hot dicit Auḡ. vij. cōfeſſionū fuiſſe de mente platonis. et. x. deciuitate dei. c. iij. fuiſſe de mendePorphirij. Concludenduꝫ ergoẜm Tho. vbi ſupra ꝙ ph̓i noncognouerunt miſteriū diuinaꝝperſonaꝝ ꝑ ꝓpria que ſūt paternitas filiatio ⁊ proceſſio. Iuxtaillud aplī. i. ad cor̄. ij. Loquimur dei ſapienciam quā nemopricipū huiꝰ ſeculi nouit ſcꝫ philoſophoꝝ ẜm gloſam. cognonērunt tamen quedā attributa q̄appropriātur ꝑſonis ſicut potēcia appropriatur patri ſapiēciafilio ex ſpiritui ſanēto bonitas.Si vero aliquis quereret Ad qͥdeſt ergo neceſſaria cognidio trinitacis ſi humana racōe cognoſci nō poteſt. Reſpōdet Tho. ꝙtalis cognico neceſſaria eſt nobis duplititer. Vno modo ad recte ſenciendum de creacōe veruꝫPer hoc em̄ qd̓ dicimꝰ deū ōmafeciſſe verbo ſuo. excludit̉ erroponētiū deū ꝓduxiſſe res ex ncō̄tate nature Per hoc āt qd̓ ponimus in eo ꝓceſſione amoris onditur ꝙ deus nō ꝓpter aliquaꝫindigenciam ꝓduxit creatutasneqꝫ ꝓpter aliquā cauſam extriſecam. ſed ꝓpter amorem ſue bonitatis Secūdo fuit neceſſariacognicio trinitatis ad recte ſēciendum de ſalube generis humain que ꝑficitur per filium inicarnatum¶ Secundum qd̓ cōſideranduꝫoccurrīt de trīnitabe dicitur ſcripture p̄nunciacō. In veteri nāqꝫlege ſepius pluralitas perſonarum eſt p̄ſignata. Nam ſcribit̉geneſis primo. In principio creauit deus celum et terram. ſcd̓ꝫNicolaum de lyra hebrayca veritas habet. In principio heloymcreauit celum et terram. Heloym autem eſt plurale huius nōminis. Hel. ſicut pabet ſcientiꝯbus proprietates ydeomatis hebrei. per hoc aubem ꝙ nomē plutale diuinū cōiungitur cum verbo ſingularis numerī. cum dicit̉creauit heloym. at ſi diceret̉ creauit dij. oſtēdit ſcriptura ꝙ indeo eſt aliqua pluralitas in vnitate eēncie et talis modꝰ frequetiſſime in veteri teſtamēto inuenitur. Sed contra hoc reſpondent iudei dicentes. ꝙ hoc nomheloym qn̄ ponitur pro deo iniꝑroprie dicitur et indifferenteraccipitur pro ſuo plurali et ſingulari. quando aubem de deo vero dicitur ſemper accipitur ī ſingulari. et ſic ſumitur in propoſito quando dicitur. In principiocreauit heloym .i. deus. Ad quāſolucionem infrigendam arguit inicolaus de lyra ex textu ſacre ſcripture quia hoc nomen heloym quando ponitur pro deo ⁊alia nomina diuina dicunt̉ frequenter de deo vero in plurali.qd̓ pabet manifeſte quia cōuingitur cū adiectiuis pluralis nu̓i