Tertio qͣꝫ deteſtabile hoc ſit/ exemplo romanorum q̄illam ſuis inhumanitatem fecerunt/ demōſtrat. Quarto quantum oppoſitum facere vtile ſit ⁊ honeſtū oſtēdens/ vtile id eſſe quod honeſtum ex dictis concludit.Ca. iiii. tres habens partes. Primo diuino declarac iudicio in filios iſrahel/ qͣꝫ periculoſuꝫ eſt honeſtati preferri vtilia/ qͣꝫqͣꝫ contra facere laudabile eſt. Secundo in honeſtatis conſideratione multos virtutisfictione ac ſimulatione/ hereditatuꝫ diuitiarumqꝫ ſucceſſiones ambire exprimens/ talibus ſuper rebus ſacerdotes prohibet interuenire. datqꝫ formam eis regūlamqꝫ viuendi exemplo dauid. qui inimico Saul nōmodo nō pepercit/ verū ⁊ doluit occiſum ⁊ flebiliterdeplorauit. De que queſitis hereditatibus per ſimulationē ⁊ mēdacia/ Vide Tul. li. iii. ca. vi. tertii tracta.De his ſimiliter qui ſub forma boni viri veros remouent heredes/ aut ſui vtilitatis grā/ aut aliorū ꝓ quibus interueniunt/ ⁊ que ſit boni ⁊ iuſti viri forma:cuius vlcimā particulā euangelica cōdemnat veritasſicut in primo. ſecūda parte capituli quarti dictū eſtVide Tullium li. iii. tractatu tertio ca. vii. circa principium. Tertio exemplo ſancti Haboth honeſtatemproprie debere preferri vite etiam ī hereditatibus paternis conſeruandis/ inſtruit.Ca. v. quattuor hn̄s partes. Primo fraudē oēmodolum ⁊ fallaciā in officiis virtutū eſſe maxime deteſtabilē/ in quibuſcūqꝫ cōtractibꝰ ac cōuentionibꝰ eſſedamnatā/ ſapientis ⁊ prophete dictis oſtendit. Secūdo qͣꝫ ſit nociua doloſa ſimplicitas vtilitatis gratiaexemplo gabaonitaruꝫ explicat. Tertio omnē fraudēomnemqꝫ ſimulationem turpis lucri fine/ de quibusplura ſuis in libris phīloſophi poſuerunt exempla-n 2

L36