ſiliū uideat̉ ſibi reſeruaſſe ut iudex. ꝯcludit tn̄ ꝙ nō.¶ Sꝫ extra gl. quero d̓ qōe noͣbili ⁊ quottidiana nūquid iudex poſſit ꝯmittere cāꝫ ⁊ reſeruare ꝯſiliū ſuūuel tertij. utputa ut ſubdelegatꝰ teneat̉ in ſnīa ferēdaexquirere ꝯſiliū ſuū uel ꝯfiliū t̓tij. Inn. ꝯcludit ꝙ ſic⁊ certe ur̄ tex. h̓. dicit tn̄ Inn. ꝙ ſi iudex iſte ꝯmiſſarius ꝓcedit ꝯſilio nō requiſito nō tꝫ ſnīa. qꝛ n̄ ſeruauitformā mādati. ut in. c. cū dilecta d̓ reſcrip. ⁊ ī. c. uenerabili. jͣ. e. ⁊ hāc ſnīaꝫ ubi ex forma ſtatuti ē requirēdūꝯſiliū nō. tenuit Bar. ī. l. i. §. ſꝫ ſi pl̓es. ff. de exercito.ubi dicit ꝙ ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ iudex d̓beat ferre ſnīaꝫad ꝯſiliū ſapiētis nō tꝫ ſnīa ſi iudex ꝓceſſit nō requiſito ꝯſilio. qꝛ cū iudex recipiat iuriſditōꝫ ex ſtatuto ciuitatis n̄ dꝫ tenē̓ ſnīa ſi nō ſeruat formā ſibi īpoſitā ꝑſtatutū. ⁊ h̓ nōͣ. qꝛ fac̄ ad ml̓ta. ⁊ uid̓ qd̓ ī ſil̓i noͣ. ī cle.i. de iurepa. Nūꝗd āt ꝯmiſſariꝰ tencat̉ ſeq̄ ꝯſiliū. dicitInn. ꝙ n̄. nā ſatis ē requirere ⁊ debito tp̄e expectarern̄ſū. ut ī. c. cū olī d̓ arbi. ⁊ ī. c. cū ī uet̄i d̓ elcc. ⁊ h̓ idēuoluit Bar. ī. d. §. ſi pl̓es. Nūqͥd āt tꝑe quo requirit̉ꝯſiliū poſſit delegatꝰ ſubdelegās iſtū ꝯmiſſariuꝫ reuocare ſeu ſibi īhibe ne ferat ſnīaꝫ. dicit Inn. ꝙ ſic Io.an. dic̄ h̓ ꝓcedē ſi ſibi reſeruauit ꝯſiliū tāꝙͣ iudex. Sꝫh̓ caſu qn̄ reſeruauit tāꝙͣ iudex dicit do. An. ꝙ tenet̉ſęqͥ ꝯſiliū iſtiꝰ iudicis qꝛ tūc ē ꝑticeps ī offō. nā rl̓a ē ꝙubi ꝯſiliū ē requirēdū ab eo qui ē ꝑticeps in offō tūctenet̉ ſeqͥ ꝯſiliū ut noͣ. ponit Bar. ī. d. §. ſi pl̓es. ⁊ fac̄qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. l. titiū ⁊ ieuiū. ff. de admi. tu. ¶ Sꝫ inſtat alia qō magis dubia nūquid poſſit fieri ꝯmiſſiout teneat̉ ꝯmiſſariꝰ ferre ſnīam ꝓut talis ſapiēs dictauerit. Inn. ꝯcludit ꝙ nō qꝛ iſto caſu hr̄et iſte ſequi arbitriū alt̓iꝰ ī ſnīando qd̓ ē ꝯͣ. l. itē ſi unꝰ. §. idē pōponius. ff. d̓ arbi. ubi tex. noͣbil̓ dicit ꝙ n̄ pōt ꝯpromitti inarbitrū ut ferat ſnīam ẜm ꝙ alt̓i uiſū fuerit. Hoſt. tꝫoppoſitū ⁊ dicit ꝙ alid̓ ī arbitro alid̓ ī iudice. qꝛ arbit̓hꝫ ptātē magis latā. pōt .n. ꝓnūciare cō ⁊ iniq̄ ⁊ ſtat̉ſnīe ſue metu pene. ut ī. l. diē ꝓferre. §. ſtari. ff. de arbi. ⁊. jͣ. de arbi. c. dilecti. Sꝫ iudex dꝫ ꝓnūciare ẜm iura. ut in auc̄. iuſiurā. ꝙ p̄ſtat̉ ab his. Itē ſubdelegāspōt formare ſnīaꝫ ⁊ ea ꝯmittere alt̓i ꝓnūciādā. ut. sͣ.de reſcri. c. cū dilecta. cū īfinitis ſil̓ibꝰ. gͦ eodē mō pōtip̄am formādā alt̓i reſeruare dūmō ille nō ſit laicus ⁊cā nō ſit ſpūalis. Et noͣ bn̄ illud v̓bū ar. c. decernimꝰde iudi. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ꝯͣ ꝯſcīam ꝓpriā iudex n̄ dꝫꝓnūciare qꝛ ẜm eū dꝫ iſte ꝯformare ꝯſcīam ſuā ẜmꝯſilium ꝑiti. ⁊ ſi nō pōt dꝫ īſtare ut exoneret̉ a ꝯmiſſione ⁊ ſi nō pōt dꝫ ferre ſnīam ẜm ꝙ ſibi ur̄. ⁊ nō. h̓dictum. multi moderni tenuerūt cū Inn. qꝛ iudex dꝫiudicare ẜm iura ⁊ ꝯͣ ꝯſcīam ſuā. ut īte, cū et̓ni. de reiud. li. vi. ⁊ Raineriꝰ tenuit iſtam ꝑtem ſꝫ Bar. tꝫ aliam ſnīam in. d. §. ſi pl̓es. ⁊ ſatis pōt teneri opi. Ho.ut ip̄emet dicit qd̓ ꝯͣ ꝯſcīam nō tenet̉ iudicare. Et noͣꝙ ubi tenetur quis ꝓnūciare ẜꝫ ꝯſiliū alterius nō tenet̉ ꝓnūciat̉ ẜꝫ illud niſi cōſiliū ſit iuſtū. qꝛ h̓ īportatv̓bum cōſiliū. ut. ī. d. l. titiū. nō. Bar. ī. d. §. ſi plures⁊ ſi dr̄ ut debeat ꝓnunciare ẜm ꝙ aliꝰ dictauerit nō tenet̉ ſequi ſi ꝯſcīa ſua ſibi repugnat? ¶ Sꝫ dubitaturnūquid poſſit ferre ſnīam ꝯriam. Ho. ſentit ꝙ ſic ī ꝯͣrium facit qꝛ nō hꝫ in h̓ ptātem maxime qn̄ ſtatutumde h̓ diſponit. ⁊ facit qd̓ noͣ Bar. in. d. §. ſi plures. deequitate pōt teneri dictū Ho. ſꝫ de rigore vr̄ ꝯͣrium.Si ca ꝯmittit̉ decidēAEcauſisda īfra certaꝫ diē niſiꝑtes ꝓrogent ꝑ lapſū diei expirat iuri ſditōIh. d. primo ubi certa pena ꝑ ius ſtatuta n̄ē: d̓legatus īponit arbitrariā ⁊ ẜa ibi illius ēt. ¶ Nō.ex primo dicto ꝙ cā pōt ꝯmitti decidēda. jͣ. certuꝫ terminum. I2ª nō ꝙ ubi terminus ſtatuit̉ iudici ⁊ iuriſditioni lapſo termino expirat iuriſditio de quo pleniꝰꝑ Bar. in. l. ꝓꝑādū. C. de iud. Nōͣ. t̓tio ⁊ tene mēti ſeꝑ ꝙ corā delegato pōt fieri ꝓrogatio de tꝑe ī tꝑsande lꝫ cā ſit ſibi ꝯmiſſa decidenda īfra certū t̓minūꝑtes pn̄t cōi ꝯſēſu illū