vt ab illa ſubtili diſputatōe phīe/ ſapiētieqꝫ q̄ limādeveritatis cā qͣſi ex adito quodā eruit̉/ retrahētes pedē/ forenſem vſum ac popularē ſenſum ſequamur.Hac igitur diuiſiōe ſeruara (vt reuertamur ad ꝓpoſitum) prudentiſſimo cuiqͣꝫ cauſam noſtrā cōmittimus ⁊ ab eo conſilium promptius qͣꝫ a ceteris poſcimus. Preſtat tn̄ fidele iuſti conſilium viri. ⁊ ſapiētiſſimi ingenio frequēter p̄ponderat. Vtilia enim vulnera amici/ qͣꝫ aliorū oſcula. Deinde quia iuſti iudiciūeſt/ ſapientis aūt argumentū/ in illo cenſura diſceptationis/ in hoc calliditas inuentionis. Quod ſi vtrūocōnectas/ erit magna ꝯſilioꝝ ſalubritas. que ab vniuerſis ſpectat̉ admiratione ſapiētie/ ⁊ amore iuſtitievt oēs querāt audire ſapientiā eius viri/ in quo vtriuſqꝫ virtutis copula ſit. Sicut querebāt omnes regesterre/ videre faciē Salomonis. ⁊ audire ſapientiā eiꝰita vt Saba regina veniret ad eum. ⁊ temptaret eumin queſtionibus. Et venit. ⁊ omnia locuta ē que habebat in corde ſuo. ⁊ audiuit omnē ſapientiā Salomonis. nec vllum verbū p̄teriuit eam. Que ſit iſta/ quānihil p̄tereat/ nec ſit aliquid quod ei nō annunciauerit verus Salomō/ cognoſce o homo ex his que audis loquentē. Verus eſt (inquit) ſermo/ quē audiuiī terra mea de ſermōibꝰ tuis/ ⁊ de prudētia tua. ⁊ nōcredidi his qͥ dicebāt mihi/ donec veni. ⁊ viderūt oculi mei. Et nūc nō eſt nec dimidia quidē pars/ ſecūdūea que annūciabāt mihi. appoſuiſti bona/ ſuper ōnīaque audiui in terra mea. Beate mulieres tue. ⁊ beativiri tui/ qui aſſiſtūt tibi/ qui audiūt omnē prudētiātuam. Intellige cōuiuium veri Salomonis. ⁊ que apponuntur in eo conuiuio. Intellige ſapienter ⁊ cōſidera/ in qua terra congregatio nationum audierit