famam ſapiētie vere atqꝫ iuſtitie. ⁊ quibꝰ eū videritoculis/ ꝯtemplantibus vtiqꝫ que nō vident̉. Rm̄ quevident̉/ temporalia ſunt. que aūt non vident̉/ eternaQue ſunt beate mulieres/ niſi ille de quibꝰ dicit̉/ quiamulte verbū dei audiunt ⁊ pariūt? Et alibi. Quicūqꝫenim fecerit verbum dei/ ip̄e meus frater / ſoror ⁊ mater eſt. Qui etiā pueri tui beati qui aſſiſtūt niſi paulqui dicebat/ vſqꝫ in hūc diē ſto proteſtās minori acmaiori/ ⁊ Symeon qui expectabat redemptionem iſrahel? Qūo enīm dimitti poſceret/ niſi quia aſſiſtensdn̄o/ diſcedendi habere facultatē nō poterat/ niſi voluntatē dn̄i adeptus eſſet? Exempli cauſa propoſitꝰSalomon eſt. a quo certatim vt eius audiret̉ ſapientia/ poſtulabat̉. Ioſeph quoqꝫ nec in carcere feriatuserat/ quo minus de rebus incertis conſuleret̉. Cuiuscōſilium/ egypto vniuerſo profuit. vt nō ſentiret ſeptem annorū ſterilitatē. alioſqꝫ populos miſere famisleuaret ieiunio. Daniel ex captiuis regaliū conſultorum arbiter factus/ conſiliis ſuis emendauit p̄ſentiaannūciauit futura. Ex his enim que frequenter interpretatus/ oſtenderat vere ſe eſſe annunciacum fidesei in omnibus deferebatur.Capitulum quartum Tres habens partes.Ed etiam tertius locus de his qui admirationedigni eſtimarentur/ Ioſeph Salomonis: ⁊ D anielis exēplo/ decurſꝰ videt̉. Hā qͥd de Moyſe loqͣr-cuiꝰ oīs iſrahel quotidie ꝯſilia p̄ſtolabat̉/ quoꝝ vitafidē faciebat prudētie/ admirationemqꝫ eiꝰ augebatꝰQuis ſe nō ꝯmitteret ꝯſilio moyſi/ cui ſeniores/ ſi qͣſupra ſuū intellectū ⁊ virtutē eſſe arbitrarent̉/ diiidicanda ſeruabant? Quis Danielis conſilium refugeretde quo deus ipſe dixit/ Quis Daniele ſapientior;g Y

48 5