t̓minū ꝓrogare qī ad utilitateꝫꝑtiū papa p̄fixit terminū. ¶ Nō ex ſcd̓a ꝑte. c. ꝙ delegatꝰ ex ſimplici cōmiſſiōe recipit iuriſditionē ⁊ hꝫ ptātē ꝑtes ꝯtūaces pūiēdi. Et ex hͦ ⁊ ex tex. hēs h̓ qī exp̄ſſū ꝙ iudex delegatus pōt īpone̓ ml̓ctā. de qͦ. jͣ. latius. Itē noͣ. ꝙ ubi certa pena a iure ſtatuta ē nō dꝫ iudex ab ea recede̓. ubi v̓o nō ē ſtatuta tūc ē īponēdaad arbitriū iudicātꝭ. ⁊ quottidie ad h̓ allegat̉ iſte tex.ꝙ ī ṅ det̓mīatis ī iure recurrēdū ē ad arbitriū iudicꝭ.⁊ n̄ ſolū h̓ ꝓcedit ī īpoſitiōe pene ſꝫ ēt ī alijs a iurę n̄det̓mīatis. ut ī. l. i. ff. d̓ iu. d̓li. ⁊ ī. c. fi. jͣ. d̓ trāſa c. ¶ Ingl. i. ibi poſtꝙͣ lr̄e iudicibus p̄ſentāt̉. uult gͦ gl. ꝙ t̓minus p̄fixus iudici currat a die pn̄tatōis lr̄aꝝ. h̓ ītelligeẜꝫ ꝙ no. ī. c. ſuꝑ eo d̓ appel. ꝓcedit .n. qn̄ t̓minus eſtſtatutꝰ ꝑ nūeꝝ dieꝝ ſeu mēſiū uel ānoꝝ. ſccꝰ ſi ad certū dieꝫ uel t̓minū. utputa uſqꝫ ad feſtū paſche. nā tūcſemꝑ t̓mīus currit. qꝛ pꝰ illū tminū expirat iuriſditiout hic. Et ī fi. gl. nō bn̄ gl. ꝙ ubi cā cōmittit̉ decidēdaīfra breuē t̓minū pōt iudex ⁊ dꝫ abbreuiare dilatiōesiuris ⁊ ita ꝑage̓ ut īfra t̓minū p̄fixū cāꝫ poſſit decidē⁊ ſic hēs unā cāꝫ legitimā abbreuiādi dilatōes iuris.Tu ī h̓ diſtīgue ut noͣ. Inn. ī. d. c. ſuꝑ eo. ubi ēt dixinec ob. motiuū gl. ī eo qd̓ allegat ī. l. petende. nā ẜꝫInno. qn̄qꝫ t̓minꝰ ſtatuit̉ ꝑti. ⁊ tc̄ ſi defic̄ ꝑ aliā ꝑtē n̄dꝫ ſibi obce. qn̄ꝫ t̓minꝰ p̄figit̉ iudici. ⁊ tc̄ hꝫ locū qd̓ h̓dr. nā ⁊ ſi cā nō pt̄ expediri. jͣ. t̓minū nihilominꝰ expirat iuriſditio qꝛ nō irrogat̉ p̄iudiciū ꝑtibus ſed cā redit ad ſuꝑiore. ⁊ dicit h̓ Inn. ꝙ ēt ſi dolo alt̓ius ꝑtiscā nō poſſit decidi īfra t̓minū nihilominus expirat iuriſditio niſi t̓minꝰ ꝓroget̉ cōi ꝯſēſu ꝑtiū ut h̓. Et aduerte qꝛ iſta ꝓrogatō dꝫ fieri durāte t̓mino. nā pꝰ finituꝫ t̓minū nō pōt dici ꝓrogatō cū iuriſditio ſit finita.qꝛ qd̓ nō ē ꝓrogari nō pōt. ar. c. ad diſſoluēdū de deſpō. īpu. ⁊ ꝓ h̓ bonus tex. ī. l. ſꝫ ſi manēte. ff. de p̄cario. facit. l. bonoꝝ. ff. rē ra. ha. ¶ In gl. ī v̓bo ꝑtiū infi. nō tria q̄ ſūt de ſubſtātia ordinis iudiciarij. ut