di. Ho. dicit dictuꝫ gl. ꝓcedere ī hereſi ⁊ ī maioribuscriminibus al̓ ī ciuilibꝰ ul̓ mīoribꝰ crībꝰ ē par pena. utin tex. hic. nā iſti erāt fautores prīcipales ⁊ tn̄ dicit tex.ꝙ pari pena cū agētibus puniēdi ſūt. ⁊ hoc dictū cōiter tenet̉. ⁊ hoc no. ¶ In gl. fi. ibi qꝛ impedit ip̄aꝫ iuriſditōeꝫ. uult ergo gl. ut qͣlitercūqꝫ īpediat̉ iuriſditiodelegata poſſit ip̄e delegatus iuriſditōeꝫ ſuā exercereꝯͣ turbatores. Inn. h̓ ⁊ in. c. dilectus. jͣ. d̓ penis. latiꝰattingit hāc maͣm: multū tn̄ uariat ī dictis ſuis ⁊ ī effectu primo tangit cū tertius delinquit in ꝑſonā delegati. 2ª cāu cū delinquit ī ꝑſonā ꝑtis. 3ª cū delinquit in ꝑſonam eoꝝ qͥ neceſſario debet īteruenire ī iudicio. utſunt aduocati teſtes ⁊ ꝓcuratores. 4º cū qͥs delinquitī offō ſuo corā delegato ut ſi aduocatꝰ deliqͦt ī aduocatōe ⁊ noͣriꝰ ī offō ſuo corā delegato ⁊ ſic de ſil̓ibꝰ nūqͦdpoſſit d̓legatꝰ aīaduertere ꝯͣ iſtos ⁊ quā penā pt̄ īpōere ⁊ quid ſi delictū nō ē manifeſtū ſꝫ occultū. ⁊ longūeēt plene diſcutere quēlꝫ articulū. Sꝫ ꝑ iſtā diuiſionēhēs quaſi decl̓atas gloſas Inn. ꝯcl̓uſiue tn̄ ſic pōt dici ꝙ ſi t̓tiꝰ delinqͥt ī ꝑſonā iudicis delegati non pōt iudex delegatꝰ illū punire niſi ex h̓ ꝯtingat ſuā iuriſditionē īpediri. ſic ꝯcordat Inn. h̓ ⁊ ī. d. c. dilectꝰ. naꝫ hͨtꝫ ꝙ pōt ſuā iniuriā ulciſci ꝑ. c. ſiquis erga. ij. q. vij. ſꝫin. c. dilectꝰ tꝫ oppoſitū. ſꝫ ꝯcorda ut. sͣ. ⁊. c. ſiquis erga. loquit̉ ī ordīario de quo plene dixi ī. c. cū ueniſſētde iudi. ⁊ ꝑ Inn. ī. c. ex ꝑte. jͣ. de. v̓. ſi. Sꝫ eo cāu quopōt delegatꝰ punire nō ītelligas ꝙ poſſit īponer̄ pēaꝫordīariā ſꝫ exͣordīariā qꝛ ip̄e nō ē deputatꝰ ſuꝑ illa īiuria. Si delīquit̉ ꝯͣ ꝑtes ul̓ al̓s ꝑſonas neceſſarias ī iudicio ꝯclude ꝙ ſi īpedit̉ ſua iuriſditio pōt ſe ipedif al̓ſecus. ⁊ ad limites īpedim̄ti pōt ſe īpedire ⁊ nō al̓r. ꝯͣofficiales deliquētes corā ſe tꝫ Inn. ī. d. c. dilectꝰ. ꝙ n̄pōt ip̄e ꝓceder̄ niſi īpediret̉ ſua iuriſditio ſꝫ dꝫ eos facere puniri ꝑ ordīariū. Quā ptāteꝫ pt̄ exercere d̓legatus ꝯͣ iſtos īpediētes. dic ꝙ pōt exercere cēſurā eccl̓iaſticā ēt ſi h̓ nō ſit exp̄ſſum ī r̄pto ut h̓. Inno. dicit ꝙpōt eos mulctare. qꝛ oīa uidētur eē ꝯmiſſa ſine qͥbꝰ iuriſditio exerceri nō pōt. qd̓ noͣ. ⁊ idē nō. jͣ. e. c. de cāisAd ultimū ꝯclude qd̓ aut delictū turbatoris ē notorium ⁊ īdubie pōt ꝓcedere ut hic. aut n̄ ē notoriū ſꝫ ſūtaliqͣ ꝯiecture ꝯͣ ptātē ⁊ pōt ꝓcedere ⁊ ꝯpellet̉ ad p̄ſtādū cautōꝫ de nō īpediēdo. ar. ī. c. lr̄as ī fi. de re. ſpo.Aut ē occultū ⁊ ſūt opi. Inn. tꝫ ꝙ pōt ꝓcedē ſūmarieīquirēdo ꝯriū tꝫ ſpe. ī ti. de le. §. ſequit̉. v̓. itē ad cuiꝰoffm̄. dictū Inn. ſatis placet. nec ob. v̓. manifeſte. pofitū ī tex. qꝛ pt̄ referri ad v̓bū cognoueris. ut ſit ſēſusꝙ nō