Senece oralis Philoſophi de quattuor Virtutibus libellus feliciter Incipit.Vattuor virtutum ſpecies/ ex multisſapientium ſententiis/ definite ſunt. qͥbus humanus animus cōponi ad honeſtatem vite poſſit. Prima eſt prudenti a. Secunda magnanimitas. Terti a ꝯtinentia. Quarta iuſtitia. Singule igitur his officiis/ que ſubter annexa ſunt/ honeſtum ac bene moratum virum perficiunt.Capitulum primum de Prudentia.Diſquis ergo prudentiā ſequi deſideras/ tūc perrationē recte viues/ ſi ōnia prius exiſtimes ⁊ ꝓpenſes. ⁊ dignitatē rebus/ non ex opinione multorū/ſed ex eaꝝ natura ꝯſtituas. Hā ſcire debes/ quia ſuntque vident̉ bona eſſe/ ⁊ nō ſunt. ⁊ que vident̉ nō eſſebona/ ⁊ ſunt. Quecunqꝫ aūt ex rebus tranſitoriispoſſides/ non mireris nec magni eſtimes/ quod caducum eſt. nec apud te que habes tanqͣꝫ aliena ſeruabis.ſed ꝓ te/ tāqͣꝫ tua ⁊ diſpenſes/ ⁊ vtaris. Si prudētiā āplecteris/ vbiqꝫ idem eris. ⁊ ꝓut rerū ac tēporūvarietas exigit/ ita te accōmodes tēpori. nec te ī aliqͣbꝰ mutes/ ſed potiꝰ aꝑtes. ſicut manꝰ q̄ eadem ē. ⁊ cūin palmā extendit̉/ ⁊ cū in pugnū aſtringit̉. Prudentis propriū eſt examinare cōſilium. ⁊ nō cito/ facili credulitate ad falſa prolabi. De dubiis vero nōdefinias. ſed ſuſpenſam tene ſententiā. Hihil inexpertū affirmes. quia nō omne quod veriſimile ē/ ſtatim ⁊verū eſt. ſicut ⁊ ſepius/ quod incredibile videt̉: nō cōtinuo falſum ē. Crebro ſiquidem faciē mendacii veritas retinet. crebro mendaciū/ facie veritatis occultat̉n X

L 3