offi. or. e. li. ⁊ uide qd̓ noͣ. ī cle. ⁊ ſi pͥncipal̓ d̓ ℟p. Uide ēt aliā noͣ. limitatiōeꝫ ad iſtū tex. qua ponit Inn. īcrainaldꝰ ī pͥn. de teſta. ubi dicit ꝙ ſi unꝰ ex tribꝰ uelpluribꝰ iudicibꝰ dixit opi. ſuā in pn̄tia ꝯiudicū nec potuit illos trahere ad opi. ſꝫ receſſit ⁊ noluit eſſe p̄ſensin ſnīa ſerēda pn̄t alij iudices ſnīare. qꝛ ꝑinde eſt acſi iſte eēt pn̄s ⁊ ꝯͣdicerꝫ quo caſu ualꝫ ſnīa pluriū. ut īc. fi. de re iud. ⁊ ī. l. duo ex tribꝰ. ff. e. ⁊ ſic ceſſat h̓ cāuro̓. l. itē ſi unꝰ ī fi. ff. d̓ ar. ꝯͣriū tꝫ Bar. ī. d. l. duo. ⁊ illd̓ dictū puto ueriꝰ. qꝛ pn̄tia oīuꝫ exigit̉ qm̄ adhuc iuriſditiōis exercitiū ꝓ ꝑte bn̄ reꝑit̉ nūc ſnīa lata a nōhn̄tibꝰ ptātē in ſolidū. ad idē ego allego tex. ī. c. cū abuno. de re iudi. li. vi. ubi dr̄ ꝙ unꝰ ex pluribꝰ dꝫ ſnīaꝫferre alijs mādātibꝰ al̓s nō tꝫ ſnīa. ſꝫ ille tertiꝰ nō madauit nec ſnīam dixit. ergo tꝫ iſta ſic a collegis data.Adde ⁊ tertiā limitatione. ſi .n. ſūt tres ul̓ plures iudices ⁊ unꝰ iurat ꝙ ſibi nō pōt liquere de cā pn̄t alij ſentētiare. ut ē tex. ſingularꝭ ī. d. l. ſi uni. ẜꝫ unū ītellcm̄quē ſeqͥt̉ ibi gl. ⁊ Bar. ⁊ Inn. ī. d. c. rainaldꝰ. ⁊ d̓ pluribꝰ ordīarijs ⁊ de iſtis legatꝭ qualit̓ habeāt iuriſditioneꝫ dicā. jͣ. ī. c. prudētiā. ¶ In gl. fi. ibi facta reſtitutione. uult ergo gl. ⁊ bn̄ ꝙ mulier petebat hͦ reſtitutiōeꝫmariti iō nō admittūt̉ accuſatores mr̄imonij an̄ reſtitutionē. Sꝫ ꝯͣ hoc facit. nā petēs reſtitutionē hꝫ ꝓbare ſpoliationē ⁊ poſſeſſionē. ut. sͣ. e. ti. c. ꝯſultatiōibꝰī fi. ſꝫ hic maritꝰ nō abiecit uxorē ſꝫ eā dimiſit ad ſentētiā iudicis. So. dicūt doc. ꝙ h̓ ſnīa fuit nulla. qꝛ abuno lata. ⁊ ſic uolūt ꝙ ſpoliatꝰ p̄textu ſnīe nulle pōtpetere reſtitutionē ⁊ ueꝝ dicūt. ut ī. c. cū cā. jͣ. e. ⁊ dicꝙ eo ipſo ꝙ ꝯiūx ſine legitīa cā nō uult redire ad ſuūꝯiugalē ur̄ cū ſpoliare. un̄ pōt agē poſſeſſorio. ad h̓uide bo. gl. in. c. lr̄as. de reſti. ſpō. ⁊ ī. c. ſignificaſti dediuor. ⁊ ī. c. intelleximus. de adul. ⁊ nō. bn̄ has tresgl. ⁊ idem Inn. in. c. ueniens de regula. Li. abb.z Delegatus qͥ ē¶ Auſam que. on̄s iperrantisrecuſari pōt. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi uerum.¶ Noͣ. pͥmo ꝙ licite pōt recuſari iudex utſuſpectꝰ ex cā ꝓbabili nō ſolū qn̄ ipſe ſolꝰ eſt iudex. l.pretor. ff. de iu. om. iu. ⁊ ī. c. ſiquis ꝯͣ de fo. cō. ſꝫ etiaꝫcū hꝫ alios collegas. ⁊ facit iſte tex. ꝓ noͣ. ī. c. i. de iudi. ꝙ ſi ī uniuerſitate iudicū habeo alique ſuſpectumpoſſū petere illū remoueri nō obſtāte ꝙ alij pn̄t ferreſnīaꝫ iuſtā. ⁊ facit ad qōnē nūqͥd ſi ſcholaris qui dꝫ ītrare examē hꝫ alique ex doc. ſuſpectū ex legitima cāpoſſit illū r̄cuſare. ⁊ credo ꝙ ſic qꝛ ſaltē doc. ſūt ibi utteſtes. ⁊ noͣ. Bar. ī ꝓemio. ff. ueteris. dixi plene. ī. c.