eccleſiaſtice veritatis ſinceritate cōdemnatas manifeſtat. De his Tul. li. iii. tractatu. iii. ca. v. Item. vi. etcirca principiū ſeptimi. Ruarto qͣꝫ periculoſum ſit aregula veritatis deuiare/ duplicitatemqꝫ tenere/ apertis ſcripture declarat exemplis ⁊ dictis.¶ Ca. vi. tres habēs partes. Primo ꝓmiſſa etiā iureiurādo aut voto cōtra honeſtatē facta/ ſeruāda noneē/ docet. Secūdo dicta ꝯfirmādo/ diuinis on̄dit oꝑeribꝰ/ ꝯtra honeſtatē nō eē ſuā qn̄qꝫ mutare ſententiā.De his Tul. lī. iii. ca. ix. tertii tract. Tertio qͣꝫ laudabilior ſit filia Iepte q̄ ob paternā reuerentiā mortē nōrefugit/ ſuper duobꝰ pithagoreis quos philoſophi inamicitie integritate excollunt. De his Tullius li. iii.capitulo. iii. tertii tractatus.Ca. vti. cū ſequēte/ nihil eē vtile quod honeſtati q̄ex fortitudīe naſcit̉ repugnat/ on̄dens/ qͣttuor habetpartes. Primo exēplo Iudich ⁊ Heliſei on̄dit. qͣꝫ ſitvirtute āimi perſequēda honeſtas. Secūdo Iudich ⁊Heliſei facta/ cuidā grecoꝝ cōſilio ſuper honeſtate ſeruāda ī virtutis puritate ꝑfert. De hoc Tul. li. iii. tractatu. iii. ca. iii. circa finē. Tertio exēplo Ioānis ⁊ Suſanne/ docet vitā propriā eſſe cōtemnendā potiuſqͣꝫ īhoneſtatem pati/ aut ip̄i cōſentire. Quarto cuiuſdamducis romanoꝝ exēplo/ victoriā dici debere turpem/que non habetur honeſtate/ diſſerit.Ca. viii. quattuor habens partes. Primo quantāmoyſes coram pharaone (cuius tn̄ promiſſa/ ſimulatione plena ſciebat) virtute āi ſeruauerit honeſtatemSecundo quantam Thobias in ſepeliendo mortuos/animi fortitudine formā honeſtatis dabat oſtendēs/phōꝝ queſtiones de reruꝫ venalium vitiis regendis/aūt ꝓdēdis/ raguelis iuſti fidelitate breuiter abſoluit