dꝫ iudex exercere diſtrictōeꝫ eccl̓iaſticā niſi manifeſte cognouerit illos īpedire iuriſditōeꝫ ſuā nō tn̄ negat quin poſſit ſūmarie īquirere utꝝ īpediant. ad qd̓uide bo gl. in ſil̓i in. c. i. j. e. li. vi.Uarie leAne ſi a nobis.git̉ ſꝫ cōiter ſic ſūmat̉. Cū diuerſe lr̄e ſub eadē data ⁊ forma ꝯͣria īpetrātur ⁊ pn̄tant̉ a diuerſis ad eoſdē iudices ſuꝑſedet̉ utriſqꝫ donec papa ꝯſulat̉. h. d. ⁊ nō diuidit̉. ¶ Iō prīo unā rl̓am ex tex. ꝙubicūqꝫ nō pōt ꝯſtare iudicibꝰ de p̄ualiditate lr̄aꝝ īpetrataꝝ oppoſitaꝝ debet iſti ſuꝑſedere ⁊ ꝯſulere papā⁊ facit iſte tex. ad illā qōem cū idē bn̄ficiū ꝯfert̉ duobꝰſub eadē data nec apparet cuiꝰ ſupplicatio priꝰ fueritſignata dꝫ in h̓ ꝯſuli papa qui utriqꝫ fecit gr̄aꝫ ⁊ ẜmeiꝰ rn̄ſuꝫ ē ꝓcedēdū. ad hoc qd̓ noͣ. Io. an. in. c. ſi a ſede. de pre. li. vi. ¶ Noͣ. ibi executōi ſuꝑſedeāt. ꝙ iudices delegati largo modo pn̄t dici executores. naꝫ exequūtur ꝓcedēdo ius ꝑtium. facit. c. ſiquis ꝯͣ clericū d̓fo. ꝯpe. ¶ In gl. i. in fi. Ex hac gl. colligūtur due lec.ad iſtū tex. Prima ut ītelligat̉ qn̄ diuerſe lr̄e ī eade caīpetrātur ad eoſdē iudices. ⁊ tūc ꝓpter idētitatē iudicū n̄eutre p̄ualeāt ſꝫ delegans ē ꝯſulēdꝰ. h̓ lec. nō ꝓcedit ſi pōt ꝯſtare de prioritate qꝛ ẜe ſūt ſurrepticie n̄faciētes mētionē de prioribꝰ at in. c. ccteꝝ de reſcri. nespōt excuſari ſurreptio ꝓpt̓ idētitatē iudicū. ¶Scd̓alectura ut ītelligat̉ ꝙ delegatꝰ dꝫ ſuꝑſedē executiōi ẜarū lr̄aꝝ q̄ lec. ꝯdicit tex. ut pꝫ ī vbo utrūqꝫ. ¶ Tertialec. ē v̓a ⁊ magis cōis ut ītelligat̉ qn̄ lr̄e diyſe īpetrāt̉ad eoſdē iudices ⁊ hn̄t eandē datā ita ꝙ nō ꝯſtat depͥoritate. nā tūc iſte caſus n̄ ē decidibil̓ ꝑ delegatos. ⁊ſic ceſſat. c. paſtoralis de ℟p̄. ſꝫ dꝫ ꝯſuli ip̄e delegās ⁊hāc lec. ſētit gl. ī. c. ex tenore. sͣ. de ℟p. ubi meliꝰ gloſauit iſtū tex. ꝙͣ hic. ⁊ ſequūtur h̓ doc. cōiter. ⁊ ꝓfectohec lec. ē uera ī ſe ſꝫ iudicio meo nō multū ꝯſonat huic lr̄e ꝑ illa v̓ba tex. nō facta mētione pͥorū lr̄aꝝ ⁊c̄. q̄v̓ba clare īnuūt ꝙ h̓ ꝯſtabat data de pͥoritate lr̄aruꝫ⁊ ſic non erat eadē data ī utriſqꝫ niſi diceres ꝙ iſta fuit allegatio ꝑtis ſeu iudicis ꝯſulētis. Sꝫ nō multuꝫ h̓rn̄ſio mihi ſatiſfac̄. ⁊ eodē mō pōt rn̄deri ad duas al̓lec. qͣs hic ponit Hoſti. nā dicit tex. poſſe intelligi qn̄ad diuerſos iudices lr̄e diuerſe īpetrant̉ ſꝫ hn̄t eandēdatā ⁊ formā ꝯͣriā uel ēt eadē formā. nā ꝓpter diuerſitatē iudicū iudices mutuo ſe īpediūt ut dixi. iſte lect.