Comnia eniꝫ deus fecit bona valde) turpitudo vtiqꝫcōtraria eſt. Hō poteſt ergo honeſtati cōuenire ⁊ turpitudini. cum hec inter ſe diſcreta nature lege ſint.Tractatus tertius oſtendens quid de Honeſti Vtīliſqꝫ repugnantia ac comparatione tenendum ſit/ predictam inſequendo formulam/ Houem complectiturcapitula.Capitulum primum Tres habens partes.Ed iam vt etiam in hoc libro ponamus faſtigium. in quo velut in fine diſputatiōisnoſtre/ dirigamus ſententiā/ vt nihil expetendū ſit/ niſi quod honeſtum. Hihil nāqꝫagit ſapiens. niſi quod honeſtū ſit/ niſi quod cū ſinceritate ſine fraude ſit. neqꝫ quicqͣꝫ facit/ in quo ſe crimine quoqͣꝫ obliget/ etīā ſi latere poſſit. Sibi enim reuspriuſqͣꝫ ceteris. Hec tam pudēda apud eū publicatioflagitii/ qͣꝫ cōſcientia eſt. Quod nō fictis fabulis (vtphiloſophi diſputāt) ſed veriſſimis iuſtoꝝ viroꝝ exēplis docere poſſumus. Non igit̉ ego ſimulabo terrehyatum. que magnis quibuſdā diſſiluerit ſoluta imbribꝰ. in quem deſcendiſſe Gyges/ atqꝫ ſibi fabulariūillum equū eneum offendiſſe/ a platōne inducit̉. qui īlateribꝰ ſuis fores haberet. Quas vbi aperuit/ āimaduertit anulū aureum in digito mortui hoīs. cuiꝰ illicexanime corpꝰ iaceret. auriqꝫ aurū ſuſtuliſſe anulum.Sed cū ſe ad paſtores recipiſſet regios/ de quoꝝ ipſenūero foret/ caſu quodā ꝙ paleā eius ānuli ad palmācōuerterat/ ip̄e oēs videbat. atqꝫ a nullo videbatur.Deinde cū in locū ſuū reuocaſſet anulū/ ab ōnibus vldebat̉. Cuius ſollers factus miraculi/ per anuli oportunitatem/ regine ſtupro potitus/ necem regi intulit̓ceteriſqꝫ interemptis quos necandos putauer at.