ ꝯn̄s extīguit̉ ptāsd̓legata. qꝛ extīcto iur̄ auctoris extīguit̉ ius ſucceſſorisar. ī. l. lex uectigali. ff. d̓ pig. Sꝫ ꝑ exercitiū iuriſditōisan̄ mortē delegātis iuriſditio radicat̉ ī ꝑſonā d̓legatiita ꝙ efficacit̉ trāſiuit ī eū. iō morte ip̄iꝰ n̄ extīguit̉ iuriſditio. Sꝫ circa p̄dicta dubitat̉ qͥd ī iuriſditōe d̓legata ad uniuerſitate cāꝝ nūquid iuriſditō expiret morteꝯcedētis n̄ r̄colo d̓ pn̄ti uidiſſe ſꝫ credo ꝙͣ expiret. adduco tex ꝑ locū a ſpāli ī. c. ne aliqui d̓ hr̄. li. vi. ubi dr̄ꝙ officium inquiſitoruꝫ heretice prauitatis non expirat re integra per mortem conſtituentis fauore fidei. ergo ceſſante fauore fidei expiraret talis iuriſditio. ⁊ tamen inquiſitores in certa prouincia hn̄t ſubdelegatū ad uniuerſitatē cāꝝ: ut noͣ. Inno. ī. c. per h̓eo. ti. li. vj. Et ꝙͣꝙͣ iuriſditio d̓elegata ad uniuerſitatem cauſarū in multis equiparet̉ iuriſditioni ordinarie iuxta noͣ. per glo. ⁊ Bar. in. l. ſi uni. ff. de re iudi.tn̄ in oībus nō ꝯueniūt maxīe ubi ſubeſt diuerſa rō.nā rō extinguēdi iuriſditionē delegatā quoad particularem cām militat ī iuriſditione delegata ad uniuerſitatem cārum: qꝛ iuriſditio remanet penes delegantē⁊ noīe ꝓprio iſte nihil habet: ut in. c. ſane. sͣ. eo. ⁊ inl. i. ff. de offi. eius cui mā. ē iuriſ. Hīc ē ꝙ de foraneouicario appellatur ad ep̄m. qꝛ ille habet delegataꝫ licet ad uniuerſitateꝫ cārum. ſecus in uicario gnaͣli ep̄iqui ē ordinarius ⁊ facit idem ꝯſiſtorium cum ep̄o: utnō. ī cle. ⁊ ſi principalis de r̄p. ⁊ ī. c. romana d̓ ap. li.vj. ⁊ in. c. ij. de ꝯſue. eo. li. vj. Item limito noͣ. oīa p̄dicta ꝙ expirat mandatum per morteꝫ mandatorisqn̄ per dationē mādati datur noua poteſtaſ ad actūita ꝙ in exercitio actus mandatarius gerit uicem mādatoris. ſecus aūt ī precepto qd̓ ſit al̓ hn̄ti poteſtateꝫ.nā cū nō datur noua poteſtas ſed potius excitet̉ antiqua: ut in. c. licet. ⁊ in. c. pe. de offi. ordi. ceſſat rō. sͣ.dicta extinguēdi mādatū: un̄ recipiēs p̄ceptū teneturillud adīplere nō ob. morte precipiētis. de hoc ē tex.i icta glo. in auc̄. ut nulli iudicum. §. ⁊ h̓ v̓o iubemꝰ.ſentit Hoſti. ī. c. qm̄ abbas. sͣ. e. ⁊ tenet Bar. ī. d. l. ⁊qꝛ. ⁊ ꝑ hoc dixi ſi iudex mādauit nuncio ut mitteretaliquem in poſſeſſionem licet iudex moriatur re integra. tenetur nihilominus nūcius exequi mandatumqd̓ nō. Ex quo infertur ꝙ ēt ſi preceptum fiat al̓s hn̄ti poteſtatem ſiue iuſſum precipientis nihilominꝰ exquo nō ſit noua delegatio tucetur recipiens preceptūexequi ꝓ hoc allego bo. tex. in. c. eā te. d̓ r̄p. uide perſpe. qui firmauit hanc opi. ti. i. §. reſtat. v̓. item mortuo mādatore ubi plus dicit ꝙ ſi mādatur aliquibꝰ.ut eligant cum ꝯſilio ſempronij licet moriatur precipiens tenētur nihilominus iſti mandatarij in electiōisactu requirere ꝯſilium ſempronij. ⁊ ꝑ hoc hēs d̓claratum ⁊ multipliciter limitatū ītellectū huius. c.Ratum.Si d̓legatus citauit an̄mortem d̓legantis pcipetuata ē iuriſditio. hoc pͥª. Et appellatōirenūciat qui coraꝫ iudice a quo appellauitlitem ꝓſequitur hoc 2ª. Cōis diuiſio ẜa ibi nos. ⁊ quelibet ꝑs ſubdiuidit̉ ī duas ut pꝫ ex tex. ¶ Noͣ. pͥº tex.expreſſū ꝙ ad perpetuādā iuriſditionem delegataman̄ morte d̓legantis nō requiritur neceſſario lit. ꝯte.⁊ iſtud. c. corrigit precedens ẜm Tan. ⁊ Goſ. uel dicmelius ꝙ potius īterpretatur ut ſic per iſtuꝫ tex. ſuppleatur ad. c. precedens maxime. naꝫ ſi ille tex. ex toto eſſet correctus nō fuiſſet poſitus in iſta ꝯpilationeut. sͣ. in pemio huius ꝯpilationis. ⁊ ex h̓ dic ꝙ ſi ineo. uolumine ſtatutoꝝ reꝑiunt̉ duo ſtatuta fere ꝯͣriadꝫ euitari correctio ꝙͣtū pōt ⁊ reduci ad ꝯcordiā perſubauditionē ꝓ h̓ tex. ī. l. ſciēdū. ff. qui ſatiſd. co. iuncta auc̄. offerat̉. C. de litꝭ ꝯteſt. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ uide pulchre ꝑ Bar. ī exͣuag. ad reprimēdā ī v̓. nō obſtātibꝰ.2º noͣ. ibi ꝓpoſito citationis edicto. nā ꝑ iſtuꝫ tex.ꝓbo ultra al̓s opi. qͣ hn̄t ꝙ ad ꝑpetuādā iuriſditionēn̄ reqͥrit̉ ꝙ citatio ꝑueniat ad ꝑtes. ſatꝭ .n. eſt ꝙ emanauerit a iudice ita tꝫ gl. no. ī cle. ij. ut lite pē. ⁊ ad hͦego adduco iſtū tex. ī vbo ꝓpoſito edicto. nā al̓s fiebāt citatōes ꝑ edictū: qꝛ ſcribebat̉ edictū ī albo p̄tornec alid̓ reqͥrit iſte tex. hodie v̓o ꝓhibet̉ regl̓arit̉ citatoꝑ edictū. dꝫ .n. ſpecifice fieri ꝑ nūciū ſcū lr̄as de qª uid̓qd̓ nō ī cle. i. de iudi. unum tn̄ noͣ. dcm̄ Inn. tenebis