ſūt uere ī ſe ſꝫ nō ꝯgruūt tex. rōe p̄dicta. Dat̉ ēt alialec. ꝑ doc. ut ītelligat̉ qn̄ lr̄e īpetrāt̉ ſuꝑ diuerſis cauẜad diuerſos iudices. ē tn̄ ꝯnexitas īter illas cās. ut qꝛactor īpetrauit ſuꝑ hereditate ꝯͣ reū reus īpetrauit adalios iudices ſuꝑ ltīmitate. uel unus īpetrauit in petitorio alius ī poſſeſſorio. un̄ ne ꝯtinētia cauſe diuidat̉corā diuerſis iudicibus debēt iudices ſuꝑſedē ⁊ ꝯſulēpapā. ⁊ nō hāc lec. ⁊ gnaͣl̓r pōt dici ꝙ ubicūqꝫ ſurgitꝓbabile dubiū ſuꝑ p̄ualiditate lr̄aꝝ n̄ d̓cidibile ꝑ d̓legatos ul̓ arbitros hꝫ locū iſte tex. nā ꝓmptū ē iura iuribꝰ ꝯcordare. ut ī. c. cū expediat. de elec. li. vj.g DeleI pro debilltalē. caruspape īpeditꝰ ſubdelegare pōt cauſā q̄ ſineip̄o ꝯmode terminari pōt. pͥª ponit dictū.:ipſius determinationē ibi itaqꝫ. 3ª gnaͣleꝫ exceptionē ibi niſi. ¶ Nō p̄mo ꝙ delegatꝰ pͥncipis pōt cām ſibi cōmiſſā alteri ſubdelegare neceſſitate uel alia incōmoditate īſtāte. idē tn̄ dic ceſſāte qͣlibet neceſſitate. qꝛd̓legatus prīcipis h̓ hꝫ ex pͥuilegio ut alteri ſubdelegare poſſit ſꝫ īſpicit̉ neceſſitas quoad h̓ ut ſubdelegatuꝫpoſſit ꝯpelle̓ ad acceptandū. hec legunt̉ ⁊ noͣnt̉ in. c.paſtoral̓. jͣ. e. ⁊ ita limita iſtū tex. ¶ Nō ſecūdo ꝙ nō ēī optione delegati cōmittere cauſā qͥbuſcūqꝫ ſꝫ ad hͦdꝫ eligere ꝑſōas diſcretas ⁊ idoneas q̄ dicāt̉ ī h̓ ꝑſōeidonee dic ut hētur ī. c. ſtatutū d̓ ℟p. li. vj. ⁊ ī. §. triaiij. q. vij. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. ſciſcitatus d̓ ℟p̄. ¶ Tertōnō ⁊ tene mēti iudicem poſſe cauſā ſubdelegare reſeruato ſibi ꝯſilio .i. hoc expreſſo ut cōmiſſarius ī ꝓcedēdo ſeu decidēdo petat ꝯſiliū ab ipſo delegāte. ¶ Ultīo nō ꝙ graues cauſe nō pn̄t ſubdelegari ꝑ d̓legatūapl̓icū. ⁊ dicunt̉ graues cū eſt electa īduſtria ꝑſone:ut ī. c. fi. jͣ. e. ⁊ dic ut ibi. ⁊ ī. c. is cui. e. ti. li. vj. uel ẜmdoc. cū cā ē mr̄imonialis. nā curia nō cōſueuit d̓ facilialijs ꝙͣ ep̄is cauſas mr̄imoniales committe̓. Et nō h̓dictū ꝙͣ cp̄s delegatus ad cauſā mr̄imonialē nō pt̄ n̄ep̄o cāꝫ ſubdelegare. ⁊ uide qd̓ nōͣ. jͣ. e. cām mr̄ionij.¶ In gl. i. ibi ēt ꝑtibus īuit. ⁊ ꝓ hͦ facit iſte tex. dū dicit libeꝝ eē cāꝫ ſubdelegare. nā de ſignificato hꝰ v̓bi libeꝝ ē ut n̄ teneat̉ requirē alterius ꝯſenſū. ut le. ⁊ noͣ.ī. c. d̓ mulcta. d̓ p̄b. ⁊ ī. c. lꝫ ep̄s. e. ti. li. vj. ⁊ tenc ī hocgl. iūcto tex. ⁊ uide qd̓ dica. jͣ. e. ſuꝑ qōnū. ⁊ ī fi. gl. ītellige hoc ut dixi. sͣ. ī pͥmo noͣbili. ¶ In gl. ij. ī fi. nō bn̄iſtā glo. ⁊ tene eā menti. nā aꝑte ſētit ꝙ ſi delegatusalicuius cōmittit uices ſuas reſeruato ſibi conſilio ꝙiſte deſinit eſſe iudex ⁊ ꝯſilium ſuū eſt requirendū utꝯſilium boni uiri. ⁊ ꝓbo h̓ dictum rōne. nā dare ꝯſiliū nō eſt iuriſditionis qꝛ nullā ptātem exercet dādoꝯſiliū. ergo ꝑ r̄ſeruationē ꝯſilij nō reẜuat ſibi aliquidiuriſditionis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s deſinit eē iudex ut. ī. c. ſi d̓legatꝰ. jͣ. e. li. vj. Et hāc gl. n̄ pōderauit do. An. qͥ ſt̄ tex.aſſūpſit diſputatione nunꝗͣd in dubio reſeruādo con