hanc viuere voluerunt propterhanc et mori nō dubitaueruntet. xviij. c. eiuſdē. Hec ſūt duo.illa libertas ⁊ cupiditas laudishumane que ad facta compulere miranda romanos. Non ergo videtur gloria fugiēda quāomnes efferunt miris laudibꝰSed alexander in. ij. et tho. xxijq. cxxxij. dicurit ꝙ gloria temporalis poteſt appeti ordinate ⁊mordinabe. Primo modo nulHmodo eſt peccatum. nam cūquis cogitat bonum ſuum dignu̓m lande et approbat illud cupiens ab alijs laudari. aut ꝓpnalo et Adulat.ter diuinum honorem aut prop̄ter proximiorum ſalutem aūtappetendo nō appetit contra deum et proximum. nec in gloriafinem conſtituit de ſuperbiā etvana gloria reprehendi non poteſt. Inordinate vero gloria appu milas ſatpetitur primo quando quis querit gloriam de eo quod eſt percatum ſicut luxurioſus de carnalitate. Itacundus devnnidicta ⁊cōtunielijs et ſimilia. de quibꝰaliqui gloriantur quos rep̄hendit pͣs. diceris. Quid gloriarisin malicia qui potens es in miquitate. Secundo gloriā appetitur mordinate cum eam quisquerit de eo quod nō habet. puta de ſciencia de ſapiēcia de ſanctimonia vite et hmōi. Terrioquādo quis querit gloriam deeo qd̓ non eſt gloriā dignuꝫ vtde diuicijs de pulchritudine defortitudine de edificijs de dominijs et quibuſlibet temporalibꝰbonis. fatue quippe homines inhijs gloriantur et vane quia omia iſta fumꝰ et fauilla ſunt Iōſapiens eccīaſtes i. c. pro iſtisdicit. Vanitas vanitatum et oma vanitas. Criſo. ſuꝑ Ioh̓em̄ſic ſequitur. Hunc verſiculū ſiſaperent qui in potencia verſantur in parietibus ſuis omnibꝰet veſtibꝰ ſcriberent in domo inforo et in egreſſibꝰ et ante omnia in conſciencijs ſuis vt ſemper eum et oculis cerrierenit etcorde ſentirēt. Quoniam eo ꝙmulte ſunt rerum facies ⁊ ymagines falſe que decipuit incautos iſtud oportꝫ cōtidie carmeAlutare et in prandijs et ceniset in omnibꝰ cōuentibꝰ libētervnumquemqꝫ ꝓximo ſuo canere a proximo ſuo libenter audire. quia vanitas varritatū ⁊ ommavanitas. Hec ille. An nō videmus ꝙ breui deficiūt omniadicit Iheremias. xl. t. Omniscaro fenum et omnis gloriā eiꝰquaſi flos fem exiccatum eſt fenum et cecidit flos. Ideo Hugoli. i. de anima inquit. Dic mihivbi ſunt amatores mundi quianbe pauca tempora vobiſcumerant. nihil ex eis remanſit niſidinieres et vernies homines fuereſicut tu. cōmederunt biberunttiſer̄t duxe in bonis apꝑntibꝰ