ca. iiii. dicti ſecundi tractatus. Et de ſapiente in naufragio poſito/ vide ca. viii. ſecūdi tracta. eiuſdē libriTractatus tertiꝰ quid de honeſti vtiliſqꝫ repugnātia ac comparatione tenendū ſit/ p̄dictā inſequendoformulā/ docens/ nouem continet capitula.Capitulum primum/ nihil vtile dici debere quodhoneſtati que ex ſapientia ſiue prudentia naſcitur repugnat explicans/ tres habet partes. Primo proponens virum ſapientem nūqͣꝫ propter mundanā cuiuſcunqꝫ rei vtilitatem/ honeſtum dimittere/ etiā ſi hocōibus hominibꝰ eſſet occultū/ exemplū de gyge quodplato ad hoc īducit/ ip̄m narrādo reiicit. De hoc Tul.li. iii. ca. ii. tertii tractatꝰ. Secūdo exēplo dauid/ exemploqꝫ Ioannis baptiſte propoſitū roborat. Tertioquid dictum de gyge exemplū ꝓfectus habere poſſitoſtendens/ ꝑ ropoſitum cōcludit.Ca. ii. cū qͣttuor ſequentibꝰ. nihil vtile dici deberequod aſtutia/ verſutia/ ac ſimulatōe prudētie ſit ꝯtrahoneſtatem q̄ a iuſtitia naſcit̉ oſtendēs/ tres hēt partes. Prima vtilitatē verſutia queſitā/ dictis ſcripture aperte cōdemnās/ apparētias tn̄ qͥbꝰ talis vtilitasa frumētoꝝ ſpecialiter negociatoribꝰ honeſtas dici ſolet/ ī mediū adducit. Secūda rōnes ad oppoſitū adducēs/ priores palliatōes euacuat. Tertia euāgelica parabola/ dictiſqꝫ ſapiētis/ talis nō qͥdē vtilitas ſꝫ iſatiabilis auaritia cōdemnat̉. De hoc Tul. li. iii. ca. iiiiCa. iii. quattuor habens partes. Primo qͣꝫ inutileqͣꝫqꝫ inhumanum ē peregrinos ⁊ pauperes ſub quadāvtilitatis publice ſpecie/ tempore famīs de ciuitatibꝰeiici et intrare prohiberi oſtendit. De hoc Tullius li.iii. ca. iii. tertii tractatus. Secūdo qͣꝫ laudabiles ſuntexemplo cuiuſdā ſanctiſſimi ſenis/ qui hoc impediūt.