mortem non reformidet/ nullo terrore/ nullo metu reuocecur/ nulla adulatione a vero deflectatur. exiliuꝫnon refugiat/ que nouerit ſapienti patriam munduꝫeſſe/ egeſtatem non timeat/ que nihil deeſſe ſapienti ſciat cui totus mundus diuitiarum eſt?Quid enim p̄celſius eo viro/ qui auro moueri neſciat/ cōtemptū habeat pecuniarū; ⁊ velud ex arce quadam deſpiciat hominū cupiditates? Quod qͥ fecerit/hūc homines ſupra hominē eſſe arbitrant̉? Quis eſt(iquit) ⁊ laudabimus eū? Fecit enim mirabilia in vita ſua. Rūo enim nō admirandus/ qui diuitias ſpernit/ quas pleriqꝫ ſaluti proprie pretulerūt. Decet igitur ōnes cenſura frugalitatis. cōtinentie autoritas.⁊ mn axime eum qui honore ꝑ reſtet. ne ꝑ reeminentē virū/ theſauri poſſideant ſui. ⁊ pecuntis ſeruiat. qui preeſt liberis. Illud magis decet/ vt ſupra theſaurum ſitanimo/ ⁊ infra amicū obſequio. Humilitas enī augetgrām. Hec plena laudis ⁊ digna primario viro/ nōꝯmunē cū tyriis negociatoribus/ ⁊ gala̓this mercatoribus habere turpis lucri cupidineꝫ. nec omne bonūlocare in pecunia. ⁊ tanqͣꝫ mercennario munere/ quotidianos numerare queſtus/ calculari compendia.Capitulum quintum Quat̓tuor habens partes.Dod ſi ab his/ ſobrium animū gerere laudabileeſt quanto illud preſtantius ſi dilectionē multitudinis liberalitate acquiras/ neqꝫ ſuperflua circa importunos/ neqꝫ reſtricta circa indigentes. Plurimaautem genera liberalitatis ſunt. nō ſolum quotidiano ſumptū egentibus (quo vitā poſſint ſuſtinere ſuādiſponere ac diſpenſare alimoniā) verūetiam his q̄publice egere verecundant̉ cōſulere/ ac ſubuenire. qͣtenus cōmunis egenorum alimonia non exhauriatur.