Et qm̄ pleroſqꝫ delectant bellica/ quid ē p̄ſtantius/ exercitus magni lacertis/ an ſolis meritis/ cōfeciſſe prelium? Sedebat Heliſeus in vno loco. ⁊ rex Syrie magnā belli molem inferebat populo patruꝫ. diuerſiſqꝫconſiliorū acerbabat fraudibus. ⁊ circūuenire infidiis molliebatur. Sed omnes eius apparatus ꝓphetadeprehendebat. ⁊ vigore mentis/ per gratiā dei vbiqꝫꝑreſens/ cogitationes hoſtium ſuis ānunciabat. ⁊ monebat/ quibꝰ cauerent locis. Quod vbi regi Syrie manifeſtatum eſt/ miſſo exercitu clauſit prophetam. Prauit Heliſeus. ⁊ omnes eos cecitate percuti fecit. ⁊ captiuos intrare in ſamariam/ qui venerant obſidere eāConferamus hoc ocium cum aliorum ocio. Alii enīrequieſcendi cauſa/ abducere animum a negociis ſolent. ⁊ a conuentu cetuqꝫ hominum ſubtrahere ſeſe. etaut ruris petere ſecreta/ ⁊ captare agrorum ſolitudines/ aut intra vrbem vacare animo. ⁊ indulgere quieti ⁊ tranquillitati. Heliſeus autem aut in ſolitudinetordanem tranſitu ſuo diuidit. vt pars defluat poſterior ſuperior autem in fontem recurrat/ aut in carmelo reſoluta difficultate generandi inopinata/ ſterilēconceptione fecundat/ aut reſuſcitat mortuos/ aut ciborum temperat amaritudines/ ⁊ facit farine amixtione dulceſcere/ aut decem panibus diſtributis/ reliquias collegit plebe ſaturata/ aut ferrum ſecuris excuſſum/ ⁊ in fluuti iordanis merſum profundo/ miſſoin aquas ligno facit ſupernatere/ aut emundat leproſum/ aut ſiccitatem imbribus aut famem mutat fecūditate. Quando ergo iuſtus ſolus eſt/ qui cum deoſemper eſt: Quando ſolitarius eſt/ qui nunqͣꝫ ſeparatur a Chriſto? Quis nos ſeparabit (īquit) a dilectiōeChriſti? Cōfido/ qͥa neqꝫ mors. neqꝫ vita. neqꝫ āgelꝰ.