vt Chriſtum lucremur. cuius queſtus pietas eſt/ cumſufficientia. Magnus profecto queſtus/ quo pietatēacquirimus. q̄ apud deū diues eſt. nō caducis facultatibꝰ/ ſed muneribꝰ eternis. in qͥbus nō tēptatio lubrica/ ſed cōſtans ⁊ perpetua ſit gratia.Eſt igit̉ vtilitas alia corporalis/ alia pietatis. ſicut diuiſit apoſtolꝰ. Corporalis enim exercitatio admodicū (inquit) vtilis eſt. Pietas aūt ad omnia vtilis eſt. Quid aūt tā honeſtū/ qͣꝫ integritas? Quid tamdecorū/ qͣꝫ immaculatū ſeruare corpus/ ⁊ inuiolatumatqꝫ intaminatū pudorē? Quid etiā tam decorū/ qͣꝫ vtvidua vxor defuncto cōuigi fidem ſeruet? Quid etiāhoc eſt vtilius/ quo regnū celeſte acquirit̉? Sunt eniꝫqui ſe caſtrauerūt ꝓpter regnū celoꝝ. Eſt igitur nōſolū familiare cōtubernium honeſtatis ⁊ vtilitatis/ſed eadem quoqꝫ vtilitas/ que honeſtas. Et ideo ille-qui regnū celorū volebat omnibus aperire/ nō quodſibi vtile querebat/ ſꝫ quod omnibꝰ. Vnde ordo quidem ⁊ gradus nobis faciendus eſt/ etiā ab his vſitatis ⁊ cōmunibus/ ad ea que ſunt precellentia. vt expluribus/ vtilitatis colligamus profectum.Capitulum ſecundum Quattuor habēs partes.C primū nouimꝰ nihil tā vtile qͣꝫ diligi. nihiltā inutile qͣꝫ nō amari. Hā odio haberi/ exicialeac nimīs capitale arbitror. Itaqꝫ id agamꝰ/ vt omniſedulitate ꝯmendemus eſtimationē opinionēqꝫ nrāmAc primū placiditatē mētis/ ⁊ animi benignitatē/ influamus in affectum hoīm. Popularis enim ⁊ grataeſt ōibus bonitas. nihilqꝫ quod tam facile humanisillabatur ſenſibus. Ea ſi manſuetudine morum/ ac facilitate animi/ moderatione p̄cepti/ ⁊ affabilitate ſermonis/ verboꝝ honore/ patienti quoqꝫ ſermonū vice

48 E