xvi. c. Melior eſt paciens viroforti⁊ qui dn̄atur animo ſuo expugnatore vrbiū. Ex hoc laudātur pacientia magnoꝝ virorumatqꝫ potentū qui paciētes fuer̄tad ferendū iniurias Vcribit naqꝫ Seneca d̓ anthigono rege ꝙcun audiſſꝫ quoſdā qui cum nōvidebāt de ſe male loquētes atceſſit ad eos et dixit. Nūc maledixiſtis Anthigono cuius occaſione in has miſerias incidiſtisNodo autem bene optate et q̄vos ex hac voraginē eduxit necamplius eis dixit Dicitur eciamin Policrabone ꝙ Ariſippus cuidam maledicenti ſibi ph̓s pacieris reſpondit. Tū lingue tue ⁊ego aurium mearū dominus ſūet ibidem narratur ꝙ Senephophiloſophus de ſe maledicēti reſpōdit Tū didiciſti male dicereego maledicta cōtemnere Ibidēhabetur de Octauiano ꝙ cum etdem deſcendenti rome ꝑ ſacramviam. deſperatus quidam diceret. O tiranne. reſpōdit Si eēmnō diceres nec amplius de verd̓eius curauit. Fertur adhuc ibidem ꝙ ſimillimus quidam adoleſcens Octauiano vrbeꝫ intrauit quem Auguſtꝰ ad ſe adductum interrogauit. Dic mihi adoleſcens fuit nu̓mꝙͣ mater tuaromē. Negauit ille nec cōtentuſadiecit ſed pater meus ioci itaqꝫ aſperitabe vrbana notinamomnium et familiaritatem ſibicontiliauit. Ibidem adhuc fertur illud quod ſcribit Auguſti.iiij. libro de ciuitate dei de magno alexandro qui cum rep̄henderet piratam quēdā dicens. Curmare habes infeſtum. Ille libera voce reſpondit̉. Quid tibi vttu orbem terrarum Sed quia idego vno nauigio facio latro vocor quia tu magna claſſe diceriſimperator. Si ſolus et captꝰ ſitalexandet. latro erit. et multa alia contra alexandrum protulitanimoſe. Miratus alexandercōſtanciā hominis honorauit eūiuſſitqꝫ cōſcribi milicie. Similiter naratur ibi ꝙ anthigonꝰ pedagogus citheram alexādri magni fregit abiecitqꝫ dicens etatitue iam regnare conuenit vt eaque in corpore regis voluptatemluxurie dant domineris quod ille pacientiſſime tulit. quibus exemplis apparet nō vile eſſe neqꝫvituperabile ymo magnificum egregium atqꝫ decorum illatas inturias deſpicere¶Secundo debet homo eſſe paciens in temporalium bonorumperdicione vt non ſubruat aninius neqꝫ deſperꝫ ſi qn̄qꝫ hec fortunie bona vt honor dignitas potencia diuicie et ſimilia dininiūantur. Propterea laudatur Anaxagoras qui non eſt contriſtatꝰ quando in patria rediens