libellioblatio. litis ꝯteſtatio. ⁊ ꝙ ſnīa ferat̉ in ſcript. ⁊ idemnoͣ. glo. ī. c. i. de lib. obla. hāc maͣꝫ pleniſſimā expediui ī. d. c. i. ⁊ dic ut ibi. ⁊ uide bonā glo. ī. c. fi. d̓ re iud.li. vj. q̄ dicit ꝙ partes pn̄t ex toto remittere ordinē iudicioꝝ ſꝫ nō pn̄t face̓ ut iudex in ꝑte ẜuet ordine ⁊ inꝑte nō. uult dice̓ ꝙ ꝑtes pn̄t ꝯuenire ut iudex ꝓcedatſine oī ordīe iudiciario ſꝫ tūc dictū ſuū nō hēbit uimſnīe ſꝫ cuiuſdā pacti. nam ſic ex poſtfacto pn̄t ꝑtes approbare ſnīaꝫ nullā ⁊ hēbit uim pacti. ut le. ⁊ noͣ. ī. l.ij. C. cōia utriuſqꝫ iudi. ⁊ noͣ. ī. c. ſignificaſti. jͣ. de forocompe. ita a pͥncipio pn̄t ꝯuenire ut iudex ꝓcedat ſine ordine iudiciario. ſꝫ ſi uellēt ꝑtes ut dcm̄ iudicꝭ habeat uī ſnīe tūc nō pn̄t remitte ordinē ſubſtātialē a iure īductū. ut ī. c. unico de lit. ꝯte. ⁊ ī. l. ꝓperādū. C. d̓iudi. ⁊ ī cle. ſepe. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ī fi. de v̓b. ſig. ¶ In gl.in uerbo ꝓroget̉ ī fi. Sed quero qͥd ſi nō fiat ꝓrogatio nūquid ex toto expiret iuriſditio poſt lapſum t̓mini: tex. hic uidetur ꝙ ſic. ſed tu intellige tex. quādo terminus eſt prefixus iudici ⁊ iuriſditioni. nam tūc perlapſum termini expirat iuriſditio ⁊ poteſtas deuoluit̉ad ſuperiorem ſecus dic ubi terminus p̄figeret̉ iudicitātum. nam tūc per lapſum termini nō expirat iuriſditio ſed iudex uenit puniēdus ut. ī. l. i. C. ut omnescau. tā ciui. ꝙͣ crimi. nō. Bar. ī dicta. l. ꝓperāduꝫ. qd̓tn̄ limita ut dicit glo. notabilis ī cle. i. de iurepa. dubium eſt qͥd ſi terminus p̄figit̉ īſtātie nunqͥd poſt lapſūt̓minū ualet ſnīa ⁊ reſpectu īſtātie iurꝭ cōis nō eſt dubium. ut nō. ī. l. ꝓperāduꝫ p̄al. rō eſt qꝛ ꝑempta īſtātia pereunt oīa acta litis. ut noͣ. ī. c. cuꝫ cām de teſti. ⁊ī. l. cū lite mortua. ff. iudi. ſol. un̄ ſnīa reꝑiretur lata ſine lit. ꝯteſ. ⁊ ſine petitione ⁊ ſil̓ia. Sed dubiū notabile eſt cum ſtatutuꝫ municipale apponit certum terminuꝫ infra quem debeat terminari cauſa nūquid poſtlapſū terminū ualeat ſnīa lata ſuꝑ eadē inſtātia ⁊ dehac qōne plene noͣ. ꝑ Io. an. in addi. ſpe. ī ti. d̓ legaA 2