ꝓpoſuiſti d̓ ꝓba. teſtes aūt debēt eē ſine oī ſuſpitiōe.ut noͣ. c. ī lr̄is. jͣ. d̓ teſ. ¶ 2º noͣ. ibi dn̄s. ē ⁊c̄. ꝙ hn̄s aliquē ī familiā ſuā pōt dici eiꝰ dn̄s. Ex gl. hēs ſex caſuslegitīos recuſādi iudicē. uide. xij. quos ponit Io. an.in. c. legitima de ap. li. vi. ⁊ ꝑ ſpe. e. ti. §. ſuꝑeſt ꝑ to.Adducūt h̓ doc. aliū caſū cū iudex ſucceſſiſſꝫ ī totū ul̓ī ꝑtē litigatori: nā tc̄ n̄ pt̄ eſſe iudex qꝛ iudicaret ī ſc̄oꝓprio. ut ī. l. iul̓. ij. ff. de iudi. ⁊ qd̓ h̓ dr̄ hꝫ locū ēt ī ordinario. ut ī. l. q̄ iuriſditioni p̄eſt. ff. de iu. om. iu. ubidr̄ ꝙ his qͥ p̄eſt iuriſditōi nec ſibi nec ſuis ius dice̓ pōtfacit. l. ſenatꝰ. ff. de offi. p̄ſi. plene dixi ī. c. cū ꝯtīgat d̓fo. ꝯpe. Nūqͥd aūt pt̄ eē arbiter ſiue arbitrator. Hoc.ꝙ ſic. qꝛ ēt in facto ꝓprio quis pōt eſſe arbitrator. utl. ſi libertꝰ. ff. d̓ oꝑ. lib. ⁊ in. e. quintauallis de iureiu.iſta tn̄ ratio nō ꝓcederet in arbitro qꝛ quis nō pōt eēarbiter in facto ꝓpͥo ēt ꝑte ꝯſentiēte. ut. in. l. pe. ff. dearbi. ſꝫ dic ꝙ alio reſpectu pōt eē arbiter in cā familiaris qꝛ interuenit ꝯſenſus ꝑtium. nam poſſunt ꝑtes n̄recuſare predictum. ad hoc. c. inſinuāte. jͣ. e. ubi pꝫ ꝙdn̄s pōt eſſe iudex in cā familiaris ſi nō fuit exceptuꝫ.¶ Ultimo ſcias ꝙ Io. an. hic dicit ꝙ gl. nō caute loquitur dum in prin. dicit hic eſſe ar. ꝙ iudex pōt recuſari ſi ē dīs impetrantis. nā ẜm eū hic ē exp̄ſſū ⁊ ſicnō dꝫ dici ar. ſil̓e noͣ. in. c. i. de pac. ⁊ ex hoc noͣ. formoſū modū īducēdi iura. ut ubi caſus nō ē clarꝰ īduciturtex. ī ar. ſꝫ ubi tex. ē expreſſus dꝫ ſimpl̓r allegari tex.poſſꝫ tn̄ ẜm eū dici ꝙ hic nō fuit recuſatus iudex ſꝫ alter fuit ſubrogatꝰ. ſꝫ dic melius ꝙ pͥª tex. ꝓbat d̓ ſuſpitione ⁊ ꝑ ꝯn̄s d̓ recuſatiōe. ut pꝫ ibi hēat ſuſpectū ⁊c̄.Vm te cōſulentē. gorusg Si d̓lepape cōmittit cauſā nō ī totū ⁊ a ſubdelegato appellat̉ ad papā ꝑ hoc nō īpedit̉ ꝓceſſus delegati pape. Ul̓ clariꝰ ſic. A ſubdelegato delegati pape qͥ ſubdelegauit nō ī totū n̄ ad papā ſꝫ adip̄ꝫ delegatū appellari dꝫ ⁊ nō duiuidit̉. ¶ Nō pͥmounū caſū ſatis ſing. ī quo nō pōt ad papā appellaricōmiſſo medio. regularit̓ ꝯͣ. ut in. c. ad romanā. ij. q.vj. Et rō huius ſpālitatꝭ eſt qꝛ delegatus q̄ ſubdelegauit nō ī totū repn̄tat ꝑſonā pape quoad illā cāꝫ. ut inc. ſane. sͣ. e. ⁊ iō exqª papa uoluit iſtū tenē̓ locū ſuumquo ad illā cāꝫ temeraria ē appellatio dū int̓poniturad ip̄ꝫ papā q̄ iā hētur papa ī ꝑſona delegati. ⁊ idemcaſus ponit̉. jͣ. eo. c. ſuꝑ qōnū. §. porro. 