Nō enim deo eſca/ ſed ventrī colligit̉. Ergo quia qd̓vtile id etiā iuſtum/ iuſtū eſt vt ſeruiamus Chriſto.qui nos redemit. Ideo iuſti qui pro eius noīe ſe morti obtulerunt. Iniuſti qui declinauerūt. de quibus dicit. Que vtilitas in ſanguine meo? Ideſt quis iuſtitiemee ꝓfectus? Vn̄ ⁊ illi. Alligemꝰ iuſtū. quia inutilisē nobis. Ideſt iniuſtus. qui nos arguit. condemnat.corripit. Licet hoc poſſit etiā ad auaritiā imꝑiorumhominū deriuari. que perfidie vicina eſt. Sicut in Iuda proditore legimus. qui auaritie ſtudio/ ⁊ pecuniecupiditate/ laqueū ꝓditionis incurrit atqꝫ incidit.De hac igit̉ tractandū ē vtilitate/ que ſit plena honeſtatis. ſicut ip̄is verbis definiuit apoſtolus/ dicens.Hoc aūt ad vtilitatē veſtrā dico. non vt laqueū vobis initiam. ſed ad id quod honeſtum eſt. Liquet igitur/ quod honeſtū eſt/ vtile ⁊ iuſtū eē. ⁊ quod vtile/ honeſtū ⁊ iuſtum. ⁊ quod iuſtum/ vtile ⁊ honeſtum.Heqꝫ enim mihi ad mercatores lucri cupidine auaros/ ſed ad filios ſermo eſt Et ſermo de officiis/ quevobis (quos elegi in miniſteriū dn̄i) inculcare geſtioatqꝫ infundere. vt ea que mentibus ac moribus nōſtris/ vſu atqꝫ inſtitutiōe inolita atqꝫ impreſſa ſunt/etiam ſermone ac diſciplina aperiant̉. Itaqꝫ de vtilitate dicturus/ vtar illo verſiculo prophetico. Declina cor meum in teſtimonia tua. ⁊ non in auaritiam.ne vtilitatis ſonus excitet pecunie cupiditatem. Deniqꝫ aliqui habent. declina cor meum in teſtimoniatua; ⁊ non ad vtilitatem. Hoc eſt illam queſtuumnundinas aucuꝑantem vtilitatem. illam vſu hominum ad pecunie ſtudia inflexam ac deriuatam. Dulgo enim hoc ſolum dicunt vtile: quod queſtuoſum.Hos aūt de ea tractamꝰ vtilitate/ que damnis qͥritur

qeadem