Rn̄ aūt feriatur a negocio/ qui nunqͣꝫ feriat̉ a meritoquo cōſumat̉ negociū? Quibus aūt locis circūſcribit̉cui totus mūdus diuitiaꝝ poſſeſſio eſt? Qua eſtimatione definit̉/ qui nunqͣꝫ opinione ꝯprehendit̉? Etenīquaſi ignorat̉/ ⁊ cognoſcit̉. qͣſi morit̉/ ⁊ ecce viuit.quaſi triſtis/ ⁊ ſemper letior. vt egenus/ ⁊ largo. qͥ nihil habeat ⁊ poſſideat ōia. Hihil enī ſpectat vir iuſtꝰniſi quod cōſtans ⁊ honeſtū ē. Et ideo etiā ſi alij videat̉ pauper/ ſibi diues ē. qui nō eoꝝ que caduca/ ſꝫeorū que eterna ſunt eſtimatione cenſetur.Tractatus ſecundus in quo diſſerit̉ ſi inter honeſtum ⁊ vtile tanqͣꝫ inter ſe repugnantia facienda ſitcomparatīo/ Duo continet capitula.Capitulum primum Duas habens partes.T quoniā de duobus ſuperioribꝰ locis diximꝰin quibꝰ honeſtum illud/ ⁊ vtile tractauimus/ſequitur vtrū honeſtatem; ⁊ vtilitatem inter ſe comparare debeamus/ ⁊ querere quid ſit ſequendum. Sicut enim ſupra tractauimus vtrum honeſtū illud anturpe eſſet; ⁊ ſecundo loco vtrum vtile an inutile. ſimiliter hoc loco vtrum honeſtum ſit an vtile/ nonnulli requirendum putant.Hos aūt monemꝰ (ne hec inter ſe velut compugnātia inducere videamur/ q̄ iā vnū ſupra on̄dimꝰ) nechoneſtū eē poſſe/ niſi quod vtile/ nec vtile niſi quod honeſtū. quia nō ſequimur ſapientiā carnis/ apud quāvtilitas pecuniarie iſtius cōmoditatis pluris habet̉ſed ſapientiā q̄ ex deo eſt. apud quā ea q̄ ī hoc ſeculomagna eſtimant̉/ ꝓ detrimento habent̉. Hoc ē enī cathortomaº. quod perfectū ⁊ abſolutum eſt officium/a vero virtutis fonte proficiſcitur. Cui Secundum/eſt commune officium. quod ip̄o ſermone ſignificat̉/i X

L5S