deſtructionem tiuitatis iheruſaleꝫ vbi vigebat diuinꝰ cultꝰ dequo ip̄e erat zelātiſſimꝰ Quarereputanis peccatum patris ſuūꝫnuncios miſit dicens. Peccauirecede a me et omne quod impoſueris mihi feram. Prudenterin hoc egit. vt dicit Augͥ. xvi. deciuitate dei ca. ij. In omnibꝰ fere gentibus quodammodo voxnature iſta ꝑſonuit vt ſubiugari victoribꝰ mallent quibꝰ cōtingitvnici ꝙ bellica omnifariapaſtacōne deleri. Indixit itaqꝫrex aſſiriorum ezechie trecentatalenta argenti et trignita auriDeditqꝫ ezechias omne argentum quod repertuꝫ fuerat in domo domini et in theſauris regiſEt cuꝫ nō ſufficeret cōfregit valuas templi dei et laminas aureas quas ipſe affixerat ad decorēet dedit eas regi aſſiriorum. Dicit nncol̓. de lyra ꝙ ex hoc accipitur argumentū ꝙ principes īneceſſitate ꝓ cōſeruacōe reipublice pn̄t acciꝑe de theſauris eccie.Nam vt dicitur. xij. q iij. c. Auꝝlurum habet eccīā non vt ſeruet ſed vt eroget. Scd̓ꝫ vero magiſtruꝫ in hyſtoriā. accepta pecunia rex aſſiriorum ſub pacto īpace diūtbendi regnum ezechie infideliter agens pactū nōſeruauit. ſed miſit exercitum etnuncios in iheruſalem ad terredum ezechiam vt territus redderet ciuitatem et populus trāſferretur in aſſirios ⁊ cultus dn̄ide iberuſaleꝫ auferretur. Quodnullo modo ezechias fecit̉ ſꝫ reſtitit. Et cōuocās populū exhortatus fuit ad defendendum tēplum ſanctū et gentē. Quiavero in hoc capitulo de regno aſſiriorum fit menſio. ideo de illocōſideremus triaPrimo originemSecundo dilatacione mTercio terminacionemDe regno et monarchia aſſirioꝝ et pͥmo de ortu eiusRimo cōſideremus regI aſſiriorum originem¶Dicit magiſter in hiſtoria ſuper geneſim poſt capitulūde morte abrahe. Exortuꝫ eſt regnum aſſiriorum viceſimoquinto anio Paruch proaui abraheſub belo. Qd̓ quidem intelligendum eſt quantum ad regniinicium. Nam belus primus intrauit aſſiriam ⁊ parum obtinuit in ea ſed eo mortuo filius eiꝰninus. vt refert Iuſtinus ⁊ horoſius botam aſſiriam occupauit et in regione aſſiriorum edificauit duitatem quam mniuenominauit anio regni ſui quadrageſimonono. Quinquagnita autem annis bella finitimisintulit. Qui duꝫ deficientē a ſe