2º nō ꝙ delegatus ſubdelegās facit mediū gradū. un̄ n̄ dꝫ appellari omiſſo iſto medio ut hic. hoc fallit ſi iſtud mediūeēt īutile. utputa ſi ſubdelegās eēt excōicatus ul̓ aliterīpeditus. nā tūc pōt appellari ad papam. ut eſt tex. īc. ſi is cui. jͣ. e. li. vi. Itē fallit ſi negat̉ iuriſditio ſubdelegātꝭ. ut qꝛ dr̄ papā fuiſſe mortuū re ītegra. ut ē tex. īl. ſi a ſubdelegato. jͣ. e. li. vj. ¶ 3º no ibi uni ul̓ pl̓ibusꝙ unus delegatus pōt cāꝫ ſubdelegare uni ul̓ pl̓ibusꝯcor. jͣ. e. paſtoralis .j. rn̄ſo. ⁊ eadē rōne dicūt doc. ꝙpl̓es d̓legati pn̄t cāꝫ ſubdelegare pl̓ibꝰ ꝙͣ ip̄i ſūt. Sꝫ ēdubiū ſatis nūqͥd unus ex pl̓ibus delegat poſſit camſubdelegare pl̓ibus ſicut pōt unus ſolus ut h̓. Inno.colligit h̓ ar. ꝙ ſic. refert alios tene̓ ꝯͣriū ꝑꝑ abſurditatē q̄ poſſet ſeq̄ ſi iſti pl̓es ſubdelegati diſcordarentHoſti. dic̄ ꝙ iſta ꝯſideratōe decet ⁊ expedit ut uni cōmittat. ſꝫ ꝑꝑ rōne. c. prudētiā. v̓. illa qppe. jͣ. e. dic̄ ꝙpōt d̓legare pl̓ibꝰ. nec ob. ſi diſſētiāt qꝛ ꝓuiſū ē ꝑ. c.fi. de re iudi. ẜꝫ Io. an. dicit ꝙ illud. c. n̄ ꝓuidet ī iſtocaſu ⁊ bn̄ dic̄ qꝛ loqtur qn̄ pl̓es iudices delegati diſcordāt ī ſnīa ſꝫ nos loqͥmur qn̄ pl̓es ſubdelegati uniꝰ d̓legati diſcordāt cū ꝓcedūt cū collega ſubdelegātis. utputa unꝰ ex duobꝰ d̓legatis ſubdelegauit uices ſuas duobus iſti ꝓcedūt cū collega ſubdelegātis ⁊ diſcordāt adinuicē quo caſu nō ē ꝓuiſū qͣliter ſit ꝓuidēdū: ⁊ iō dicit Io. an. utile eē ꝓuidē ut nō poſſit unus ꝯmitterepl̓ibus niſi īſolidū. ut ī ſil̓i dr̄ ī. c. pe. de elec. li. vj. egocredo ꝙ ꝯmiſſio optīe fieri pōt pl̓ibus ꝑ unū. ut h̓. ⁊sͣ. e. ꝙͣuis. ⁊ ꝙ oēs ſubdelegati ab uno tenēt locū un ius ita ꝙ nil ualet niſi maior ꝑs ꝯueniat ī unā ſnīaꝫ.Ad h̓ allego tex cū gl. ī. c. paſtoralis ī pͥn. sͣ. d̓ r̄ſcrip.ubi bo. tex. facit cle. fi. de iurepa. ⁊ qd̓ noͣ. Io. an. in ſimili ī. c. ſcriptū de elec. ¶ In ea glo. ibi ⁊ nō laicꝭ. hodie ē ꝓuiſū ī. c. ſtatutū ī. §. in nullo de reſcrip. li. vj.ubi dr̄ ꝙ illis ꝑſonis dꝫ cōmittē delegatus pape ꝗbꝰꝯmittit ip̄e papa. ⁊ q̄ ſūt ille ꝑſōe hr̄ ibi in pͥn. ¶ Exͣglo. dubitatur qͥd ſi ſubdelegatus reẜuauit ſibi executionē ſnīe ⁊ nō ſnīaꝫ nūqͥd hēat locū iſte tex. Doc. ꝙſic. ⁊ hodie ē rex. ī. c. ſi delegatus. jͣ. e. li. vj. un̄ quēcūqꝫ articulū iuriſditionalē ſibi reẜuauit ſemper remanet iudex ⁊ dꝫ ad cū appellari a ſubdelegato ſuo niſiqn̄ negaret̉ iuriſditō ſua. ut ē tex. ī. d. c. ſi a ſubdclegato. Sꝫ h̓ caſu ē dubiū nūꝗd ſubdelegatꝰ poſſit cognoſcere an ſua ſit iuriſditio exqª negat̉ iuriſditio ſubdeegātis: ⁊ de h̓ ī ſpe. in ti. eo. §. excipit̉. ubi ponit opiꝯrias ſed tene ꝙ pōt ꝑ tex. illius. c. ſi a ſubdelegato īv̓. admitte̓. ⁊ ibi h̓ ſētit Io. an. nec ob. ille tex. ī eo ꝙnō pōt appellari ad ſubdelegātē. qꝛ illud ē ne appellans uideat̉ ſibi ꝯͣrius. qꝛ exquo negat eū hr̄e iuriſditionē nō dꝫ ad cū appellari ſꝫ qn̄ coram ſubdelegatoꝓponit defectū iuriſditionis non reperitur in aliquaꝯtradictione. qꝛ iudiciū reddit̉ in īuitū. l. īter ſtipulā