ferendo ⁊ equo animo tolerādotuti eē valemus. Iuꝑandā aitVirgilius. omnis fortuna ferendo eſt. Hoc autem maxime oꝑecatur paciencie virtus que omnibus neceſſariā eſt ſine qua ſuccumbit mens et deficit animuscum aliquod ſinſtrum accidereviderit. Capropter in hoc ẜmone de paciencia erimꝰ tractaturiDe quā tres condiciones facie.musPrima eſt de eius deſcripcioSecunda de eius determinacioneTercia de eius acquiſicione.Quid ſit paciencia ⁊ de mulliplici eius accepcōeCapitulum primumAna conſideracō eſt d̓pacientie deſcripcōe inqua quid ſit pacientiaoſtendemꝰ. Et Iactancius. v.libro diuinaꝝ inſtitutionuꝫ adhec ſic dicit. Pacienciā eſt malorum que aūt inferuntur aūt accidunt cum equanmitabe ꝑlacio. ¶ Tullius in rethorica eandem ſentenciam loquitur ſubalijs verbis dicens. Pacientia ēhoneſtatis aut vtilitatis cauſarerum difficilium ⁊ arduarumvolūtaria ac diuturna ꝑpeſſioEt pro ampliori declaratiōe nōtandum ꝙ quintuplex paciētiāinueniturPrima eſt remiſſorūSecundā mūdanorumTercia ſtultorumQuarta ypocritarumQunta virtuoſorumPrima eſt pacientia remiſſorum eorum ſcꝫ quibus ex officōincumbit reprehendere corrigerevel punire aliena peccata. et tamen illa tolerant. Contra quoseſt. c. Facientis. lxxxvi. diſ. vbidicitur. Facientis ꝓculdubio culpam habet qui quod poteſt corrigē negligit emendate. ⁊ lxxxiijdi. c. Conſentire. Conſentire videtur tractanti qui ad reſecādaque corrigi debent non occurritet eadem di. iij. c. Error. Cui nōreſiſtitur approbatur et veritascum mini me defēſatur opprimitur. Negligere quippe cum poſſꝫꝑturbare p̄uerſos nihil aliud eꝙ fouere. Nec caret ſcrupulo ſocietatis occulte qui māifeſto facinori deſinit obuiare. De hacautem vel tolerancia vel punicione maloꝝ copioſius diſputabitur in ſermone de iuſticiaSecunda eſt pacientia mundanorum eoruꝫ ſcꝫ qui propberinundum quoſcūqꝫ labores ſtrēnu̓e̓ tolerant. de quibus diciturlxvij. di. c. Omnes. Om̄s huiſeculi dilectores in terrenis hijsrebus fortes ſunt. in celeſtibusautem debiles Nam pro tēꝑali