(ne ſibi impedimento forent) Lydie regnū adeptuseſt. Da (inquit) hunc anulū ſapienti/ vt beneficio eiꝰpoſſit latere/ cum deliquerit. Non enim minus fugietpeccatorū contagiū/ qͣꝫ ſi nō poſſit latere. Hon enimlatebra/ ſapienti ſpes impunitatis/ ſed innocentia eſtDeniqꝫ lex nō iuſto. ſed iniuſto poſita eſt. quia iuſtꝰlegem habet mentis ſue. ⁊ equitatis ac iuſtitie ſue normam. Ideoqꝫ non terrore pene reuocatur a culpa. ſedhoneſtatis regula.Ergo vt ad propoſitum redeamus/ non fabuloſapro veris/ ſed vera pro fabuloſis exempla proferāQuid enim mihi opus eſt/ fingere terre hyatum. equūeneum. anulumqꝫ aureum in digito defuncti repertū/cuius anuli tāta ſit vis/ vt pro arbitrio ſuo qui eūſit indutꝰ anulū/ appareat cum velit/ cū aūt nolit / ecōſpectu ſe pn̄tiū ſubtrahat/ vt pn̄s nō poſſit videri?Hempe eo tendit iſtud/ vtrū. Sapiens etiā ſi iſto vtatur anulo quo poſſit ꝓpria flagitia celare/ ⁊ regnuꝫaſſequi/ nolit ne peccare/ ⁊ grauius ducat ſceleris cōtagiū penarū doloribꝰ/ an vero ſpe impunitatis vtatur ad perpetrandū ſcelꝰ? Quid inqͣꝫ mihi opus ē figmento anuli/ cum poſſim docere ex rebꝰ geſtis/ ꝙ virſapiens/ cū ſibi in peccato non ſolum latendum/ ſedetiā regnandū videret ſi peccatū admitteret/ cōtra ātpericulum ſalutis cerneret ſi declinaret flagitiū/ eligeret tamen magis ſalutis periculū vt vacaret flagitioqͣꝫ flagitium quo ſibi regnū pararet: Deniqꝫ Dauid(cū fugeret a facie regis Saul/ cū eū rex cū tribus milibus virorū electorū ad inſi ferendā necem ī deſertoquereret) ingreſſus in caſtra regis/ cū dormientē oſtēdiſſet/ non ſolū ip̄e nō percuſſit/ ſed etiaꝫ protexit/ neab aliquo qui ſimul ingreſſus fuerat/ perimeretur.

L 1S