Aut qūo homines de eorū dubitare mentibꝰ poſſentquibꝰ deus tantā referebat grām? Moyſi conſilio bella conficiebant̉. Moyſi meritis de celo affluebat alimonia. potus e petra. Ꝙ purus Danielis animꝰ/ vtmulceret Barbaros mores/ mitigaret leones? Que inillo temperantia? Quanta animi ⁊ corporis cōtinenti a? Hec immerito mirabilis factus ōibus/ qn̄ quodvehemēter admirant̉ omnes/ regalibus fultus amicitiis/ aurū nō querebat. nec delatū ſibi honorem/ plusfaciebat qͣꝫ fidem. Quintiā periclitari mallebat ꝓ lege dn̄i/ qͣꝫ ꝓ grā hōinis inflecti. Hā de ſancti Ioſeph(quē e p̄terieram) caſtimonia ⁊ iuſtitia quid dicam/ quaꝝ altera illecebras heriles reſpuit/ refutauitꝑ remi a/ altera mortem cōtempſit/ metū reppulit/ carcerē p̄optauit? Quis hūc priuate cauſe ad cōſulendumidoneū nō iudicaret/ cuius verax animus/ ⁊ mēs fertilis/ temporis ſterilitatem/ quodam conſiliorum/ etcordis vbere/ fecundauit.Aduertimus igit̉/ ꝙ ī acqͥrendis cōſiliis plurimuꝫadiungat vite ꝓbitas. virtutū p̄rogatiua. beniuolētie vſꝰ. frugalitatis grā. Quis enim in ſceno fontē requirat? Quis e turbida aqua potū petat? Itaqꝫ vbiluxuria eſt/ vbi intēperantia. vbi vitiorū cōfuſio/ qͥsinde ſibi aliquid hauriendū exiſtimet? Quis nō deſpiciet morū colluuionē? Quis vtilē cauſe aliene iudicetquē videt īutilē ſue vite? Quis iteꝝ īprobū/ maliuolūꝯtumelioſū nō fugiat. ⁊ ad nocēdū paratū/ qͥs nō cūōi ſtudio declinet? Quis v̓o (qͣꝫuis īſtructū ad cōſiliiopē difficilem tn̄ acceſſu) ambiat in quo illud ſit/ tanqͣꝫ ſiquis aque fontē p̄cludat̉ Quid enī ꝓ deſt habereſapientiā/ ſi ꝯſiliū neges/ ſi ꝯſulēdi ītercludas copiāˢClauſiſti fontem. vt nec alijs influat/ nec tibi proſit.